Job 16

Iob

16:1 Respondens autem Job, dixit :

16:1 Respondió Job y dijo:

16:2 Audivi frequenter talia : consolatores onerosi omnes vos estis.

16:2 “Muchas cosas como estas he oído ya. Consoladores molestos sois todos.

16:3 Numquid habebunt finem verba ventosa ? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris ?

16:3 ¿Cuándo tendrán fin estas palabras de viento? ¿O qué te incita a responder así?

16:4 Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea :

16:4 Yo podría hablar como vosotros, si estuvierais en mi lugar.

16:5 consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos ;

16:5 Os dirigiría un montón de palabras, y menearía contra vosotros mi cabeza.

16:6 roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.

16:6 Os alentaría con mi boca, y os consolaría con el movimiento de mis labios.

16:7 Sed quid agam ? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.

16:7 Mas ahora, aunque hablo, no se mitiga mi dolor, y si callo, ¿acaso por eso se aleja de mí?

16:8 Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.

16:8 Ahora se han agotado mis fuerzas; Tú has destruido toda mi familia.

16:9 Rugæ meæ testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.

16:9 Me has asido y esto es un testimonio (contra mí); se levanta contra mí mi flacura, acusándome cara a cara.

16:10 Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis : hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.

16:10 Su ira me despedaza y me persigue; rechina contra mí sus dientes; enemigo mío, aguza sus ojos contra mí.

16:11 Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam : satiati sunt pœnis meis.

16:11 Han abierto contra mí su boca; me insultan, me hieren en las mejillas; a una se han coaligado contra mí.

16:12 Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.

16:12 Dios me ha entregado al perverso, me ha arrojado en manos de malvados.

16:13 Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum : tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.

16:13 Vivía yo en paz, pero Él me sacudió; me asió por la cerviz, me hizo trizas, y me eligió por blanco suyo.

16:14 Circumdedit me lanceis suis ; convulneravit lumbos meos : non pepercit, et effudit in terra viscera mea.

16:14 Me rodean arqueros, traspasa mis riñones sin piedad y derrama por tierra mi hiel.

16:15 Concidit me vulnere super vulnus : irruit in me quasi gigas.

16:15 Me inflige herida sobre herida, corre contra mí cual gigante.

16:16 Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.

16:16 He cosido un saco sobre mi piel, he revuelto en el polvo mi rostro.

16:17 Facies mea intumuit a fletu, et palpebræ meæ caligaverunt.

16:17 Mi cara está hinchada de tanto llorar, y la sombra de la muerte cubre mis párpados,

16:18 Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ, cum haberem mundas ad Deum preces.

16:18 aunque no hay injusticia en mí y mi oración es pura.

16:19 Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus :

16:19 ¡Tierra, no cubras mi sangre, y no sofoques en tu seno mi clamor!

16:20 ecce enim in cælo testis meus, et conscius meus in excelsis.

16:20 Aún hay un testigo mío en el cielo, en lo alto reside el que da testimonio en mi favor.

16:21 Verbosi amici mei : ad Deum stillat oculus meus :

16:21 Mis amigos me escarnecen, mas mis ojos buscan llorando a Dios.

16:22 atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.

16:22 ¡Ojalá que hubiera juez entre el hombre y Dios, así como lo hay entre el hijo del hombre y su prójimo.

16:23 Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.

16:23 El número de mis años se va pasando, y el camino que sigo no tiene vuelta.”