22:1 Hæc dicit Dominus : Descende in domum regis Juda, et loqueris ibi verbum hoc,
22:1 Esto dice el Señor: Baxa en casa del Rey de Judá, y le hablarás allí esta palabra,
22:2 et dices : Audi verbum Domini, rex Juda, qui sedes super solium David : tu et servi tui, et populus tuus, qui ingredimini per portas istas.
22:2 Y dirás: Oye la palabra del Señor, Rey de Judá, que te sientas sobre el throno de David: tú y tus siervos, y tu pueblo, que entrais por estas puertas.
22:3 Hæc dicit Dominus : Facite judicium et justitiam, et liberate vi oppressum de manu calumniatoris : et advenam, et pupillum, et viduam nolite contristare, neque opprimatis inique, et sanguinem innocentem ne effundatis in loco isto.
22:3 Esto dice el Señor: Juzgad con rectitud y justicia, y librad de mano del calumniador al oprimido violentamente; y no contristeis al extrangero, ni al huérfano, ni á la viuda, ni los oprimais injustamente: ni derrameis sangre inocente en este lugar.
22:4 Si enim facientes feceritis verbum istud, ingredientur per portas domus hujus reges sedentes de genere David super thronum ejus, et ascendentes currus et equos, ipsi, et servi, et populus eorum.
22:4 Porque si verdaderamente lo hiciereis así, entrarán por las puertas de esta casa Reyes del linage de David, que se sentarán sobre su throno, y subirán en carros y en caballos, ellos y sus siervos, y el pueblo de ellos.
22:5 Quod si non audieritis verba hæc : in memetipso juravi, dicit Dominus, quia in solitudinem erit domus hæc.
22:5 Mas si no oyereis estas palabras, por mí mismo he jurado, dice el Señor, que será esta casa hecha una soledad.
22:6 Quia hæc dicit Dominus super domum regis Juda : Galaad, tu mihi caput Libani, si non posuero te solitudinem, urbes inhabitabiles !
22:6 Porque esto dice el Señor contra la casa del Rey de Judá: Galaad, tú eres para mí la cabeza del Líbano: juro que te reduciré á una soledad, y á las ciudades inhabitables.
22:7 Et sanctificabo super te, interficientem virum et arma ejus : et succident electas cedros tuas, et præcipitabunt in ignem.
22:7 Y consagraré contra tí al hombre matador, y sus armas; y cortarán tus cedros escogidos, y los arrojarán al fuego.
22:8 Et pertransibunt gentes multæ per civitatem hanc, et dicet unusquisque proximo suo : Quare fecit Dominus sic civitati huic grandi ?
22:8 Y pasarán muchas naciones por esta ciudad; y dirá cada uno á su mas cercano: ¿Por qué el Señor trató así á esta ciudad grande?
22:9 Et respondebunt : Eo quod dereliquerint pactum Domini Dei sui, et adoraverint deos alienos, et servierint eis.
22:9 Y responderán: Porque abandonaron la alianza del Señor su Dios, y adoráron á dioses agenos, y les sirviéron.
22:10 Nolite flere mortuum, neque lugeatis super eum fletu : plangite eum qui egreditur, quia non revertetur ultra, nec videbit terram nativitatis suæ.
22:10 No lloreis al muerto, ni os enluteis por él con llanto: plañid á aquel, que sale, porque no volverá mas, ni verá la tierra de su nacimiento.
22:11 Quia hæc dicit Dominus ad Sellum, filium Josiæ, regem Juda, qui regnavit pro Josia patre suo, qui egressus est de loco isto : Non revertetur huc amplius,
22:11 Porque esto dice el Señor á Sellúm, hijo de Josías, Rey de Judá, que reynó por su padre Josías, que salió de este lugar. No volverá mas acá:
22:12 sed in loco ad quem transtuli eum, ibi morietur, et terram istam non videbit amplius.
22:12 Mas en el lugar, adonde le trasladé, allí morirá, y no verá mas á esta tierra.
22:13 Væ qui ædificat domum suam in injustitia, et cœnacula sua non in judicio : amicum suum opprimet frustra, et mercedem ejus non reddet ei :
22:13 Ay del que labra su casa con injusticia, y sus salones sin equidad: á su amigo oprimirá sin causa, y no le pagará su salario.
22:14 qui dicit : Ædificabo mihi domum latam, et cœnacula spatiosa : qui aperit sibi fenestras et facit laquearia cedrina, pingitque sinopide.
22:14 El que dice: Labraré para mí una casa ancha, y espaciosos salones: el que abre ventanas para sí, y hace techumbres de cedro, y las pinta de bermellon.
22:15 Numquid regnabis quoniam confers te cedro ? pater tuus numquid non comedit et bibit, et fecit judicium et justitiam tunc cum bene erat ei ?
