Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
2:1 statui autem hoc ipse apud me ne iterum in tristitia venirem ad vos
2:1 Me he propuesto no volver a visitaros con tristeza.
2:2 si enim ego contristo vos et quis est qui me laetificet nisi qui contristatur ex me
2:2 Porque si yo os contristo ¿quién será entonces el que me alegre a mí, sino aquel a quien yo contristé?
2:3 et hoc ipsum scripsi ut non cum venero tristitiam super tristitiam habeam de quibus oportuerat me gaudere confidens in omnibus vobis quia meum gaudium omnium vestrum est
2:3 Esto mismo os escribo para no tener, en mi llegada, tristeza por parte de aquellos que debieran serme motivo de gozo, y con la confianza puesta en todos vosotros, de que todos tenéis por vuestro el gozo mío.
2:4 nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi vobis per multas lacrimas non ut contristemini sed ut sciatis quam caritatem habeo abundantius in vobis
2:4 Porque os escribo en medio de una gran aflicción y angustia de corazón, con muchas lágrimas, no para que os contristéis, sino para que conozcáis el amor sobreabundante que tengo por vosotros.
2:5 si quis autem contristavit non me contristavit sed ex parte ut non onerem omnes vos
2:5 Si alguno ha causado tristeza, no me la ha causado a mí, sino en cierta manera —para no cargar la mano— a todos vosotros.
2:6 sufficit illi qui eiusmodi est obiurgatio haec quae fit a pluribus
2:6 Bástele al tal esta corrección aplicada por tantos.
2:7 ita ut e contra magis donetis et consolemini ne forte abundantiori tristitia absorbeatur qui eiusmodi est
2:7 Más bien debéis, pues, al contrario, perdonarlo y consolarlo, no sea que este tal se consuma en excesiva tristeza.
2:8 propter quod obsecro vos ut confirmetis in illum caritatem
2:8 Por lo cual os exhorto que le confirméis vuestra caridad.
2:9 ideo enim et scripsi ut cognoscam experimentum vestrum an in omnibus oboedientes sitis
2:9 Pues por esto escribo, a fin de tener de vosotros la prueba de que en todo sois obedientes.
2:10 cui autem aliquid donatis et ego nam et ego quod donavi si quid donavi propter vos in persona Christi
2:10 A quien vosotros perdonáis algo, yo también; pues lo que he perdonado, si algo he perdonado, por amor a vosotros ha sido, delante de Cristo,
2:11 ut non circumveniamur a Satana non enim ignoramus cogitationes eius
2:11 para que no nos saque ventaja Satanás, pues bien conocemos sus maquinaciones.
2:12 cum venissem autem Troadem propter evangelium Christi et ostium mihi apertum esset in Domino
2:12 Llegado a Tróade para predicar el Evangelio de Cristo, y habiéndoseme abierto una puerta en el Señor,
2:13 non habui requiem spiritui meo eo quod non invenerim Titum fratrem meum sed valefaciens eis profectus sum in Macedoniam
2:13 no hallé reposo para mi espíritu; por no haber encontrado a Tito, mi hermano, y despidiéndome de ellos partí para Macedonia.
2:14 Deo autem gratias qui semper triumphat nos in Christo Iesu et odorem notitiae suae manifestat per nos in omni loco
2:14 Pero gracias a Dios siempre Él nos hace triunfar en Cristo, y por medio de nosotros derrama la fragancia de su conocimiento en todo lugar,
2:15 quia Christi bonus odor sumus Deo in his qui salvi fiunt et in his qui pereunt
2:15 porque somos para Dios buen olor de Cristo, entre los que se salvan, y entre los que se pierden;
2:16 aliis quidem odor mortis in mortem aliis autem odor vitae in vitam et ad haec quis tam idoneus
2:16 a los unos, olor de muerte para muerte; y a los otros, olor de vida para vida.
2:17 non enim sumus sicut plurimi adulterantes verbum Dei sed ex sinceritate sed sicut ex Deo coram Deo in Christo loquimur
2:17 Y para semejante ministerio ¿quién puede creerse capaz? Pues no somos como muchísimos que prostituyen la Palabra de Dios; sino que con ánimo sincero, como de parte de Dios y en presencia de Dios, hablamos en Cristo.