Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Psalmi
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

109:1 in finem David psalmus

109:1 Al maestro de coro. De David. Salmo. Oh Dios, Gloria mía, no enmudezcas,

109:2 Deus laudem meam ne tacueris quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est

109:2 porque bocas impías y dolosas se han abierto contra mí y me hablan con lengua pérfida.

109:3 locuti sunt adversum me lingua dolosa et sermonibus odii circuierunt me et expugnaverunt me gratis

109:3 Me asedian con odiosos discursos, me combaten sin motivo.

109:4 pro eo ut me diligerent detrahebant mihi ego autem orabam

109:4 Por lo que me debieran amar, me acusan, y yo hago oración.

109:5 et posuerunt adversus me mala pro bonis et odium pro dilectione mea

109:5 Me devuelven mal por bien, y odio a cambio de mi amor.

109:6 constitue super eum peccatorem et diabulus stet a dextris eius

109:6 Ponlo bajo la mano de un impío, con el acusador a su derecha.

109:7 cum iudicatur exeat condemnatus et oratio eius fiat in peccatum

109:7 Cuando se le juzgue, salga condenado, y su oración sea pecado.

109:8 fiant dies eius pauci et episcopatum eius accipiat alter

109:8 Acórtense sus días, y otro reciba su ministerio.

109:9 fiant filii eius orfani et uxor eius vidua

109:9 Que sus hijos queden huérfanos y viuda su mujer.

109:10 nutantes transferantur filii eius et mendicent eiciantur de habitationibus suis

109:10 Anden sus hijos mendigando, errantes, arrojados de sus casas destruidas.

109:11 scrutetur fenerator omnem substantiam eius et diripiant alieni labores eius

109:11 El usurero aseche todos sus bienes, y sea presa de los extraños el fruto de su trabajo.

109:12 non sit illi adiutor nec sit qui misereatur pupillis eius

109:12 Nadie le muestre misericordia y ninguno se compadezca de sus huérfanos.

109:13 fiant nati eius in interitum in generatione una deleatur nomen eius

109:13 Sea su posteridad entregada al exterminio, extíngase su nombre en la primera generación.

109:14 in memoriam redeat iniquitas patrum eius in conspectu Domini et peccatum matris eius non deleatur

109:14 La culpa de sus padres sea recordada [por Yahvé], y el pecado de su madre no se borre.

109:15 fiant contra Dominum semper et dispereat de terra memoria eorum

109:15 Estén siempre ante los ojos de Yahvé, para que Él quite de la tierra su memoria;

109:16 pro eo quod non est recordatus facere misericordiam

109:16 pues no pensó en usar de misericordia, sino que persiguió al infortunado, al pobre, al afligido de corazón, para darle el golpe de muerte.

109:17 et persecutus est hominem inopem et mendicum et conpunctum corde mortificare

109:17 Amó la maldición. ¡Cáigale encima! No quiso la bendición. ¡Apártese de él!

109:18 et dilexit maledictionem et veniet ei et noluit benedictionem et elongabitur ab eo et induit maledictionem sicut vestimentum et intravit sicut aqua in interiora eius et sicut oleum in ossibus eius

109:18 Se revistió de maldición como de una túnica; y le penetró como agua en sus entrañas, y como aceite en sus huesos.

109:19 fiat ei sicut vestimentum quo operitur et sicut zona qua semper praecingitur

109:19 Séale como manto que lo cubra, y como cinto con que siempre se ciña.

109:20 hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum et qui loquuntur mala adversus animam meam

109:20 Tal pago tengan [de Yahvé] los que me acusan y los que profieren maldiciones contra mí.

109:21 et tu Domine Domine fac mecum propter nomen tuum quia suavis misericordia tua libera me

109:21 Mas Tú, Yahvé, Señor mío, haz conmigo según la gloria de tu Nombre; sálvame, pues tu bondad es misericordiosa.

109:22 quia egenus et pauper ego sum et cor meum turbatum est intra me

109:22 Porque yo soy un infortunado y pobre, y llevo en mí el corazón herido.

109:23 sicut umbra cum declinat ablatus sum excussus sum sicut lucustae

109:23 Como sombra que declina, me voy desvaneciendo; soy arrojado como la langosta.

109:24 genua mea infirmata sunt a ieiunio et caro mea inmutata est propter oleum

109:24 Mis rodillas vacilan, debilitadas por el ayuno, y mi carne, enflaquecida, desfallece.

109:25 et ego factus sum obprobrium illis viderunt me moverunt capita sua

109:25 Y he venido a ser el escarnio de ellos; me miran, y hacen meneos de cabeza.

109:26 adiuva me Domine Deus meus salvum fac me secundum misericordiam tuam

109:26 Ayúdame, Yahvé, Dios mío, sálvame conforme a tu misericordia.

109:27 et sciant quia manus tua haec tu Domine fecisti eam

109:27 Y sepan que aquí está tu mano, y que eres Tú, Yahvé, quien lo ha hecho.

109:28 maledicent illi et tu benedices qui insurgunt in me confundantur servus autem tuus laetabitur

109:28 Que ellos maldigan, pero Tú bendíceme. Véanse confundidos los que contra mí se levantan, mas alégrese tu siervo.

109:29 induantur qui detrahunt mihi pudore et operiantur sicut deploide confusione sua

109:29 Sean cubiertos de ignominia los que me acusan, y envueltos en su confusión como en un manto.

109:30 confitebor Domino nimis in ore meo et in medio multorum laudabo eum

109:30 Mi boca rebosará de alabanzas a Yahvé; en medio de la gran multitud cantaré sus glorias;

109:31 quia adstetit a dextris pauperis ut salvam faceret a persequentibus animam meam

109:31 porque Él se mantuvo a la derecha de este pobre para salvarlo de sus jueces.

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI