Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
14:1 in finem psalmus David dixit insipiens in corde suo non est Deus corrupti sunt et abominabiles facti sunt in studiis non est qui faciat bonum
14:1 Al maestro de coro. De David. El insensato dice en su corazón: “No hay Dios.” Se han pervertido; su conducta es abominable, ni uno solo obra bien.
14:2 Dominus de caelo prospexit super filios hominum ut videat si est intellegens requirens Deum
14:2 Yahvé mira desde el cielo a los hijos de los hombres, para ver si hay quien sea inteligente y busque a Dios.
14:3 omnes declinaverunt simul inutiles facti sunt non est qui faciat bonum non est usque ad unum = sepulchrum patens est guttur eorum = linguis suis dolose agebant = venenum aspidum sub labiis eorum = quorum os maledictione et amaritudine plenum est = veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem = contritio et infelicitas in viis eorum = et viam pacis non cognoverunt
14:3 Pero se han extraviado todos juntos y se han depravado. No hay uno que obre el bien, ni uno siquiera.
14:4 nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem qui devorant plebem meam sicut escam panis
14:4 ¡Nunca entenderán, todos esos malhechores, que devoran a mi pueblo como quien come pan, sin acordarse de Dios para nada!
14:5 Dominum non invocaverunt illic trepidaverunt timore
14:5 Mas algún día temblarán de espanto, porque Dios está con la generación de los justos.
14:6 quoniam Deus in generatione iusta consilium inopis confudistis quoniam Dominus spes eius est
14:6 Vosotros que despreciáis las ansias del desvalido, sabed que Dios es su refugio.
14:7 quis dabit ex Sion salutare Israhel cum averterit Dominus captivitatem plebis suae exultabit Iacob et laetabitur Israhel
14:7 ¡Oh, venga ya de Sión la salud de Israel! Cuando cambie el Señor la suerte de su pueblo, saltarán de gozo Jacob, e Israel de alegría.