Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
42:1 Psalmus David. Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta : ab homine iniquo et doloso erue me.
42:1 Rends-moi justice, ô Dieu, défends ma cause contre une nation infidèle ; délivre-moi de l’homme de fraude et d’iniquité !
42:2 Quia tu es, Deus, fortitudo mea : quare me repulisti ? et quare tristis incedo, dum affligit me inimicus ?
42:2 Car tu es le Dieu de ma défense : pourquoi me repousses-tu ? Pourquoi me faut-il marcher dans la tristesse, sous l’oppression de l’ennemi ?
42:3 Emitte lucem tuam et veritatem tuam : ipsa me deduxerunt, et adduxerunt in montem sanctum tuum, et in tabernacula tua.
42:3 Envoie ta lumière et ta fidélité ; qu’elles me guident, qu’elles me conduisent à ta montagne sainte et à tes tabernacles !
42:4 Et introibo ad altare Dei, ad Deum qui lætificat juventutem meam. Confitebor tibi in cithara, Deus, Deus meus.
42:4 J’irai à l’autel de Dieu, au Dieu qui est ma joie et mon allégresse, et je te célébrerai sur la harpe, ô Dieu, mon Dieu ! —
42:5 Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.
42:5 Pourquoi es-tu abattue, ô mon âme, et t’agites-tu en moi ? Espère en Dieu, car je le louerai encore, lui, le salut de ma face et mon Dieu !