Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
9:1 Deus parentum et Domine misericordiae tuae qui fecisti omnia verbo tuo
9:1 “Oh Dios de mis padres, y Señor de misericordia, que hiciste todas las cosas por medio de tu Palabra,
9:2 et sapientia tua constituisti hominem ut dominetur creaturae quae a te facta est
9:2 y con tu sabiduría formaste al hombre, para que fuese señor de las creaturas que Tú hiciste;
9:3 ut disponat orbem terrarum in aequitate et iustitia et in directione cordis iudicium iudicet
9:3 a fin de que gobernase la redondez de la tierra con equidad y justicia, y ejerciese el juicio con rectitud de corazón;
9:4 da mihi sedium tuarum adsistricem sapientiam et noli me reprobare a pueris tuis
9:4 dame aquella sabiduría que asiste a tu trono, y no quieras excluirme de entre tus hijos;
9:5 quoniam ego servus tuus et filius ancillae tuae sum homo infirmus et exigui temporis et minor ad intellectum iudicii et legum
9:5 ya que soy siervo tuyo e hijo de tu esclava, hombre flaco, y de corta edad, y poco idóneo para entender el juicio y las leyes.
9:6 et si quis erit consummatus inter filios hominum si afuerit ab illo sapientia tua in nihilum conputabitur
9:6 Porque aun cuando alguno de entre los hijos de los hombres fuese consumado, si se ausentare de él tu sabiduría, no valdría nada
9:7 tu me elegisti regem populo tuo et iudicem filiorum tuorum et filiarum
9:7 Tú me escogiste por rey de tu pueblo, y por juez de tus hijos e hijas.
9:8 dixisti aedificare templum in monte sancto tuo et in civitate habitationis tuae aram similitudinem tabernaculi sancti tui quod praeparasti ab initio
9:8 Me mandaste edificar el Templo en tu santo monte, y un altar en la ciudad de tu morada, a semejanza de tu santo tabernáculo, que dispusiste desde el principio.
9:9 et tecum sapientia quae novit opera tua quae et adfuit tunc cum orbem terrarum faceres et sciebat quid placitum esset oculis tuis et quid directum in praeceptis tuis
9:9 Contigo está tu sabiduría, que conoce tus obras, la cual se hallaba también entonces cuando creabas al mundo, y sabía lo que era acepto a tus ojos, y qué cosa era conforme a tus decretos.
9:10 mitte illam de sanctis caelis tuis et mitte illam a sede magnitudinis tuae ut mecum sit et mecum laboret et sciam quid acceptum sit apud te
9:10 Envíala de tus santos cielos y del solio de tu grandeza, para que esté conmigo, y conmigo trabaje, a fin de que sepa yo lo que te place.
9:11 scit enim illa omnia et intellegit et deducet me in operibus meis sobrie et custodiet me in sua potentia
9:11 Porque sabe ella todas las cosas, y todo lo entiende; me guiará con acierto en mis empresas, y me protegerá con su poder;
9:12 et erunt accepta opera mea et disponam populum tuum iuste et ero dignus sedium patris mei
9:12 con lo cual mis obras serán aceptas, y gobernaré con justicia a tu pueblo, siendo digno del trono de mi padre.
9:13 quis enim hominum poterit scire consilium Dei aut quis poterit cogitare quid velit Dominus
9:13 Pues, ¿quién de los hombres podrá saber los consejos de Dios? ¿O quién podrá averiguar qué es lo que Dios quiere?
9:14 cogitationes enim mortalium timidae et incertae providentiae nostrae
9:14 Porque inseguros son los pensamientos de los mortales, e inciertas nuestras providencias.
9:15 corpus enim quod corrumpitur adgravat animam et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem
9:15 El cuerpo corruptible agrava al alma, y la morada terrestre deprime la mente, ocupada en muchas cosas.
9:16 et difficile aestimamus quae in terra sunt et quae in prospectu sunt invenimus cum labore quae in caelis sunt autem quis investigavit
9:16 Difícilmente llegamos a formarnos un concepto de las cosas de la tierra; y a duras penas entendemos lo que tenemos delante. ¿Quién podrá, pues, investigar lo que está en el cielo?
9:17 sensum autem tuum quis scivit nisi tu dederis sapientiam et miseris sanctum spiritum tuum de altissimis
9:17 Y ¿quién podrá conocer tu voluntad, si Tú no le das la sabiduría y no envías desde lo más alto tu santo Espíritu;
9:18 et sic correctae sunt semitae eorum qui in terris sunt et quae tibi placent didicerunt homines et per sapientiam sanati sunt
9:18 con que sean enderezados los caminos de los moradores de la tierra, y aprendan los hombres lo que te place? Visto que por la sabiduría fueron salvados, oh Señor, cuantos desde el principio te fueron aceptos.”