47:1 Descende, sede in pulvere, virgo filia Babylon : sede in terra ; non est solium filiæ Chaldæorum, quia ultra non vocaberis mollis et tenera.
47:1 Vírgen hija de Babylonia, desciende, y siéntate en el polvo, siéntate en el suelo: no subsiste el solio de la hija de los Châldeos, porque no serás llamada en adelante delicada y tierna.
47:2 Tolle molam, et mole farinam ; denuda turpitudinem tuam ; discooperi humerum, revela crura, transi flumina.
47:2 Toma la muela, y muele harina: desnuda tu fealdad, descubre el hombro, descubre las piernas, pasa los rios.
47:3 Revelabitur ignominia tua, et videbitur opprobrium tuum ; ultionem capiam, et non resistet mihi homo.
47:3 Descubierta será tu ignominia, y se verá tu oprobrio: venganza tomaré, y no habrá hombre que me resista.
47:4 Redemptor noster, Dominus exercituum nomen illius, Sanctus Israël.
47:4 Nuestro Redentor, el Señor de los exércitos su nombre, el Santo de Israél.
47:5 Sede tacens, et intra in tenebras, filia Chaldæorum, quia non vocaberis ultra domina regnorum.
47:5 Siéntate callando, y entra en tinieblas, hija de los Châldéos: porque de aquí adelante no serás llamada la señora de los reynos.
47:6 Iratus sum super populum meum : contaminavi hæreditatem meam, et dedi eos in manu tua : non posuisti eis misericordias ; super senem aggravasti jugum tuum valde.
47:6 Enojado estuve sobre mi pueblo, contaminé mi heredad, y los puse en tu mano: no usaste con ellos de misericordia: sobre el anciano agravaste en extremo tu yugo.
47:7 Et dixisti : In sempiternum ero domina. Non posuisti hæc super cor tuum, neque recordata es novissimi tui.
47:7 Y dixiste: Yo seré señora para siempre: no pusiste estas cosas sobre tu corazon, ni te acordaste de tu paradero.
47:8 Et nunc audi hæc delicata, et habitans confidenter, quæ dicis in corde tuo : Ego sum, et non est præter me amplius ; non sedebo vidua, et ignorabo sterilitatem.
47:8 Ahora, pues, escucha esto, tú delicada, y que habitas confiadamente, la que dices en tu corazon: Yo soy, y fuera de mí no hay mas: no me sentaré viuda, ni conoceré esterilidad.
47:9 Venient tibi duo hæc subito in die una, sterilitas et viduitas : universa venerunt super te, propter multitudinem maleficiorum tuorum, et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem.
47:9 Te vendrán estas dos cosas súbitamente en un solo dia, esterilidad y viudez. Todas estas cosas vinieron sobre tí por causa de tus muchos maleficios, y por la excesiva dureza de tus encantadores.
47:10 Et fiduciam habuisti in malitia tua, et dixisti : Non est qui videat me. Sapientia tua et scientia tua, hæc decepit te. Et dixisti in corde tuo : Ego sum, et præter me non est altera.
47:10 Y tuviste confianza en tu malicia, y dixiste: No hay quien me vea. Este tu saber y ciencia te engañó. Y dixiste en tu corazon: Yo soy, y fuera de mí no hay otra.
47:11 Veniet super te malum, et nescies ortum ejus ; et irruet super te calamitas quam non poteris expiare ; veniet super te repente miseria quam nescies.
47:11 Vendrá mal sobre tí, y no sabrás de dónde nacerá; y se desplomará sobre tí una calamidad, que no podrás expiar: vendrá sobre tí repentinamente una miseria, que no sabrás.
47:12 Sta cum incantatoribus tuis et cum multitudine maleficiorum tuorum, in quibus laborasti ab adolescentia tua, si forte quod prosit tibi, aut si possis fieri fortior.
47:12 Estáte con tus encantadores, y con la muchedumbre de tus maleficios, en que te has fatigado desde tu juventud, para ver si acaso te aprovecha alguna cosa, ó si puedes ser mas fuerte.
47:13 Defecisti in multitudine consiliorum tuorum. Stent, et salvent te augures cæli, qui contemplabantur sidera, et supputabant menses, ut ex eis annuntiarent ventura tibi.
47:13 Te perdiste en la multitud de tus consejos: vengan, y sálvente los agoreros del cielo, que contemplaban las estrellas, y contaban los meses, para anunciarte por ellos las cosas venideras.
47:14 Ecce facti sunt quasi stipula, ignis combussit eos ; non liberabunt animam suam de manu flammæ ; non sunt prunæ quibus calefiant, nec focus ut sedeant ad eum.
47:14 Ve aquí que se han vuelto como paja, el fuego los quemó: no librarán su alma de la fuerza de la llama: no hay ascuas con que se calienten, ni hogar para que se sienten á él.
47:15 Sic facta sunt tibi in quibuscumque laboraveras : negotiatores tui ab adolescentia tua, unusquisque in via sua erraverunt ; non est qui salvet te.
47:15 Así te se han vuelto todas las cosas, en que te habias fatigado: tus negociantes desde tu juventud erráron, cada uno en su camino: no hay quien te salve.