Números 32

Numeri

32:1 Filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus alendis terras,

32:1 Y los hijos de Rubén y de Gad tenian muchos ganados, y poseían en bestias una hacienda inmensa. Y habiendo visto las tierras de Jazér y de Galaad, que eran buenas para criar ganados,

32:2 venerunt ad Moysen, et ad Elezarum sacerdotem, et principes multitudinis, atque dixerunt :

32:2 Viniéron á Moysés, y á Eleazár el Sacerdote, y á los Príncipes de la multitud, y dixéron:

32:3 Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hesebon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon,

32:3 Ataróth, y Dibón, y Jazér, y Nemra, Hesebón, y Eleale, y Sabán, y Nebo, y Beón,

32:4 terra, quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israël, regio uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui habemus jumenta plurima,

32:4 Tierra, que hirió el Señor á vista de los hijos de Israél, es un pais feracísimo para pasto de animales: y nosotros tus siervos tenemos muchísimas bestias:

32:5 precamurque si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem.

32:5 Y te rogamos, si hemos hallado gracia delante de tí, que nos la dés á tus siervos en posesion, y que no nos hagas pasar el Jordan.

32:6 Quibus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis ?

32:6 A los quales respondió Moysés: ¿Por ventura irán vuestros hermanos al combate, y vosotros os estaréis aquí sentados?

32:7 cur subvertitis mentes filiorum Israël, ne transire audeant in locum, quem eis daturus est Dominus ?

32:7 ¿Por qué trastornais los ánimos de los hijos de Israél, para que no osen pasar al lugar, que les ha de dar el Señor?

32:8 Nonne ita egerunt patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram ?

32:8 ¿Por ventura no hiciéron lo mismo vuestros padres, quando envié desde Cadesbarne á reconocer la Tierra?

32:9 cumque venissent usque ad Vallem botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum Israël, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit.

32:9 Y despues de haber llegado hasta el Valle del racimo, recorrida toda la tierra, trastornáron el corazon de los hijos de Israél, para que no entraran en los términos, que el Señor les dió.

32:10 Qui iratus juravit, dicens :

32:10 El qual airado juró, diciendo:

32:11 Si videbunt homines isti, qui ascenderunt ex Ægypto a viginti annis et supra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abraham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me,

32:11 No verán esos hombres, que subiéron de Egypto de veinte años y arriba, la Tierra, que con juramento prometí á Abraham, á Isaac, y á Jacob: y no me quisiéron seguir,

32:12 præter Caleb filium Jephone Cenezæum, et Josue filium Nun : isti impleverunt voluntatem meam.

32:12 Fuera de Caléb hijo de Jephone Cenezéo, y Josué hijo de Nun: estos cumpliéron mi voluntad.

32:13 Iratusque Dominus adversum Israël, circumduxit eum per desertum quadraginta annis, donec consumeretur universa generatio, quæ fecerat malum in conspectu ejus.

32:13 Y enojado el Señor contra Israél, lo llevó dando vueltas por el desierto quarenta años, hasta que fué consumida toda la generacion, que habia hecho el mal en su presencia.

32:14 Et ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incrementa et alumni hominum peccatorum, ut augeretis furorem Domini contra Israël.

32:14 Y hé aquí, dixo, que vosotros os habeis levantado en lugar de vuestros padres, retoños, y alumnos de hombres pecadores, para acrecentar el furor del Señor contra Israél.

32:15 Quod si nolueritis sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos causa eritis necis omnium.

32:15 Y si no quisiéreis seguirle, abandonará al pueblo en el desierto, y vosotros seréis causa de la muerte de todos.

32:16 At illi prope accedentes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas :

32:16 Mas ellos acercándose á él, dixéron: Fabricarémos apriscos de ovejas, y establos para las bestias, y ciudades fuertes para nuestros niños:

32:17 nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad prælium ante filios Israël, donec introducamus eos ad loca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus, erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insidias.

32:17 Mas nosotros mismos armados y ceñidos marcharémos al combate á la frente de los hijos de Israél, hasta que los introduzcamos en sus lugares. Nuestros niños, y todo lo que podemos poseer, se quedarán en ciudades muradas, por causa de las asechanzas de los habitadores.

32:18 Non revertemur in domos nostras, usque dum possideant filii Israël hæreditatem suam :

32:18 No volverémos á nuestras casas, hasta que los hijos de Israél posean su heredad:

32:19 nec quidquam quæremus trans Jordanem, quia jam habemus nostram possessionem in orientali ejus plaga.

32:19 Ni pretenderémos cosa alguna de la otra parte del Jordan, porque tenemos ya nuestra posesion en su ribera oriental.

