6:1 In anno quo mortuus est rex Ozias, vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum ; et ea quæ sub ipso erant replebant templum.
6:1 En el año, en que murió el Rey Ozías, ví al Señor sentado sobre un solio alto y elevado; y las cosas que estaban debaxo de él, llenaban el templo.
6:2 Seraphim stabant super illud : sex alæ uni, et sex alæ alteri ; duabus velabant faciem ejus, et duabus velabant pedes ejus, et duabus volabant.
6:2 Seraphines estaban sobre él: seis alas tenia el uno, y seis alas el otro: con dos cubrian el rostro de él, y con dos cubrian los pies de él, y con dos volaban.
6:3 Et clamabant alter ad alterum, et dicebant : Sanctus, sanctus, sanctus Dominus, Deus exercituum ; plena est omnis terra gloria ejus.
6:3 Y daban voces el uno al otro, y decian: Santo, Santo, Santo, Señor Dios de los exércitos, llena está toda la tierra de su gloria.
6:4 Et commota sunt superliminaria cardinum a voce clamantis, et domus repleta est fumo.
6:4 Y estremeciéronse los dinteles y quicios á la voz del que gritaba, y llenóse la casa de humo.
6:5 Et dixi : Væ mihi, quia tacui, quia vir pollutus labiis ego sum, et in medio populi polluta labia habentis ego habito, et regem Dominum exercituum vidi oculis meis.
6:5 Y dixe: Ay de mí, porque callé, que yo soy hombre de labios impuros, y yo habito en medio de un pueblo, que tiene los labios contaminados, y he visto con mis ojos al Rey Señor de los exércitos.
6:6 Et volavit ad me unus de seraphim, et in manu ejus calculus, quem forcipe tulerat de altari,
6:6 Y voló ácia mí uno de los Seraphines, y en su mano una piedrecita, que con una tenaza habia tomado del altar.
6:7 et tetigit os meum, et dixit : Ecce tetigit hoc labia tua, et auferetur iniquitas tua, et peccatum tuum mundabitur.
6:7 Y tocó mi boca, y dixo: Mira que esto ha tocado tus labios, y será quitada tu iniquidad, y lavado será tu pecado.
6:8 Et audivi vocem Domini dicentis : Quem mittam ? et quis ibit nobis ? Et dixi : Ecce ego, mitte me.
6:8 Y oí la voz del Señor, que decia: ¿á quién enviaré? ¿ó quién irá por nosotros? Y dixe: Aquí estoy, envíame.
6:9 Et dixit : Vade, et dices populo huic : Audite audientes, et nolite intelligere ; et videte visionem, et nolite cognoscere.
6:9 Y dixo: Anda, y dirás á este pueblo: Oid oyentes, y no lo entendais; y ved la vision, y no la conozcais.
6:10 Excæca cor populi hujus, et aures ejus aggrava, et oculos ejus claude : ne forte videat oculis suis, et auribus suis audiat, et corde suo intelligat, et convertatur, et sanem eum.
6:10 Ciega el corazon de este pueblo, y agrava sus oidos; y cierra sus ojos: no sea que vea con sus ojos, y oyga con sus orejas, y entienda con su corazon, y se convierta, y le sane.
6:11 Et dixi : Usquequo, Domine ? Et dixit : Donec desolentur civitates absque habitatore, et domus sine homine, et terra relinquetur deserta.
6:11 Y dixe: ¿Hasta quándo, Señor? Y dixo: Hasta que queden asoladas las ciudades sin habitador, y las casas sin hombre, y la tierra quedará desierta.
6:12 Et longe faciet Dominus homines, et multiplicabitur quæ derelicta fuerat in medio terræ.
6:12 Y echará léjos el Señor á los hombres, y se multiplicará la que habia sido desamparada en medio de la tierra.
6:13 Et adhuc in ea decimatio, et convertetur, et erit in ostensionem sicut terebinthus, et sicut quercus quæ expandit ramos suos ; semen sanctum erit id quod steterit in ea.
6:13 Y todavía en ella la décima parte, y se convertirá, y servirá para muestra como terebintho, y como encina, que extiende sus ramos: linage santo será, lo que quedare en ella.