7:1 Venerunt ergo viri Cariathiarim, et reduxerunt arcam Domini, et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa : Eleazarum autem filium ejus sanctificaverunt, ut custodiret arcam Domini.
7:1 Les gens de Cariathiarim vinrent et firent monter l’arche de Yahweh ; ils la conduisirent dans la maison d’Abinadab, sur la colline, et ils consacrèrent son fils Eléazar pour garder l’arche de Yahweh.
7:2 Et factum est, ex qua die mansit arca Domini in Cariathiarim, multiplicati sunt dies (erat quippe jam annus vigesimus), et requievit omnis domus Israël post Dominum.
7:2 Depuis le jour où l’arche fut déposée à Cariathiarim, il se passa un long temps, vingt années, et toute la maison d’Israël poussa des gémissements vers Yahweh.
7:3 Ait autem Samuel ad universam domum Israël, dicens : Si in toto corde vestro revertimini ad Dominum, auferte deos alienos de medio vestri, Baalim et Astaroth : et præparate corda vestra Domino, et servite ei soli, et eruet vos de manu Philisthiim.
7:3 Et Samuel dit à toute la maison d’Israël : « Si c’est de tout votre cœur que vous revenez à Yahweh, ôtez du milieu de vous les dieux étrangers et les Astartés, attachez fermement votre cœur à Yahweh et servez-le lui seul, et il vous délivrera de la main des Philistins. »
7:4 Abstulerunt ergo filii Israël Baalim et Astaroth, et servierunt Domino soli.
7:4 Alors les enfants d’Israël ôtèrent du milieu d’eux les Baals et les Astartés, et ils servirent Yahweh seul.
7:5 Dixit autem Samuel : Congregate universum Israël in Masphath, ut orem pro vobis Dominum.
7:5 Samuel dit : « Assemblez tout Israël à Maspha, et je prierai Yahweh pour vous. »
7:6 Et convenerunt in Masphath : hauseruntque aquam, et effuderunt in conspectu Domini : et jejunaverunt in die illa atque dixerunt ibi : Peccavimus Domino. Judicavitque Samuel filios Israël in Masphath.
7:6 Et ils s’assemblèrent à Maspha. Ils puisèrent de l’eau et la répandirent devant Yahweh, et ils jeûnèrent ce jour-là, en disant : « Nous avons péché contre Yahweh. » Et Samuel jugea les enfants d’Israël à Maspha.
7:7 Et audierunt Philisthiim quod congregati essent filii Israël in Masphath, et ascenderunt satrapæ Philisthinorum ad Israël. Quod cum audissent filii Israël, timuerunt a facie Philisthinorum.
7:7 Les Philistins apprirent que les enfants d’Israël s’étaient assemblés à Maspha, et les princes des Philistins montèrent contre Israël. Les enfants d’Israël l’apprirent et eurent peur des Philistins ;
7:8 Dixeruntque ad Samuelem : Ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinorum.
7:8 et les enfants d’Israël dirent à Samuel : « Ne cesse point de crier pour nous vers Yahweh, notre Dieu, afin qu’il nous sauve de la main des Philistins. »
7:9 Tulit autem Samuel agnum lactentem unum, et obtulit illum holocaustum integrum Domino : et clamavit Samuel ad Dominum pro Israël, et exaudivit eum Dominus.
7:9 Samuel prit un agneau de lait, et l’offrit tout entier en holocauste à Yahweh ; et Samuel cria vers Yahweh pour Israël, et Yahweh l’exauça.
7:10 Factum est autem, cum Samuel offerret holocaustum, Philisthiim iniere prælium contra Israël : intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthiim, et exterruit eos, et cæsi sunt a facie Israël.
7:10 Pendant que Samuel offrait l’holocauste, les Philistins s’approchèrent pour attaquer Israël. Mais Yahweh fit retentir en ce jour le tonnerre, avec un grand bruit, sur les Philistins, et les mit en déroute, et ils furent battus devant Israël.
7:11 Egressique viri Israël de Masphath, persecuti sunt Philisthæos, et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar.
7:11 Les hommes d’Israël, sortant de Maspha, poursuivirent les Philistins et les battirent jusqu’au-dessous de Beth-Char.
7:12 Tulit autem Samuel lapidem unum, et posuit eum inter Masphath et inter Sen : et vocavit nomen loci illius, Lapis adjutorii. Dixitque : Hucusque auxiliatus est nobis Dominus.
7:12 Samuel prit une pierre, qu’il plaça entre Maspha et Sen, et il lui donna le nom d’Eben-Ezer, en disant : « Jusqu’ici Yahweh nous a secourus. »
7:13 Et humiliati sunt Philisthiim, nec apposuerunt ultra ut venirent in terminos Israël. Facta est itaque manus Domini super Philisthæos cunctis diebus Samuelis.
7:13 Ainsi humiliés, les Philistins ne revinrent plus sur le territoire d’Israël ; la main de Yahweh fut sur les Philistins pendant toute la vie de Samuel.
7:14 Et redditæ sunt urbes quas tulerant Philisthiim ab Israël, Israëli, ab Accaron usque Geth, et terminos suos : liberavitque Israël de manu Philisthinorum, eratque pax inter Israël et Amorrhæum.
7:14 Les villes que les Philistins avaient prises sur Israël retournèrent à Israël, depuis Accaron jusqu’à Geth ; Israël arracha leur territoire des mains des Philistins. Et il y eut paix entre Israël et les Amorrhéens.
7:15 Judicabat quoque Samuel Israëlem cunctis diebus vitæ suæ :
7:15 Samuel jugea Israël tout le temps de sa vie.
7:16 et ibat per singulos annos circuiens Bethel et Galgala et Masphath, et judicabat Israëlem in supradictis locis.
7:16 Chaque année il s’en allait, faisant le tour par Béthel, Galgala et Maspha, et il jugeait Israël dans tous ces lieux.
7:17 Revertebaturque in Ramatha : ibi enim erat domus ejus, et ibi judicabat Israëlem : ædificavit etiam ibi altare Domino.
7:17 Il revenait ensuite à Rama, où était sa maison, et là il jugeait Israël ; il y bâtit un autel à Yahweh.