129:1 Canticum graduum. De profundis clamavi ad te, Domine ;
129:1 Cántico gradual. Desde las profundidades clamé á tí, Señor:
129:2 Domine, exaudi vocem meam. Fiant aures tuæ intendentes in vocem deprecationis meæ.
129:2 Señor, oye mi voz. Estén atentos tus oidos á la voz de mi deprecacion.
129:3 Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit ?
129:3 Si acechares, Señor, á los pecados: Señor, ¿quién subsistirá?
129:4 Quia apud te propitiatio est ; et propter legem tuam sustinui te, Domine. Sustinuit anima mea in verbo ejus :
129:4 Mas en tí hay propiciacion, y por tu ley, Señor, he aguardado á tí. Mi alma ha aguardado la palabra de él:
129:5 speravit anima mea in Domino.
129:5 Mi alma ha esperado en el Señor.
129:6 A custodia matutina usque ad noctem, speret Israël in Domino.
129:6 Desde la guardia de la mañana hasta la noche, espere Israél en el Señor.
129:7 Quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio.
129:7 Porque en el Señor hay misericordia, y en él hay abundante redencion.
129:8 Et ipse redimet Israël ex omnibus iniquitatibus ejus.
129:8 Y él mismo redimirá á Israél de todos sus pecados.