22:1 Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens :
22:1 Y respondiendo Jesús, les volvió á hablar otra vez en parábolas, diciendo:
22:2 Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
22:2 Semejante es el reyno de los cielos á cierto Rey, que hizo bodas á su hijo.
22:3 Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
22:3 Y envió sus siervos á llamar á los convidados á las bodas, mas no quisieron ir.
22:4 Iterum misit alios servos, dicens : Dicite invitatis : Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata : venite ad nuptias.
22:4 Envió de nuevo otros siervos, diciendo: Decid á los convidados: He aquí he preparado mi banquete, mis toros, y los animales cebados están ya muertos, todo está pronto: venid á las bodas.
22:5 Illi autem neglexerunt : et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam :
22:5 Mas ellos lo despreciáron, y se fuéron, el uno á su granja, y el otro á su tráfico.
22:6 reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.
22:6 Y los otros echáron mano de los siervos, y después de haberlos ultrajado, los matáron.
22:7 Rex autem cum audisset, iratus est : et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
22:7 Y el Rey, quando lo oyó, se irritó: y enviando sus exércitos, acabó con aquellos homicidas, y puso fuego á su ciudad.
22:8 Tunc ait servis suis : Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni :
22:8 Entónces dixo á sus siervos: Las bodas ciertamente están aparejadas, mas los que habian sido convidados, no fuéron dignos.
22:9 ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
22:9 Pues id á las salidas de los caminos, y á quantos halláreis, llamadlos á las bodas.
22:10 Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos : et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.
22:10 Y habiendo salido sus siervos á los caminos, congregáron quantos halláron, malos y buenos: y se llenáron las bodas de convidados.
22:11 Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
22:11 Y entró el Rey para ver á los que estaban á la mesa, y vió allí un hombre, que no estaba vestido con vestidura de boda.
22:12 Et ait illi : Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem ? At ille obmutuit.
22:12 Y le dixo: Amigo, ¿cómo has entrado aquí sin vestido de boda? Mas él enmudeció.
22:13 Tunc dicit rex ministris : Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores : ibi erit fletus et stridor dentium.
22:13 Entonces el Rey dixo á sus Ministros: Atado de pies y de manos arrojadle en las tinieblas exteriores: allí será el llorar y el cruxir de dientes.
22:14 Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
22:14 Porque muchos son los llamados y pocos los escogidos.
22:15 Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
22:15 Entonces los Phariséos se fuéron, y consultáron entre sí, cómo le sorprenderían en lo que hablase.
22:16 Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes : Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo : non enim respicis personam hominum :
22:16 Y le envian sus discípulos juntamente con los Herodianos, diciendo: Maestro, sabemos que eres veráz, y que enseñas el camino de Dios en verdad, y que no te cuidas de cosa alguna: porque no miras á la persona de los hombres.
22:17 dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non ?
22:17 Dinos pues, ¿qué te parece? ¿es lícito dar tributo al César, ó no?
22:18 Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait : Quid me tentatis, hypocritæ ?
22:18 Mas Jesús, conociendo la malicia de ellos, dixo: ¿Por qué me tentais, hypócritas?
22:19 ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
22:19 Mostradme la moneda del tributo. Y ellos le presentáron un denario.
22:20 Et ait illis Jesus : Cujus est imago hæc, et superscriptio ?
22:20 Y Jesús les dixo: ¿Cuya es esta figura, é inscripción?
22:21 Dicunt ei : Cæsaris. Tunc ait illis : Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari : et quæ sunt Dei, Deo.
22:21 Dícenle: Del César. Entonces les dixo: Pues pagad á César, lo que es del César: y á Dios, lo que es de Dios.
22:22 Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
22:22 Y quando ésto oyéron, se maravilláron, y dexándole, se retiráron.
22:23 In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem : et interrogaverunt eum,
22:23 En aquel día se llegáron á él los Sadducéos, que dicen no haber resurrección, y le preguntaron,
22:24 dicentes : Magister, Moyses dixit : Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
22:24 Diciendo: Maestro, Moysés dixo: Si muriere alguno que no tenga hijo, su hermano se case con su muger, y levánte linage á su hermano.
22:25 Erant autem apud nos septem fratres : et primus, uxore ducta, defunctus est : et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
22:25 Pues había entre nosotros siete hermanos: y habiéndose casado el primero, murió: y por no haber tenido sucesión, dexó su muger á su hermano.
22:26 Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
22:26 Y lo mismo el segundo y el tercero hasta el séptimo.
22:27 Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
22:27 Y después de todos murió también la muger.
22:28 In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor ? omnes enim habuerunt eam.
22:28 ¿Pues en la resurrección, de quál de los siete será muger? porque todos la tuviéron.
22:29 Respondens autem Jesus, ait illis : Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
22:29 Y respondiendo Jesús, les dixo: Errais, no sabiendo las Escrituras, ni el poder de Dios.
22:30 In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur : sed erunt sicut angeli Dei in cælo.
22:30 Porque en la resurrección, ni se casarán, ni serán dados en casamiento: sino que serán como ángeles de Dios en el cielo.
22:31 De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis :
22:31 Y de la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído las palabras, que Dios os dice:
22:32 Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
22:32 Yo soy el Dios de Abraham, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob? No es Dios de muertos, sino de vivos.
22:33 Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.
22:33 Y oyendo esto las gentes, se maravillaban de su doctrina.
22:34 Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum :
22:34 Mas los Phariséos, quando oyéron que había hecho callar á los Sadducéos, se juntaron á consejo:
22:35 et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum :
22:35 Y le preguntó uno de ellos, que era doctor de la Ley, tentándole:
22:36 Magister, quod est mandatum magnum in lege ?
22:36 Maestro, ¿quál es el grande mandamiento en la ley?
22:37 Ait illi Jesus : Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
22:37 Jesús le dixo: Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de todo tu entendimiento.
22:38 Hoc est maximum, et primum mandatum.
22:38 Este es el mayor, y el primer mandamiento.
22:39 Secundum autem simile est huic : Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
22:39 Y el segundo semejante es á éste: Amarás á tu próximo, cómo á tí mismo.
22:40 In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.
22:40 De éstos dos mandamientos depende toda la Ley, y los Prophetas.
22:41 Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,
22:41 Y estando juntos los Phariséos, les preguntó Jesús,
22:42 dicens : Quid vobis videtur de Christo ? cujus filius est ? Dicunt ei : David.
22:42 Diciendo: ¿Qué os parece del Christo? ¿de quién es hijo? Dícenle: de David.
22:43 Ait illis : Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens :
22:43 Díceles: ¿Pues cómo David en espíritu lo llama, Señor, diciendo:
22:44 Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ?
22:44 Dixo el Señor á mi Señor: siéntate á mi derecha, hasta que ponga tus enemigos por peana de tus pies?
22:45 Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est ?
22:45 Pues si David le llama Señor, ¿cómo es su hijo?
22:46 Et nemo poterat ei respondere verbum : neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.
22:46 Y nadie le podia responder palabra: ni alguno desde aquel día fué osado mas á preguntarle.