Latin Prayer

Ester 8

Esther

8:1 Die illo dedit rex Assuerus Esther reginæ domum Aman adversarii Judæorum, et Mardochæus ingressus est ante faciem regis. Confessa est enim ei Esther quod esset patruus suus.

8:1 En aquel dia dió el Rey Assuero á la Reyna Esthér la casa de Amán enemigo de los Judíos, y Mardochéo entró á la presencia del Rey. Porque Esthér le confesó, que era su tio paterno.

8:2 Tulitque rex annulum, quem ab Aman recipi jusserat, et tradidit Mardochæo. Esther autem constituit Mardochæum super domum suam.

8:2 Y tomó el Rey el anillo, que habia mandado recoger de Amán, y lo entregó á Mardochéo. Y Esthér dió á Mardochéo el gobierno de su casa.

8:3 Nec his contenta, procidit ad pedes regis, flevitque, et locuta ad eum oravit ut malitiam Aman Agagitæ, et machinationes ejus pessimas quas excogitaverat contra Judæos, juberet irritas fieri.

8:3 Y no contenta con esto, echóse á los pies del Rey, y con lágrimas le habló, y suplicó que diese órden, para que no tuviese efecto el mal designio de Amán hijo de Agág, ni sus iníquas tramas, que habia urdido contra los Judíos.

8:4 At ille ex more sceptrum aureum protendit manu, quo signum clementiæ monstrabatur : illaque consurgens stetit ante eum,

8:4 Y él segun costumbre alargó con su mano el cetro de oro, con el que se daba muestras de clemencia: y levantándose ella, se puso en pie delante del Rey,

8:5 et ait : Si placet regi, et si inveni gratiam in oculis ejus, et deprecatio mea non ei videtur esse contraria, obsecro ut novis epistolis, veteres Aman litteræ, insidiatoris et hostis Judæorum, quibus eos in cunctis regis provinciis perire præceperat, corrigantur.

8:5 Y dixo: Si es del agrado del Rey, y si he hallado gracia en sus ojos, y no le parece ser injusto mi ruego, suplico, que con nuevas cartas, sean revocadas las primeras de Amán, perseguidor y enemigo de los Judíos, con las que habia mandado, que pereciesen estos en todas las provincias del Rey.

8:6 Quomodo enim potero sustinere necem et interfectionem populi mei ?

8:6 ¿Porque cómo podré yo sufrir la muerte y estrago de mi pueblo?

8:7 Responditque rex Assuerus Esther reginæ, et Mardochæo Judæo : Domum Aman concessi Esther, et ipsum jussi affigi cruci, quia ausus est manum mittere in Judæos.

8:7 Y respondió el Rey Assuero á la Reyna Esthér, y al Judío Mardochéo: He dado á Esthér la casa de Amán, y he mandado que fuese fixado en una cruz, porque se atrevió á extender su mano contra los Judíos.

8:8 Scribite ergo Judæis, sicut vobis placet, regis nomine, signantes litteras annulo meo. Hæc enim consuetudo erat, ut epistolis, quæ ex regis nomine mittebantur et illius annulo signatæ erant, nemo auderet contradicere.

8:8 Escribid pues á los Judíos, como mejor os pareciere, en nombre del Rey, sellando las cartas con mi anillo. Porque esta era la costumbre, que ninguno se atrevia á oponerse á las cartas, que se enviaban en nombre del Rey, y que estaban selladas con su anillo.

8:9 Accitisque scribis et librariis regis (erat autem tempus tertii mensis, qui appellatur Siban) vigesima et tertia die illius scriptæ sunt epistolæ, ut Mardochæus voluerat, ad Judæos, et ad principes, procuratoresque et judices, qui centum viginti septem provinciis ab India usque ad Æthiopiam præsidebant : provinciæ atque provinciæ, populo et populo juxta linguas et litteras suas, et Judæis, prout legere poterant et audire.

