1. Kings / Samuel 19

1. Samuelis

19:1 Locutus est autem Saul ad Jonathan filium suum, et ad omnes servos suos, ut occiderent David. Porro Jonathas filius Saul diligebat David valde :

19:1 Saül parla à Jonathas, son fils, et à tous ses serviteurs de faire mourir David. Mais Jonathas, fils de Saül, avait une grande affection pour David.

19:2 et indicavit Jonathas David, dicens : Quærit Saul pater meus occidere te : quapropter observa te, quæso, mane : et manebis clam, et absconderis.

19:2 Et Jonathas informa David en disant : « Saül, mon père, cherche à te faire mourir. Sois donc sur tes gardes demain au matin, tiens-toi à l’écart et cache-toi.

19:3 Ego autem egrediens stabo juxta patrem meum in agro, ubicumque fueris : et ego loquar de te ad patrem meum, et quodcumque videro, nuntiabo tibi.

19:3 Moi, je sortirai et je me tiendrai à côté de mon père dans le champ où tu seras ; je parlerai de toi à mon père, je verrai ce qu’il dira et je te le ferai savoir. »

19:4 Locutus est ergo Jonathas de David bona ad Saul patrem suum : dixitque ad eum : Ne pecces rex in servum tuum David, quia non peccavit tibi, et opera ejus bona sunt tibi valde.

19:4 Jonathas parla favorablement de David à Saül, son père ; il lui dit : « Que le roi ne pèche pas contre son serviteur David, car il n’a pas péché à ton égard. Ses actions, au contraire, sont toutes pour ton bien :

19:5 Et posuit animam suam in manu sua, et percussit Philisthæum, et fecit Dominus salutem magnam universo Israëli : vidisti, et lætatus es. Quare ergo peccas in sanguine innoxio, interficiens David, qui est absque culpa ?

19:5 il a exposé sa vie, il a frappé le Philistin, et Yahweh a opéré par lui une grande délivrance pour tout Israël. Tu l’as vu, et tu t’en es réjoui ; pourquoi te rendrais-tu coupable du sang innocent, en faisant mourir David sans raison ? »

19:6 Quod cum audisset Saul, placatus voce Jonathæ, juravit : Vivit Dominus, quia non occidetur.

19:6 Saül écouta la voix de Jonathas, et Saül fit ce serment : « Yahweh est vivant ! David ne sera pas mis à mort. »

19:7 Vocavit itaque Jonathas David, et indicavit ei omnia verba hæc : et introduxit Jonathas David ad Saul, et fuit ante eum sicut fuerat heri et nudiustertius.

19:7 Jonathas appela David et Jonathas lui rapporta toutes ces paroles ; puis Jonathas ramena David auprès de Saül, et David se tint en sa présence comme auparavant.

19:8 Motum est autem rursum bellum : et egressus David, pugnavit adversum Philisthiim : percussitque eos plaga magna, et fugerunt a facie ejus.

19:8 La guerre ayant recommencé, David sortit contre les Philistins et leur livra bataille ; il leur fit éprouver une grande défaite, et ils s’enfuirent devant lui.

19:9 Et factus est spiritus Domini malus in Saul : sedebat autem in domo sua, et tenebat lanceam : porro David psallebat manu sua.

19:9 Alors le mauvais esprit de Yahweh fut sur Saül, pendant qu’il était assis dans sa maison, sa lance à la main ; et David jouait de la harpe avec sa main.

19:10 Nisusque est Saul configere David lancea in pariete, et declinavit David a facie Saul : lancea autem casso vulnere perlata est in parietem, et David fugit, et salvatus est nocte illa.

19:10 Saül chercha à frapper de sa lance David et le mur ; mais David s’enfuit de devant Saül, qui frappa la lance contre le mur. David prit la fuite et s’échappa pendant la nuit.

19:11 Misit ergo Saul satellites suos in domum David, ut custodirent eum, et interficeretur mane. Quod cum annuntiasset David Michol uxor sua, dicens : Nisi salvaveris te nocte hac, cras morieris :

19:11 Saül envoya des messagers à la maison de David, pour s’assurer de lui et le faire mourir au matin ; mais Michol, femme de David, l’en informa, en disant : « Si tu ne t’échappes pas cette nuit, demain tu es mis à mort. »

19:12 deposuit eum per fenestram. Porro ille abiit et aufugit, atque salvatus est.

19:12 Michol fit descendre David par la fenêtre, et David s’en alla et s’enfuit, et il fut sauvé.

