Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33
18:1 qui vivit in aeternum creavit omnia simul Deus solus iustificabitur et manet invictus rex in aeternum
18:1 Colui, che vive in eterno, creò tutte insieme le cose. Iddio solo sarà riconosciuto giusto, ed egli è il Re invincibile, che sussiste in eterno.
18:2 quis sufficit enarrare opera illius
18:3 quis enim investigabit magnalia eius
18:4 virtutem autem magnitudinis eius quis enuntiabit et quis adiciet enarrare misericordiam eius
18:5 non est minuere neque adicere nec est invenire magnalia Dei
18:5 E la onnipotente grandezza di lui chi mai la spiegherà? O chi tenterà di riferire le sue misericordie?. Nulla v'è da levare, né da aggiungere alle mirabili opere di Dio, e queste sono incomprensibili.
18:6 cum consummaverit homo tunc incipit et cum quieverit operabitur
18:6 Quando l'uomo avrà finito, allora sarà da capo, e quando si fermerà, sarà, nell'incertezza.
18:7 quid homo et quae gratia illius et quid bonum aut quid nequam illius
18:7 Che è l'uomo? ed a che può egli esser utile? e che è il bene, o il male di lui?
18:8 numerus dierum hominum multum centum anni quasi guttae aquae a mare et sicut calculus harenae sic exigui anni in die aevi
18:8 Il numero de' giorni dell'uomo al più di cento anni: come una goccia di acqua marina, e come un granello d'arena, così son questi pochi anni al di dell'eternità.
18:9 propter hoc patiens est Deus in illis et effudit super eos misericordiam suam
18:9 Per questo il Signore è paziente con essi, e versa sopra di loro la sua misericordia.
18:10 vidit praesumptionem cordis illorum quoniam mala est et cognovit subversionem illorum quoniam nequa est
18:10 Vede egli la presunzione del loro cuore cattiva, e la perdizione loro, che è deplorabile.
18:11 ideo adimplevit propitiationem suam in illis et ostendit illis viam aequitatis
18:12 miseratio hominis circa proximum suum misericordia autem Dei super omnem carnem
18:12 Per questo una piena benignità, usa con essi, e mostra loro la via dell'equità. La compassione dell'uomo è verso il suo prossimo; ma la misericordia di Dio ad ogni carne si estende.
18:13 qui misericordiam habet et docet erudit quasi pastor gregem suum
18:14 misereatur excipiens doctrinam miserationis et qui festinant in iudiciis eius
18:14 Egli ha misericordia, e gli ammaestra, e li guida come fa un pastor col suo gregge. Egli è benigno con quegli, che ascoltano il magistero della misericordia, e sono solleciti nell'eseguire i suoi precetti.
18:15 fili in bonis non des querellam et omni dato non des tristitiam verbi mali
18:15 Figliuolo, non aggiugnere al benefizio i rimproveri, e al dono, che tu facci, non unire l'asprezza di male parole.
18:16 nonne ardorem refrigerabit ros sic et verbum melius quam datus
18:16 Non è egli vero, che la rugiada tempera il caldo? così pure la buona parola vai più del dono.
18:17 nonne ecce verbum super datum bonum et utraque cum homine iustificato
18:17 Non vedi tu, che la parola vai più del dono? ma l'uomo giusto ha l'una, e l'altra cosa.
18:18 stultus achariter inproperabit et datus indisciplinati tabescere facit oculos
18:19 ante iudicium para iustitiam tibi et antequam loquaris disce
18:19 Lo stolto fa degli odiosi rimproveri, e il dono dell'uomo mal costumato fa strugger gli occhi. Prima del giudizio assicurati di tua giustizia, e prima di parlare, impara.
18:20 ante languorem adhibe medicinam et ante iudicium interroga te ipsum et in conspectu Dei invenies propitiationem
18:20 Prima di cadere in languore prendi la medicina, e prima del giudizio disamina te stesso, e dinanzi a Dio troverai misericordia.
18:21 ante languorem humilia te et in tempore infirmitatum ostende conversationem tuam
18:21 Prima di cader nella malattia umiliati, e nel tempo di tua infermità fa conoscere la tua conversione.
18:22 non inpediaris operari semper et non veteris usque ad mortem iustificari quoniam merces Dei manet in aeternum
18:22 Nissuna cosa ti ritenga dal sempre orare, e non dubitare di far opere di giustizia fino alla morte: perocché la mercede di Dio dura in eterno.
18:23 ante orationem praepara animam tuam et noli esse quasi homo qui temptat Deum
18:23 Prima dell'orazione prepara l'anima tua, non essere come uno, che tenti Dio.
18:24 memento irae in die consummationis et tempus retributionis in conversatione facies
18:24 Ricordati dell'ira (che verrà) nel di finale, e del tempo della retribuzione, quando (Dio) cangerà di visaggio.
18:25 memento paupertatis in tempore abundantiae et necessitatem paupertatis in die divitiarum
18:25 Ricordati della povertà nel tempo di abbondanza, e delle miserie della povertà nel tempo di ricchezza.
18:26 a mane usque ad vesperam mutatur tempus et haec omnia citata in oculis Dei
18:26 Dal mattino alla sera il tempo si cambierà, e tutto quesio si fa ben presto sotto gli occhi di Dio.
18:27 homo sapiens in omnibus metuet et in diebus delictorum adtendet ab inertia
18:27 L'uomo saggio teme di tutto; e ne' giorni de' peccati si guarderà dalla negligenza.
18:28 omnis astutus agnovit sapientiam et invenienti eam dabit confessionem
18:28 Ogni uomo sensato sa distinguere la saggezza, e da lode a chi l'ha trovata.
18:29 sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt et intellexerunt veritatem et iustitiam et inploraverunt proverbia et iudicia
18:30 de continentia animae post concupiscentias tuas non eas et a voluntate tua avertere
18:31 si praestes animae tuae concupiscentiam eius faciet te in gaudium inimicis
18:32 ne oblecteris in turbis nec in modicis ad duas est enim commissio illorum
18:32 Se soddisfarai le cupidità dell'anima tua, ella farà, che abbian di te allegrezza i tuoi nemici. Non prender piacere ai tumulti, anche di piccol momento; perocché vi ai trovano conflitti perpetui. Guardati dall'impoverire prendendo a usura per contendere, mentre hai vuoto il sacchetto; perocché saresti ingiusto contro la tua propria vita.
18:33 ne fueris mediocris in contentione ex fenore et non est tibi nihil in sacculo eris enim invidus tuae vitae