Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39
10:1 umbram enim habens lex bonorum futurorum non ipsam imaginem rerum per singulos annos hisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter numquam potest accedentes perfectos facere
10:1 La Ley no es sino una sombra de los bienes venideros, no la imagen misma de las cosas, por lo cual nunca puede con los mismos sacrificios, ofrecidos sin cesar año tras año, hacer perfectos a los que se le acercan.
10:2 alioquin non cessassent offerri ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati cultores semel mundati
10:2 De lo contrario ¿no habrían cesado de ofrecerse? puesto que los oferentes una vez purificados no tendrían más conciencia del pecado.
10:3 sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit
10:3 Sin embargo, en aquellos (sacrificios) se hace memoria de los pecados año por año.
10:4 inpossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata
10:4 Porque es imposible que la sangre de toros y de machos cabríos quite pecados.
10:5 ideo ingrediens mundum dicit hostiam et oblationem noluisti corpus autem aptasti mihi
10:5 Por lo cual dice al entrar en el mundo: “Sacrificio y oblación no los quisiste, pero un cuerpo me has preparado.
10:6 holocaustomata et pro peccato non tibi placuit
10:6 Holocaustos y sacrificios por el pecado no te agradaron.
10:7 tunc dixi ecce venio in capitulo libri scriptum est de me ut faciam Deus voluntatem tuam
10:7 Entonces dije: He aquí que vengo —así está escrito de Mí en el rollo del Libro— para hacer, oh Dios, tu voluntad”.
10:8 superius dicens quia hostias et oblationes et holocaustomata et pro peccato noluisti nec placita sunt tibi quae secundum legem offeruntur
10:8 Habiendo dicho arriba: “Sacrificios y oblaciones, y holocaustos por el pecado no los quisiste, ni te agradaron estas cosas que se ofrecen según la Ley”,
10:9 tunc dixit ecce venio ut faciam Deus voluntatem tuam aufert primum ut sequens statuat
10:9 continuó diciendo: “He aquí que vengo para hacer tu voluntad”; con lo cual abroga lo primero, para establecer lo segundo.
10:10 in qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Christi Iesu in semel
10:10 En virtud de esta voluntad hemos sido santificados una vez para siempre por la oblación del cuerpo de Jesucristo.
10:11 et omnis quidem sacerdos praesto est cotidie ministrans et easdem saepe offerens hostias quae numquam possunt auferre peccata
10:11 Todo sacerdote está ejerciendo día por día su ministerio, ofreciendo muchas veces los mismos sacrificios, los cuales nunca pueden quitar los pecados;
10:12 hic autem unam pro peccatis offerens hostiam in sempiternum sedit in dextera Dei
10:12 Este, empero, después de ofrecer un solo sacrificio por los pecados, para siempre “se sentó a la diestra de Dios”,
10:13 de cetero expectans donec ponantur inimici eius scabillum pedum eius
10:13 aguardando lo que resta “hasta que sus enemigos sean puestos por escabel de sus pies”.
10:14 una enim oblatione consummavit in sempiternum sanctificatos
10:14 Porque con una sola oblación ha consumado para siempre a los santificados.
10:15 contestatur autem nos et Spiritus Sanctus postquam enim dixit
10:15 Esto nos lo certifica también el Espíritu Santo, porque después de haber dicho:
10:16 hoc autem testamentum quod testabor ad illos post dies illos dicit Dominus dando leges meas in cordibus eorum et in mente eorum superscribam eas
10:16 “Este es el pacto que concluiré con ellos, después de aquellos días, dice el Señor, pondré mis leyes en su corazón, y las escribiré en su mente”,
10:17 et peccatorum et iniquitatium eorum iam non recordabor amplius
10:17 (añade): “Y de sus pecados y sus iniquidades no me acordaré más”.
10:18 ubi autem horum remissio iam non oblatio pro peccato
10:18 Ahora bien, donde hay perdón de estos, ya no hay más oblación por el pecado.