32:20 Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, expediti pergite coram Domino ad pugnam :

32:20 A los quales dixo Moysés: Si haceis lo que prometeis, id delante del Señor expeditos para el combate:

32:21 et omnis vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subvertat Dominus inimicos suos,

32:21 Y todo hombre guerrero pase armado el Jordan, hasta que el Señor destruya á sus enemigos,

32:22 et subjiciatur ei omnis terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud Israël, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Domino.

32:22 Y le sea sometida toda la Tierra: entónces seréis inculpables para con el Señor y para con Israél, y obtendréis las regiones, que quereis, delante del Señor.

32:23 Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos.

32:23 Mas si no hiciereis lo que decís, ninguno tiene duda que pecaréis contra Dios: y sabed, que vuestro pecado os alcanzará.

32:24 Ædificate ergo urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac jumentis : et quod polliciti estis, implete.

32:24 Edificad pues ciudades para vuestros niños, y apriscos, y establos para las ovejas y bestias: y cumplid lo prometido.

32:25 Dixeruntque filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus : faciemus quod jubet dominus noster.

32:25 Y dixéron los hijos de Gad y de Rubén á Moysés: Siervos tuyos somos, harémos lo que manda nuestro señor.

32:26 Parvulos nostros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus in urbibus Galaad :

32:26 Dexarémos en las ciudades de Galaad nuestros niños, y mugeres, y ganados, y bestias:

32:27 nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris.

32:27 Y nosotros tus siervos irémos todos expeditos á la guerra, como tú señor lo dices.

32:28 Præcepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue filio Nun, et principibus familiarum per tribus Israël, et dixit ad eos :

32:28 Mandó pues Moysés á Eleazár el Sacerdote, y á Josué hijo de Nun, y á los Príncipes de las familias en las tribus de Israél, y les dixo:

32:29 Si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Domino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in possessionem.

32:29 Si los hijos de Gad, y los hijos de Rubén pasaren con vosotros el Jordan, todos armados para la guerra delante del Señor, y sojuzgareis la Tierra: dadles á Galaad en posesion.

32:30 Sin autem noluerint transire armati vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi accipiant loca.

32:30 Mas si no quisieren pasar armados con vosotros á la Tierra de Chanaán, tendrán entre vosotros lugares para habitar.

32:31 Responderuntque filii Gad et filii Ruben : Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus :

32:31 Y respondiéron los hijos de Gad, y los hijos de Rubén: Así como el señor ha hablado á sus siervos, así lo harémos:

32:32 ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur trans Jordanem.

32:32 Nosotros irémos armados delante del Señor á la Tierra de Chanaán, y protestamos, que hemos recibido ya nuestra posesion de la otra parte del Jordan.

32:33 Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et dimidiæ tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon regis Amorrhæi, et regnum Og regis Basan, et terram eorum cum urbibus suis per circuitum.

32:33 Dió pues Moysés á los hijos de Gad y de Rubén, y á la mitad de la tribu de Manassés hijo de Joseph el reyno de Sehón Rey Amorrhéo, y el reyno de Og Rey de Basán, y la tierra de ellos con sus ciudades al contorno.

32:34 Igitur exstruxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et Aroër,

32:34 Y así los hijos de Gad edificáron á Dibón, y á Ataróth, y á Aroér,

32:35 et Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa,

32:35 Y á Etróth, y á Sophán, y á Jazér, y á Jegbaa,

32:36 et Bethnemra, et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis.

32:36 Y á Bethnemrá, y Betharán, ciudades fuertes, y apriscos para sus ganados.

32:37 Filii vero Ruben ædificaverunt Hesebon, et Eleale, et Cariathaim,

32:37 Y los hijos de Rubén edificáron á Hesebón, y á Eleale, y á Cariathaím,

32:38 et Nabo, et Baalmeon versis nominibus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus, quas exstruxerunt.

32:38 Y á Nabo, y á Baalmeón, mudándoles los nombres, tambien á Sabama: poniendo nombres á las ciudades, que habian edificado.

32:39 Porro filii Machir filii Manasse, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfecto Amorrhæo habitatore ejus.

32:39 Y los hijos de Machír, hijo de Manassés pasáron á Galaad, y la arruináron, despues de haber pasado á cuchillo al Amorrhéo habitador de ella.

32:40 Dedit ergo Moyses terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in ea.

32:40 Dió pues Moysés la tierra de Galaad á Machír hijo de Manassés, el qual habitó en ella.

32:41 Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vicos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair.

32:41 Y Jaír hijo de Manassés fué y ocupó sus aldeas, á las quales llamó Havóth Jaír, esto es, Aldeas de Jaír.

32:42 Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe.

32:42 Nobe pasó tambien, y tomó á Chanáth con sus aldehuelas: y llamóla Nobe de su nombre.