Jeremías 20

Ieremias

20:1 Et audivit Phassur filius Emmer, sacerdos, qui constitutus erat princeps in domo Domini, Jeremiam prophetantem sermones istos.

20:1 Y Phassúr hijo de Emmer Sacerdote, que habia sido establecido por prefecto de la casa del Señor, oyó como prophetizaba Jeremías estas palabras.

20:2 Et percussit Phassur Jeremiam prophetam, et misit eum in nervum quod erat in porta Benjamin superiori, in domo Domini.

20:2 E hirió Phassúr á Jeremías el Propheta, y le echó en el cepo, que estaba en la puerta de Benjamín la de arriba, en la casa del Señor.

20:3 Cumque illuxisset in crastinum, eduxit Phassur Jeremiam de nervo, et dixit ad eum Jeremias : Non Phassur vocavit Dominus nomen tuum, sed Pavorem undique.

20:3 Y al otro dia luego que amaneció, sacó Phassúr á Jeremías del cepo. Y le dixo Jeremías: El Señor no llamó tu nombre Phassúr, sino asombro por todas partes.

20:4 Quia hæc dicit Dominus : Ecce ego dabo te in pavorem, te et omnes amicos tuos : et corruent gladio inimicorum suorum, et oculi tui videbunt : et omnem Judam dabo in manum regis Babylonis, et traducet eos in Babylonem, et percutiet eos gladio.

20:4 Porque esto dice el Señor: He aquí que yo te entregaré al asombro, á tí y á todos tus amigos; y caerán al cuchillo de sus enemigos, y tus ojos lo verán; y á todo Judá pondré en mano del Rey de Babylonia; y los trasladará á Babylonia, y los matará con espada.

20:5 Et dabo universam substantiam civitatis hujus, et omnem laborem ejus, omneque pretium, et cunctos thesauros regum Juda dabo in manu inimicorum eorum : et diripient eos, et tollent, et ducent in Babylonem.

20:5 Y daré todas las riquezas de esta ciudad, y todo su trabajo, y todo lo precioso, y todos los thesoros de los Reyes de Judá los pondré en manos de sus enemigos; y los robarán, y se alzarán con ellos, y los llevarán á Babylonia.

20:6 Tu autem, Phassur, et omnes habitatores domus tuæ, ibitis in captivitatem : et in Babylonem venies, et ibi morieris, ibique sepelieris tu, et omnes amici tui, quibus prophetasti mendacium.

20:6 Y tú, Phassúr, y todos los moradores de tu casa, ireis en cautiverio; é irás á Babylonia, y allí morirás, y allí serás enterrado tú, y todos tus amigos, á quienes prophetizaste mentira.

20:7 Seduxisti me, Domine, et seductus sum : fortior me fuisti, et invaluisti : factus sum in derisum tota die ; omnes subsannant me.

20:7 Me has seducido, Señor, y he sido seducido: fuiste mas fuerte que yo, y pudiste mas: todo dia hacen befa de mí, todos me escarnecen.

20:8 Quia jam olim loquor, vociferans iniquitatem, et vastitatem clamito : et factus est mihi sermo Domini in opprobrium, et in derisum tota die.

20:8 Porque tiempo ha que hablo, voceando contra la iniquidad, y grito freqüentemente la destruccion; y fué para mí la palabra del Señor oprobrio, y befa todo dia.

20:9 Et dixi : Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius : et factus est in corde meo quasi ignis exæstuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens.

20:9 Y dixe: No me acordaré de él, ni hablaré mas en su nombre; y fué en mi corazon como fuego ardiente, y encerrado en mis huesos; y desfallecí, no pudiéndolo sufrir.

20:10 Audivi enim contumelias multorum, et terrorem in circuitu : Persequimini, et persequamur eum, ab omnibus viris qui erant pacifici mei, et custodientes latus meum : si quomodo decipiatur, et prævaleamus adversus eum, et consequamur ultionem ex eo.

20:10 Porque oí las contumelias de muchos, y terror á la redonda, de parte de todos los varones, que estaban en paz conmigo, y que guardaban mi lado: Perseguidle, y persigámosle: por si de algun modo es engañado, y prevalecemos contra él, y conseguimos de él venganza.

20:11 Dominus autem mecum est, quasi bellator fortis : idcirco qui persequuntur me cadent, et infirmi erunt : confundentur vehementer, quia non intellexerunt opprobrium sempiternum, quod numquam delebitur.

20:11 Mas el Señor está conmigo como guerrero fuerte: por tanto los que me persiguen, caerán, y serán flacos: corridos quedarán en gran manera, porque no conociéron el oprobrio sempiterno, que nunca se borrará.

20:12 Et tu, Domine exercituum, probator justi, qui vides renes et cor, videam, quæso, ultionem tuam ex eis : tibi enim revelavi causam meam.

20:12 Y tú, Señor de los exércitos, exâminador del justo, que vés los riñones, y el corazon: ruégote, que vea yo tu venganza de ellos: porque á tí descubrí mi causa.

20:13 Cantate Domino, laudate Dominum, quia liberavit animam pauperis de manu malorum.

20:13 Cantad al Señor, alabad al Señor: porque libró el alma del pobre de mano de los malvados.

20:14 Maledicta dies in qua natus sum ! dies in qua peperit me mater mea non sit benedicta !

20:14 Maldito el dia, en que nací: el dia, en que me parió mi madre, no sea bendito.

20:15 Maledictus vir qui annuntiavit patri meo, dicens : Natus est tibi puer masculus, et quasi gaudio lætificavit eum !

20:15 Maldito el varon, que notició á mi padre, diciendo: Te ha nacido un hijo varon; y como con gozo le alegró.

20:16 Sit homo ille ut sunt civitates quæ subvertit Dominus, et non pœnituit eum : audiat clamorem mane, et ululatum in tempore meridiano,

20:16 Sea aquel hombre como son las ciudades, que destruyó el Señor, y no se arrepintió: oyga clamor por la mañana, y en tiempo de mediodia aullido:

20:17 qui non me interfecit a vulva, ut fieret mihi mater mea sepulchrum, et vulva ejus conceptus æternus !

20:17 Porque no me hizo morir desde la matriz, de suerte que mi madre fuera mi sepulchro, y su matriz concepcion eterna.

20:18 Quare de vulva egressus sum, ut viderem laborem et dolorem, et consumerentur in confusione dies mei ?

20:18 ¿Por qué salí de la matriz, para ver trabajo y dolor, y que se consumiesen en vergüenza mis dias?