10:19 habentes itaque fratres fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi
10:19 Teniendo, pues, hermanos, libre entrada en el santuario, en virtud de la sangre de Jesús;
10:20 quam initiavit nobis viam novam et viventem per velamen id est carnem suam
10:20 un camino nuevo y vivo, que Él nos abrió a través del velo, esto es, de su carne,
10:21 et sacerdotem magnum super domum Dei
10:21 y un gran sacerdote sobre la casa de Dios,
10:22 accedamus cum vero corde in plenitudine fidei aspersi corda a conscientia mala et abluti corpus aqua munda
10:22 lleguémonos con corazón sincero, en plenitud de fe, limpiados los corazones de mala conciencia y lavados los cuerpos con agua pura.
10:23 teneamus spei nostrae confessionem indeclinabilem fidelis enim est qui repromisit
10:23 Mantengamos firme la confesión de nuestra esperanza, porque fiel es el que hizo la promesa;
10:24 et consideremus invicem in provocationem caritatis et bonorum operum
10:24 y miremos los unos por los otros, para estímulo de caridad y de buenas obras,
10:25 non deserentes collectionem nostram sicut est consuetudinis quibusdam sed consolantes et tanto magis quanto videritis adpropinquantem diem
10:25 no abandonando la común reunión, como es costumbre de algunos, sino antes animándoos, y tanto más, cuanto que veis acercarse el día.
10:26 voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis iam non relinquitur pro peccatis hostia
10:26 Porque si pecamos voluntariamente, después de haber recibido el conocimiento de la verdad, no queda ya sacrificio por los pecados,
10:27 terribilis autem quaedam expectatio iudicii et ignis aemulatio quae consumptura est adversarios
10:27 sino una horrenda expectación del juicio, y un celo abrasador que ha de devorar a los enemigos.
10:28 irritam quis faciens legem Mosi sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur
10:28 Si uno desacata la Ley de Moisés, muere sin misericordia por el testimonio de dos o tres testigos,
10:29 quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit et sanguinem testamenti pollutum duxerit in quo sanctificatus est et Spiritui gratiae contumeliam fecerit
10:29 ¿de cuánto más severo castigo pensáis que será juzgado digno el que pisotea al Hijo de Dios, y considera como inmunda la sangre del pacto con que fue santificado, y ultraja al Espíritu de la gracia?
10:30 scimus enim qui dixit mihi vindictam ego reddam et iterum quia iudicabit Dominus populum suum
10:30 Pues sabemos quién dijo: “Mía es la venganza; Yo daré el merecido”, y otra vez: “Juzgará el Señor a su pueblo”.
10:31 horrendum est incidere in manus Dei viventis
10:31 Horrenda cosa es caer en las manos del Dios vivo.
10:32 rememoramini autem pristinos dies in quibus inluminati magnum certamen sustinuistis passionum
10:32 Recordad los días primeros, en que, después de iluminados, soportasteis un gran combate de padecimientos.
10:33 et in altero quidem obprobriis et tribulationibus spectaculum facti in altero autem socii taliter conversantium effecti
10:33 Por una parte habéis servido de espectáculo por la afrenta y tribulación que padecisteis; por la otra, os habéis hecho partícipes de los que sufrían tal tratamiento.
10:34 nam et vinctis conpassi estis et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam
10:34 Porque no solamente os compadecisteis de los encarcelados, sino que aceptasteis gozosamente el robo de vuestros bienes, sabiendo que tenéis una posesión mejor y duradera.
10:35 nolite itaque amittere confidentiam vestram quae magnam habet remunerationem
10:35 No perdáis, pues, vuestra confianza, que tiene una grande recompensa,
10:36 patientia enim vobis necessaria est ut voluntatem Dei facientes reportetis promissionem
10:36 puesto que tenéis necesidad de paciencia, a fin de que después de cumplir la voluntad de Dios obtengáis lo prometido:
10:37 adhuc enim modicum quantulum qui venturus est veniet et non tardabit
10:37 “Porque todavía un brevísimo tiempo, y el que ha de venir vendrá y no tardará”.
10:38 iustus autem meus ex fide vivit quod si subtraxerit se non placebit animae meae
10:38 Y “El justo mío vivirá por la fe; mas si se retirare, no se complacerá mi alma en él”.
10:39 nos autem non sumus subtractionis in perditionem sed fidei in adquisitionem animae
10:39 Pero nosotros no somos de aquellos que se retiran para perdición, sino de los de fe para ganar el alma.