19:13 Tulit autem Michol statuam, et posuit eam super lectum, et pellem pilosam caprarum posuit ad caput ejus, et operuit eam vestimentis.

19:13 Michol prit ensuite le théraphim et, l’ayant placé dans le lit, elle mit une peau de chèvre à l’endroit de sa tête, et le couvrit d’un vêtement.

19:14 Misit autem Saul apparitores, qui raperent David : et responsum est quod ægrotaret.

19:14 Et lorsque Saül envoya des messagers pour prendre David, elle dit : « Il est malade. »

19:15 Rursumque misit Saul nuntios ut viderent David, dicens : Afferte eum ad me in lecto, ut occidatur.

19:15 Saül renvoya les messagers pour voir David, en disant : « Apportez-le-moi dans son lit, afin que je le fasse mourir. »

19:16 Cumque venissent nuntii, inventum est simulacrum super lectum, et pellis caprarum ad caput ejus.

19:16 Les messagers revinrent et voici que le théraphim était sur le lit avec une peau de chèvre à l’endroit de sa tête.

19:17 Dixitque Saul ad Michol : Quare sic illusisti mihi, et dimisisti inimicum meum ut fugeret ? Et respondit Michol ad Saul : Quia ipse locutus est mihi : Dimitte me, alioquin interficiam te.

19:17 Et Saül dit à Michol : « Pourquoi m’as-tu trompé ainsi, et as-tu laissé aller mon ennemi, pour qu’il fût sauvé ? » Michol répondit à Saül : « Il m’a dit : Laisse-moi aller, ou je te tue. »

19:18 David autem fugiens salvatus est, et venit ad Samuel in Ramatha, et nuntiavit ei omnia quæ fecerat sibi Saul : et abierunt ipse et Samuel, et morati sunt in Najoth.

19:18 C’est ainsi que David prit la fuite et fut sauvé. Il se rendit auprès de Samuel à Rama, et lui raconta tout ce que Saül lui avait fait. Puis il alla avec Samuel demeurer à Naioth.

19:19 Nuntiatum est autem Sauli a dicentibus : Ecce David in Najoth in Ramatha.

19:19 On le fit savoir à Saül, en disant : « Voici que David est à Naioth, en Rama. »

19:20 Misit ergo Saul lictores, ut raperent David : qui cum vidissent cuneum prophetarum vaticinantium, et Samuelem stantem super eos, factus est etiam spiritus Domini in illis, et prophetare cœperunt etiam ipsi.

19:20 Aussitôt Saül envoya des messagers pour prendre David ; ils virent la troupe de prophètes qui prophétisaient, et Samuel était debout, les présidant ; et l’Esprit de Dieu fut sur les envoyés de Saül, qui eux aussi prophétisèrent.

19:21 Quod cum nuntiatum esset Sauli, misit et alios nuntios : prophetaverunt autem et illi. Et rursum misit Saul tertios nuntios : qui et ipsi prophetaverunt. Et iratus iracundia Saul,

19:21 On l’annonça à Saül, et il envoya d’autres messagers, et eux aussi prophétisèrent. Pour la troisième fois, Saül envoya des messagers, et eux aussi prophétisèrent.

19:22 abiit etiam ipse in Ramatha, et venit usque ad cisternam magnam quæ est in Socho, et interrogavit, et dixit : In quo loco sunt Samuel et David ? Dictumque est ei : Ecce in Najoth sunt in Ramatha.

19:22 Alors Saül alla, lui aussi, à Rama. Arrivé à la grande citerne qui est à Socho, il demanda : « Où sont Samuel et David ? » On lui répondit : « Voici, ils sont à Naioth en Rama. »

19:23 Et abiit in Najoth in Ramatha, et factus est etiam super eum spiritus Domini, et ambulabat ingrediens, et prophetabat usque dum veniret in Najoth in Ramatha.

19:23 Et il se dirigea là, vers Naioth en Rama. L’Esprit de Dieu fut aussi sur lui, et il allait et il prophétisait, jusqu’à son arrivée à Naioth en Rama.

19:24 Et expoliavit etiam ipse se vestimentis suis, et prophetavit cum ceteris coram Samuele, et cecidit nudus tota die illa et nocte. Unde et exivit proverbium : Num et Saul inter prophetas ?

19:24 Là, ayant aussi ôté ses vêtements, il prophétisa, lui aussi, devant Samuel, et il resta nu par terre tout ce jour-là et toute la nuit. C’est pourquoi on dit : « Saül est-il aussi parmi les prophètes ? »