11:1 Respondens autem Sophar Naamathites, dixit :
11:1 Y respondiendo Sophár de Naamáth, dixo:
11:2 Numquid qui multa loquitur, non et audiet ? aut vir verbosus justificabitur ?
11:2 ¿Pues qué, el que mucho habla, no escuchará tambien? ¿ó el hombre parlero será justificado?
11:3 Tibi soli tacebunt homines ? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis ?
11:3 ¿Por tí solo callarán los hombres? ¿y despues de haberte burlado de los otros, ninguno te refutará?
11:4 Dixisti enim : Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
11:4 Porque has dicho: Pura es mi plática, y limpio soy en tu presencia.
11:5 Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
11:5 Y oxalá que Dios te hablase, y abriese sus labios contigo,
11:6 ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus : et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
11:6 Para mostrarte los secretos de la sabiduría, y que su ley es de muchas maneras, y que entendieras, que es mucho ménos lo que él te castiga, que lo que merece tu maldad.
11:7 Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies ?
11:7 ¿Darás acaso alcance á las huellas de Dios, y encontrarás perfectamente al Todopoderoso?
11:8 Excelsior cælo est, et quid facies ? profundior inferno, et unde cognosces ?
11:8 Mas alto que el cielo es, ¿y qué harás? mas profundo que el infierno ¿y cómo lo conocerás?
11:9 Longior terra mensura ejus, et latior mari.
11:9 Su medida es mas larga que la tierra, y mas ancha que la mar.
11:10 Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei ?
11:10 Si trastornare todas las cosas, ó las estrechare en una sola, ¿quién se le opondrá?
11:11 Ipse enim novit hominum vanitatem ; et videns iniquitatem, nonne considerat ?
11:11 Porque él conoce la vanidad de los hombres, y viendo la iniquidad, ¿acaso no la pone en cuenta?
11:12 Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
11:12 El hombre vano se alza en soberbia, y se cree, que ha nacido libre, como el pollino del asno montés.
11:13 Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
11:13 Mas tú has afirmado tu corazon y extendido ácia él tus manos.
11:14 Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
11:14 Si apartares de tí la iniquidad, que hay en tu mano, y si en tu habitacion no morare la justicia:
11:15 tunc levare poteris faciem tuam absque macula ; et eris stabilis, et non timebis.
11:15 Entónces podrás alzar tu rostro sin mancilla, y serás estable, y no temerás.
11:16 Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
11:16 Olvidarás asimismo tu miseria, y te acordarás de ella, como de aguas que pasáron.
11:17 Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam ; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
11:17 Y se levantará sobre tí á la tarde un resplandor como el del mediodia: y quando te creyeres consumido, te levantarás como el lucero de la mañana.
11:18 Et habebis fiduciam, proposita tibi spe : et defossus securus dormies.
11:18 Y tendrás confianza con la esperanza propuesta á tí, y enterrado dormirás seguro.
11:19 Requiesces, et non erit qui te exterreat ; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
11:19 Reposarás, y no habrá quien te espante: y rogarán tu rostro muchísimos.
11:20 Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis : et spes illorum abominatio animæ.
11:20 Mas los ojos de los impíos desfallecerán, y no habrá escape para ellos, y su esperanza, abominacion del alma.