22:15 ¿Por ventura reynarás, pues te comparas con el cedro? ¿Por ventura tu padre no comió y bebió, é hizo el juicio y la justicia, y entónces le iba bien?
22:16 Judicavit causam pauperis et egeni in bonum suum : numquid non ideo quia cognovit me ? dicit Dominus.
22:16 Juzgó la causa del pobre y del menesteroso para bien suyo: ¿y acaso no fué esto porque me conoció, dice el Señor?
22:17 Tui vero oculi et cor ad avaritiam, et ad sanguinem innocentem fundendum, et ad calumniam, et ad cursum mali operis.
22:17 Mas tus ojos y corazon van á la avaricia, y á derramar sangre inocente, y á la calumnia, y á carrera de obra mala.
22:18 Propterea hæc dicit Dominus ad Joakim, filium Josiæ, regem Juda : Non plangent eum : Væ frater ! et væ soror ! non concrepabunt ei : Væ domine ! et væ inclyte !
22:18 Por tanto esto dice el Señor á Joakim, hijo de Josías, Rey de Judá: No le plañirán: ¡Ay hermano! ¡y ay hermana! no le endecharán: ¡Ay Señor! ¡y ay esclarecido!
22:19 Sepultura asini sepelietur, putrefactus et projectus extra portas Jerusalem.
22:19 En sepultura de asno será sepultado, podrido y arrojado fuera de las puertas de Jerusalém.
22:20 Ascende Libanum, et clama, et in Basan da vocem tuam : et clama ad transeuntes, quia contriti sunt omnes amatores tui.
22:20 Sube al Líbano, y da gritos; y en Basán alza tu voz, y da gritos á los que pasen, porque quebrantados han sido tus amadores.
22:21 Locutus sum ad te in abundantia tua, et dixisti : Non audiam : hæc est via tua ab adolescentia tua, quia non audisti vocem meam.
22:21 En tu abundancia te hablé; y dixiste: No oiré: este es tu camino desde tu mocedad, que no oiste mi voz.
22:22 Omnes pastores tuos pascet ventus, et amatores tui in captivitatem ibunt : et tunc confunderis, et erubesces ab omni malitia tua.
22:22 El viento apacentará á todos tus pastores, y tus amadores irán en cautiverio; y entónces te avergonzarás, y sonrojarás de toda tu malicia.
22:23 Quæ sedes in Libano, et nidificas in cedris, quomodo congemuisti cum venissent tibi dolores, quasi dolores parturientis ?
22:23 La que tienes tu asiento en el Líbano, y anidas en sus cedros, ¿cómo gemiste, quando te viniéron los dolores, como dolores de la que está de parto?
22:24 Vivo ego, dicit Dominus, quia si fuerit Jechonias filius Joakim regis Juda annulus in manu dextera mea, inde evellam eum,
22:24 Vivo yo, dice el Señor: que aunque Jechônías, hijo de Joakim, Rey de Judá, fuese anillo en mi mano derecha, de allí lo arrancaré.
22:25 et dabo te in manu quærentium animam tuam, et in manu quorum tu formidas faciem, et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis, et in manu Chaldæorum :
22:25 Y te entregaré en mano de los que buscan tu alma, y en mano de aquellos cuyo aspecto te causa espanto, y en mano de Nabuchódonosór, Rey de Babylonia, y en mano de los Châldéos.
22:26 et mittam te, et matrem tuam quæ genuit te, in terram alienam, in qua nati non estis, ibique moriemini.
22:26 Y te enviaré á tí, y á tu madre, que te engendró, á una tierra extraña, en la que no habeis nacido, y allí moriréis:
22:27 Et in terram ad quam ipsi levant animam suam ut revertantur illuc, non revertentur.
22:27 Y á la tierra, á la qual ellos levantan su alma para volver allá: no volverán.
22:28 Numquid vas fictile atque contritum vir iste Jechonias ? numquid vas absque omni voluptate ? quare abjecti sunt ipse et semen ejus, et projecti in terram quam ignoraverunt ?
22:28 ¿Acaso este hombre Jechônías es una vasija de barro y quebrada? ¿acaso es una vasija sin gusto alguno? ¿por qué han sido desechados él y su linage, y arrojados á una tierra, que no conociéron?
22:29 Terra, terra, terra, audi sermonem Domini.
22:29 Tierra, tierra, tierra, oye la palabra del Señor.
22:30 Hæc dicit Dominus : Scribe virum istum sterilem, virum qui in diebus suis non prosperabitur : nec enim erit de semine ejus vir qui sedeat super solium David, et potestatem habeat ultra in Juda.
22:30 Esto dice el Señor: Escribe, que este hombre será estéril, hombre, que en sus dias no será prosperado: pues no habrá de su linage varon, que se siente sobre el solio de David, y que tenga potestad de aquí adelante en Judá.