8:9 Y llamando á los Secretarios y copiantes del Rey, (y era el mes tercero, que se llama Sibán) el dia veinte y tres de este fuéron escritas las cartas, como quiso Mardochéo, á los Judíos, y á los Príncipes, y Procuradores, y Jueces, que gobernaban las ciento y veinte y siete provincias, desde la India hasta la Ethiopia: provincia por provincia, pueblo por pueblo, segun sus lenguas y escritura, y á los Judíos, segun podian leerlas, y entenderlas.

8:10 Ipsæque epistolæ, quæ regis nomine mittebantur, annulo ipsius obsignatæ sunt, et missæ per veredarios : qui per omnes provincias discurrentes, veteres litteras novis nuntiis prævenirent.

8:10 Y las mismas cartas, que se enviaban en nombre del Rey, fuéron selladas con su anillo, y enviadas por correos: los quáles pasando con diligencia por todas las provincias, se adelantasen á las primeras cartas con las nuevas órdenes.

8:11 Quibus imperavit rex, ut convenirent Judæos per singulas civitates, et in unum præciperent congregari ut starent pro animabus suis, et omnes inimicos suos cum conjugibus ac liberis et universis domibus, interficerent atque delerent, et spolia eorum diriperent.

8:11 Y mandóles el Rey, que en cada ciudad fuesen á estar con los Judíos, y les ordenasen, que se juntasen todos á una, y estuviesen apercibidos para defender su vida, y matasen y exterminasen á todos sus enemigos con sus mugeres é hijos, y todas sus casas, y que saqueasen sus despojos.

8:12 Et constituta est per omnes provincias una ultionis dies, id est tertiadecima mensis duodecimi Adar.

8:12 Y se señaló en todas las provincias un mismo dia para la venganza, esto es, el dia trece del mes duodécimo, que es el de Adár.

8:13 Summaque epistolæ hæc fuit, ut in omnibus terris ac populis qui regis Assueri subjacebant imperio, notum fieret paratos esse Judæos ad capiendam vindictam de hostibus suis.

8:13 Y el contenido de la carta fué este: Que se notificase en todas las tierras y pueblos, que estaban sujetos al dominio de Assuero, que los Judíos se hallaban dispuestos para tomar venganza de sus enemigos.

8:14 Egressique sunt veredarii celeres nuntia perferentes, et edictum regis pependit in Susan.

8:14 Y partiéron en diligencia los correos á llevar la nueva, y se fixó en Susán el edicto del Rey.

8:15 Mardochæus autem de palatio et de conspectu regis egrediens, fulgebat vestibus regiis, hyacinthinis videlicet et æriis, coronam auream portans in capite, et amictus serico pallio atque purpureo. Omnisque civitas exultavit atque lætata est.

8:15 Y Mardochéo saliendo del palacio, y de la presencia del Rey, brillaba con las vestiduras reales, esto es, de color de jacintho y celeste, llevando en la cabeza una corona de oro, y cubierto de un manto de seda y de púrpura. Y toda la ciudad se regocijó, y alegró.

8:16 Judæis autem nova lux oriri visa est, gaudium, honor, et tripudium.

8:16 Y pareció á los Judíos que les nacia una nueva luz, gozo, honor, y festejo.

8:17 Apud omnes populos, urbes, atque provincias, quocumque regis jussa veniebant, mira exultatio, epulæ atque convivia, et festus dies : in tantum ut plures alterius gentis et sectæ eorum religioni et cæremoniis jungerentur. Grandis enim cunctos judaici nominis terror invaserat.

8:17 En todos los pueblos, ciudades, y provincias, á donde llegaban las órdenes del Rey, habia maravillosa alegría, banquetes y convites, y dia de fiesta: en tanto grado, que muchos de otras naciones y sectas abrazaban su religion y ceremonias. Porque era grande el terror que habia infundido á todos el nombre Judáyco.