2:1 Et nunc ad vos mandatum hoc, o sacerdotes.
2:1 Y ahora á vosotros este mandamiento, ó Sacerdotes.
2:2 Si nolueritis audire, et si nolueritis ponere super cor, ut detis gloriam nomini meo, ait Dominus exercituum, mittam in vos egestatem, et maledicam benedictionibus vestris, et maledicam illis, quoniam non posuistis super cor.
2:2 Si no lo quisiereis oir, ni lo quisiereis poner sobre el corazon, para dar gloria á mi nombre, dice el Señor de los exércitos; enviaré pobreza entre vosotros, y maldeciré vuestras bendiciones, y las maldeciré; porque no pusisteis esto sobre el corazon.
2:3 Ecce ego projiciam vobis brachium, et dispergam super vultum vestrum stercus solemnitatum vestrarum, et assumet vos secum.
2:3 Mirad, que yo os echaré el brazuelo de la víctima, y esparciré sobre vuestra cara el estiércol de vuestras fiestas, y os arrastrará consigo.
2:4 Et scietis quia misi ad vos mandatum istud, ut esset pactum meum cum Levi, dicit Dominus exercituum.
2:4 Y sabreis, que yo os he enviado á vosotros este mandato, para que se perpetuase mi alianza con Leví, dice el Señor de los exércitos.
2:5 Pactum meum fuit cum eo vitæ et pacis : et dedi ei timorem, et timuit me, et a facie nominis mei pavebat.
2:5 Mi alianza con él fué de vida y de paz: y le dí temor, y me temió, y ante la faz de mi nombre temblaba.
2:6 Lex veritatis fuit in ore ejus, et iniquitas non est inventa in labiis ejus : in pace et in æquitate ambulavit mecum, et multos avertit ab iniquitate.
2:6 Ley de verdad hubo en su boca, y no fué hallada maldad en sus labios: en paz y en justicia anduvo conmigo, y á muchos apartó de la maldad.
2:7 Labia enim sacerdotis custodient scientiam, et legem requirent ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est.
2:7 Porque los labios del Sacerdote guardarán la sabiduría, y la ley buscarán de su boca; porque él es Angel del Señor de los exércitos.
2:8 Vos autem recessistis de via, et scandalizastis plurimos in lege : irritum fecistis pactum Levi, dicit Dominus exercituum.
2:8 Mas vosotros os habeis apartado del camino, y habeis escandalizado á muchos para violar la ley: habeis anulado la alianza de Leví, dice el Señor de los exércitos.
2:9 Propter quod et ego dedi vos contemptibiles, et humiles omnibus populis, sicut non servastis vias meas, et accepistis faciem in lege.
2:9 Por lo qual os he hecho yo tambien despreciables y viles á todos los pueblos, porque no guardasteis mis caminos, y tratasteis la ley con acepcion de personas.
2:10 Numquid non pater unus omnium nostrum ? numquid non Deus unus creavit nos ? quare ergo despicit unusquisque nostrum fratrem suum, violans pactum patrum nostrorum ?
2:10 ¿Pues qué no es uno mismo el Padre de todos nosotros? ¿qué no nos ha criado un mismo Dios? ¿pues por qué desdeña cada uno de nosotros á su hermano, quebrantando la alianza de nuestros padres?
2:11 Transgressus est Juda, et abominatio facta est in Israël et in Jerusalem, quia contaminavit Juda sanctificationem Domini, quam dilexit, et habuit filiam dei alieni.
2:11 Prevaricó Judá, y abominacion fué hecha en Israél, y en Jerusalém: porque Judá profanó la santidad del Señor amada por él; y se casó con una hija de un dios extraño.
2:12 Disperdet Dominus virum qui fecerit hoc, magistrum et discipulum, de tabernaculis Jacob, et offerentem munus Domino exercituum.
2:12 Exterminará el Señor de las tiendas de Jacob al hombre, que esto hiciere, al maestro y al discípulo, y al que ofrece don al Señor de los exércitos.
2:13 Et hoc rursum fecistis : operiebatis lacrimis altare Domini, fletu et mugitu, ita ut non respiciam ultra ad sacrificium, nec accipiam placabile quid de manu vestra.
2:13 Y aun esto habeis hecho, cubriais de lágrimas el altar del Señor, de lloro y de gemido, por manera que no miraré mas al sacrificio, ni recibiré de vuestra mano cosa que pueda aplacarme.
2:14 Et dixistis : Quam ob causam ? Quia Dominus testificatus est inter te et uxorem pubertatis tuæ, quam tu despexisti : et hæc particeps tua, et uxor fœderis tui.
2:14 Y dixisteis: ¿Por qué motivo? porque el Señor dió testimonio entre tí, y la muger de tu primera edad, que tú desdeñaste: siendo esta tu compañera, y la muger con quien te desposaste.
2:15 Nonne unus fecit, et residuum spiritus ejus est ? et quid unus quærit, nisi semen Dei ? custodite ergo spiritum vestrum, et uxorem adolescentiæ tuæ noli despicere.
2:15 ¿Pues qué no la hizo el que es uno, y no es ella una partícula de su espíritu? ¿Y qué busca aquel uno, sino un linage de Dios? Guardad pues vuestro espíritu, y no desdeñeis á la muger de tu juventud.
2:16 Cum odio habueris, dimitte, dicit Dominus Deus Israël : operiet autem iniquitas vestimentum ejus, dicit Dominus exercituum. Custodite spiritum vestrum, et nolite despicere.
2:16 Quando la aborrecieres, déxala, dice el Señor Dios de Israél: mas el agravio cubrirá el vestido de aquel, dice el Señor de los exércitos: guardad vuestro espíritu, y no la querais despreciar.
2:17 Laborare fecistis Dominum in sermonibus vestris, et dixistis : In quo eum fecimus laborare ? In eo quod dicitis : Omnis qui facit malum bonus est in conspectu Domini, et tales ei placent : aut certe ubi est Deus judicii ?
2:17 Molestos habeis sido al Señor con vuestros discursos, y dixisteis: ¿En qué le hemos causado molestia? En eso que decis: Todo el que hace mal, bueno es delante del Señor, y de tales se paga: ó si no es así, ¿en dónde está el Dios de justicia?