Job 19

Iob

19:1 Respondens autem Job, dixit :

19:1 Respondió Job y dijo:

19:2 Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus ?

19:2 “¿Hasta cuándo afligiréis mi alma, y queréis majarme con palabras?

19:3 En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.

19:3 Ya diez veces me habéis insultado, y no os avergonzáis de ultrajarme.

19:4 Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea.

19:4 Aunque yo realmente haya errado, soy yo quien pago mi error.

19:5 At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.

19:5 Si queréis alzaros contra mí, alegando en mi desfavor mi oprobio,

19:6 Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.

19:6 sabed que es Dios quien me oprime, y me ha envuelto en su red.

19:7 Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet ; vociferabor, et non est qui judicet.

19:7 He aquí que alzo el grito por ser oprimido, pero nadie me responde; clamo, pero no hay justicia.

19:8 Semitam meam circumsepsit, et transire non possum : et in calle meo tenebras posuit.

19:8 Él ha cerrado mi camino, y no puedo pasar; ha cubierto de tinieblas mis sendas.

19:9 Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.

19:9 Me ha despojado de mi gloria, y de mi cabeza ha quitado la corona.

19:10 Destruxit me undique, et pereo : et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.

19:10 Me ha arruinado del todo, y perezco; desarraigó, como árbol, mi esperanza.

19:11 Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum.

19:11 Encendió contra mí su ira, y me considera como enemigo suyo.

19:12 Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.

19:12 Vinieron en tropel sus milicias, se abrieron camino contra mí y pusieron sitio a mi tienda.

19:13 Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.

19:13 A mis hermanos los apartó de mi lado, y mis conocidos se retiraron de mí.

19:14 Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei.

19:14 Me dejaron mis parientes, y mis íntimos me han olvidado.

19:15 Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.

19:15 Los que moran en mi casa, y mis criadas me tratan como extraño; pues soy un extranjero a sus ojos.

19:16 Servum meum vocavi, et non respondit : ore proprio deprecabar illum.

19:16 Llamo a mi siervo, y no me responde, por más que le ruegue con mi boca.

19:17 Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.

19:17 Mi mujer tiene asco de mi hálito, y para los hijos de mis entrañas no soy más que hediondez.

19:18 Stulti quoque despiciebant me : et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.

19:18 Me desprecian hasta los niños; si intento levantarme se mofan de mí.

19:19 Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me.

19:19 Todos los que eran mis confidentes me aborrecen, y los que yo más amaba se han vuelto contra mí.

19:20 Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.

19:20 Mis huesos se pegan a mi piel y a mi carne, y tan solo me queda la piel de mis dientes.

19:21 Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.

19:21 ¡Compadeceos de mí, compadeceos de mí, a lo menos vosotros, amigos míos, pues la mano de Dios me ha herido!

19:22 Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini ?

19:22 ¿Por qué me perseguís como Dios, y ni os hartáis de mi carne?

19:23 Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei ? quis mihi det ut exarentur in libro

19:23 ¡Oh! que se escribiesen mis palabras y se consignaran en un libro,

19:24 stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice ?

19:24 que con punzón de hierro y con plomo se grabasen en la peña para eterna memoria!

19:25 Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum :

19:25 Mas yo sé que vive mi Redentor, y que al fin se alzará sobre la tierra.

19:26 et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum :

19:26 Después, en mi piel, revestido de este (mi cuerpo) veré a Dios (de nuevo) desde mi carne.

19:27 quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius : reposita est hæc spes mea in sinu meo.

19:27 Yo mismo le veré; le verán mis propios ojos, y no otro; por eso se consumen en mí mis entrañas.

19:28 Quare ergo nunc dicitis : Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum ?

19:28 Vosotros diréis entonces: «¿Por qué lo hemos perseguido?» Pues quedará descubierta la justicia de mi causa.

19:29 Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est : et scitote esse judicium.

19:29 Temed la espada, porque terribles son las venganzas de la espada; para que sepáis que hay un juicio.”