24:1 Ascendit ergo David inde : et habitavit in locis tutissimis Engaddi.
24:1 Subió pues David de allí: y habitó en los lugares mas seguros de Engaddi.
24:2 Cumque reversus esset Saul, postquam persecutus est Philisthæos, nuntiaverunt ei, dicentes : Ecce David in deserto est Engaddi.
24:2 Y habiendo vuelto Saúl, despues de haber perseguido á los Philisthéos, le noticiáron, diciendo: Mira que David está en el desierto de Engaddi.
24:3 Assumens ergo Saul tria millia electorum virorum ex omni Israël, perrexit ad investigandum David et viros ejus, etiam super abruptissimas petras, quæ solis ibicibus perviæ sunt.
24:3 Tomando pues Saúl tres mil hombres escogidos de todo Israél, salió en busca de David y de sus gentes, aun sobre las rocas mas escarpadas, adonde solo las cabras montesas pueden subir.
24:4 Et venit ad caulas ovium, quæ se offerebant vianti : eratque ibi spelunca, quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem : porro David et viri ejus in interiore parte speluncæ latebant.
24:4 Y llegó á unas majadas de ovejas, que encontró en el camino: y habia allí una cueva, en la que entró Saúl á purgar el vientre: y David y los suyos estaban escondidos en lo interior de la cueva.
24:5 Et dixerunt servi David ad eum : Ecce dies de qua locutus est Dominus ad te : Ego tradam tibi inimicum tuum, ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis. Surrexit ergo David, et præcidit oram chlamydis Saul silenter.
24:5 Y dixéron á David sus criados: Hé aquí el dia, del que te dixo el Señor: Yo te entregaré tu enemigo, para que hagas con él lo que bien te pareciere. Entónces David se levantó, y sin ser sentido cortó la orla del manto de Saúl.
24:6 Post hæc percussit cor suum David, eo quod abscidisset oram chlamydis Saul.
24:6 Despues de esto hirió David su corazon, por haber cortado la orla del manto de Saúl.
24:7 Dixitque ad viros suos : Propitius sit mihi Dominus, ne faciam hanc rem domino meo, christo Domini, ut mittam manum meam in eum : quia christus Domini est.
24:7 Y dixo á los suyos: El Señor sea conmigo, para que yo no haga una tal cosa contra mi señor, contra el ungido del Señor, de extender mi mano contra él, porque es el ungido del Señor.
24:8 Et confregit David viros suos sermonibus, et non permisit eos ut consurgerent in Saul : porro Saul exsurgens de spelunca, pergebat cœpto itinere.
24:8 Y reprimió David á los suyos con razones, y no les permitió que se echasen sobre Saúl: y Saúl saliendo de la cueva, caminaba por su camino comenzado.
24:9 Surrexit autem et David post eum : et egressus de spelunca, clamavit post tergum Saul, dicens : Domine mi rex. Et respexit Saul post se : et inclinans se David pronus in terram adoravit,
24:9 Y levantóse tambien David en pos de él: y despues de haber salido de la cueva, dió voces á espaldas de Saúl, diciendo: Mi Rey y Señor. Y Saúl volvió la cabeza: é inclinándose David hasta la tierra, le hizo una profunda reverencia,
24:10 dixitque ad Saul : Quare audis verba hominum loquentium : David quærit malum adversum te ?
24:10 Y dixo á Saúl: ¿Por qué das oidos á palabras de hombres que dicen: David anda buscando tu mal?
24:11 Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca : et cogitavi ut occiderem te, sed pepercit tibi oculus meus : dixi enim : Non extendam manum meam in dominum meum, quia christus Domini est.
24:11 Hé aquí hoy han visto tus ojos, como el Señor te ha puesto en mi mano en la cueva: y tuve el pensamiento de matarte, pero te perdonáron mis ojos. Porque dixe: No extenderé mi mano contra mi señor, porque es el ungido del Señor.
24:12 Quin potius pater mi, vide, et cognosce oram chlamydis tuæ in manu mea : quoniam cum præscinderem summitatem chlamydis tuæ, nolui extendere manum meam in te : animadverte, et vide, quoniam non est in manu mea malum, neque iniquitas, neque peccavi in te : tu autem insidiaris animæ meæ ut auferas eam.
24:12 Antes bien observa, padre mio, y reconoce si es la orla de tu manto la que está en mi mano: y que cortando la extremidad de tu manto, no quise extender mi mano contra tí. Conoce pues, y vé como en mi mano no hay mal ni iniquidad, ni he pecado contra tí: mas tú andas poniendo asechanzas á mi vida para quitármela.
24:13 Judicet Dominus inter me et te, et ulciscatur me Dominus ex te : manus autem mea non sit in te.
24:13 Juzgue el Señor entre mí y entre tí, y véngueme el Señor de tí: mas mi mano jamas sea contra tí.
24:14 Sicut et in proverbio antiquo dicitur : Ab impiis egredietur impietas : manus ergo mea non sit in te.
24:14 Como lo dice un antiguo proverbio: De los impíos saldrá la impiedad: pero mi mano jamas sea contra tí.
24:15 Quem persequeris, rex Israël ? quem persequeris ? canem mortuum persequeris, et pulicem unum.
24:15 ¿A quién persigues, ó Rey de Israél? ¿á quién persigues? persigues á un perro muerto, y á una pulga.
24:16 Sit Dominus judex, et judicet inter me et te : et videat, et judicet causam meam, et eruat me de manu tua.
24:16 Sea juez el Señor, y juzgue entre mí y entre tí: y vea, y juzgue mi causa, y me libre de tu mano.
24:17 Cum autem complesset David loquens sermones hujuscemodi ad Saul, dixit Saul : Numquid vox hæc tua est, fili mi David ? Et levavit Saul vocem suam, et flevit :
24:17 Y quando David acabó de hablar á Saúl estas razones, dixo Saúl: ¿Es por ventura esa tu voz, hijo mio David? Y alzó Saúl su voz, y lloró:
24:18 dixitque ad David : Justior tu es quam ego : tu enim tribuisti mihi bona, ego autem reddidi tibi mala.
24:18 Y dixo á David: Mas justo eres tú que yo: porque tú no me has hecho sino bienes: mas yo te he pagado con males.
24:19 Et tu indicasti hodie quæ feceris mihi bona : quomodo tradiderit me Dominus in manum tuam, et non occideris me.
24:19 Y tú has mostrado hoy los bienes que me has hecho: puesto que me ha entregado el Señor en tus manos, y no me has quitado la vida.
24:20 Quis enim cum invenerit inimicum suum, dimittet eum in via bona ? sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me.
24:20 ¿Porque quién habiendo encontrado á su enemigo, le dexará ir buen viage? Mas el Señor te dé la recompensa por lo que hoy has hecho conmigo.
24:21 Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis, et habiturus in manu tua regnum Israël :
24:21 Y ahora por quanto sé que certísimamente has de reynar, y tener en tu mano el reyno de Israél:
24:22 jura mihi in Domino, ne deleas semen meum post me, neque auferas nomen meum de domo patris mei.
24:22 Júrame por el Señor, que no has de extinguir mi linage despues de mí, y no has de exterminar mi nombre de la casa de mi padre.
24:23 Et juravit David Sauli. Abiit ergo Saul in domum suam : et David et viri ejus ascenderunt ad tutiora loca.
24:23 Y juróselo David á Saúl. Con lo que se retiró Saúl á su casa: y David y sus gentes se subiéron á lugares mas seguros.