Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Psalmi
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20

147:1 alleluia Aggei et Zacchariae laudate Dominum quoniam bonum psalmus Deo nostro sit iucunda * decoraque; laudatio

147:1 ¡Hallelú Yah! Alabad a Yahvé porque es bueno; salmodiad al Dios nuestro porque es amable; bien le está a Él la alabanza. Da gloria a Yahvé, oh Jerusalén; alaba, oh Sión, a tu Dios.

147:2 aedificans Hierusalem Dominus dispersiones Israhel congregabit

147:2 Es Yahvé quien reconstruye a Jerusalén, y congrega a los dispersos de Israel; Porque Él ha asegurado los cerrojos de tus puertas; ha bendecido tus hijos dentro de ti.

147:3 qui sanat contritos corde et alligat contritiones illorum

147:3 Él quien sana a los de corazón llagado, y venda sus heridas; Él ha puesto paz en tus fronteras, y te alimenta de la flor del trigo.

147:4 qui numerat multitudinem stellarum et omnibus eis nomina vocans

147:4 Él quien fija el número de las estrellas, y a cada una llama por su nombre. Él manda sus órdenes a la tierra; su palabra corre veloz.

147:5 magnus Dominus noster et magna virtus eius et sapientiae eius non est numerus

147:5 Grande es nuestro Señor, poderoso en fuerza; y su sabiduría no tiene medida. Él derrama la nieve como copos de lana; esparce como ceniza la escarcha.

147:6 suscipiens mansuetos Dominus humilians autem peccatores usque ad terram

147:6 Yahvé levanta a los humildes, y abaja hasta la tierra a los impíos. Él echa su hielo como bocados de pan; ¿quién resistiría su frío?

147:7 praecinite Domino in confessione psallite Deo nostro in cithara

147:7 Ensalzad a Yahvé con acciones de gracias, cantad al son de la cítara salmos a nuestro Dios, Él envía su palabra y los derrite; hace soplar el viento, y las aguas corren.

147:8 qui operit caelum nubibus et parat terrae pluviam qui producit in montibus faenum et herbam servituti hominum

147:8 que cubre el cielo de nubes, y prepara la lluvia para la tierra; que en los montes hace brotar hierba, y plantas para servir al hombre; Él dio a conocer su palabra a Jacob; sus estatutos y sus mandatos a Israel.

147:9 et dat iumentis escam ipsorum et pullis corvorum invocantibus eum

147:9 que da su alimento a los ganados, y a las crías de los cuervos que pían. No hizo tal con ninguno de los otros pueblos; a ellos no les manifestó sus disposiciones. ¡Hallelú Yah!

147:10 non in fortitudine equi voluntatem habebit nec in tibiis viri beneplacitum erit ei

147:10 Él no se deleita en el vigor del caballo, ni le agradan los músculos del hombre.

147:11 beneplacitum est Domino super timentes eum et in eis qui sperant super misericordia eius

147:11 La complacencia de Yahvé está en los que le temen, los que se fían en su bondad.

147:12 alleluia lauda Hierusalem Dominum lauda Deum tuum Sion

147:13 quoniam confortavit seras portarum tuarum benedixit filiis tuis in te

147:14 qui posuit fines tuos pacem et adipe frumenti satiat te

147:15 qui emittit eloquium suum terrae velociter currit sermo eius

147:16 qui dat nivem sicut lanam nebulam sicut cinerem spargit

147:17 mittit cristallum suum sicut buccellas ante faciem frigoris eius quis sustinebit

147:18 emittet verbum suum et liquefaciet ea flabit spiritus eius et fluent aquae

147:19 qui adnuntiat verbum suum Iacob iustitias et iudicia sua Israhel

147:20 non fecit taliter omni nationi et iudicia sua non manifestavit eis

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI