Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22

10:1 taedet animam meam vitae meae dimittam adversum me eloquium meum loquar in amaritudine animae meae

10:1 Noioso è divenuto all'anima mia il vivere: lascerò libero il corso alle mie parole contro di me: parlerò nell'amarezza dell'anima mia.

10:2 dicam Deo noli me condemnare indica mihi cur me ita iudices

10:2 Dirò a Dio: Non voler tu condannarmi: fammi sapere il perché in tal guisa mi giudichi.

10:3 numquid bonum tibi videtur si calumnieris et opprimas me opus manuum tuarum et consilium impiorum adiuves

10:3 Parrà egli forse a te ben fatto il calunniarmi, e l'opprimer me opera delle tue mani, e favorire i consigli degli empj?

10:4 numquid oculi carnei tibi sunt aut sicut videt homo et tu videbis

10:4 Son eglino forse gli occhi tuoi occhi di carne? E la tua vista sarà ella simile a quella dell'uomo?

10:5 numquid sicut dies hominis dies tui et anni tui sicut humana sunt tempora

10:5 Sun eglino forse i giorni tuoi come gli giorni dell'uomo, e gli anni tuoi simili agli anni dell'uomo?

10:6 ut quaeras iniquitatem meam et peccatum meum scruteris

10:7 et scias quia nihil impium fecerim cum sit nemo qui de manu tua possit eruere

10:7 Onde tu abbi da ire indagando le mie iniquità, e investigando i miei peccati,. Per sapere che nulla ho fatto di empio, e non v'ha chi possa sottrarmi alla tua mano.

10:8 manus tuae plasmaverunt me et fecerunt me totum in circuitu et sic repente praecipitas me

10:8 Le mani tue mi lavorarono, e tutto parte a parte mi impastarono, e sì di repente mi atterri?

10:9 memento quaeso quod sicut lutum feceris me et in pulverem reduces me

10:9 Di grazia ricorditi, che qual vaso di fango tu mi facesti, e nella polvere mi tornerai.

10:10 nonne sicut lac mulsisti me et sicut caseum me coagulasti

10:10 Non fosti tu forse, che mi spremesti qual latte, e mi rappigliasti come latte acquagliato?

10:11 pelle et carnibus vestisti me et ossibus et nervis conpegisti me

10:12 vitam et misericordiam tribuisti mihi et visitatio tua custodivit spiritum meum

10:12 Di pelle, e di carne tu mi vestisti, mi tessesti di ossa, e di nervi:. Mi donasti vita, e misericordia, il tuo favore custodì il mio spirito.

10:13 licet haec celes in corde tuo tamen scio quia universorum memineris

10:13 Abbenchè tu queste cose nasconda in cuor tuo, io però so che di tutte hai memoria.

10:14 si peccavi et ad horam pepercisti mihi cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris

10:14 Se io peccai, e per un tempo mi perdonasti: perché non permetti, che io sia mondo dalla mia iniquità?

10:15 et si impius fuero vae mihi est et si iustus non levabo caput saturatus adflictione et miseria

10:15 E guai a me se io fossi empio; e se giusto fossi, non alzerei la testa satollo di afflizione, e di miseria.

10:16 et propter superbiam quasi leaenam capies me reversusque mirabiliter me crucias

10:16 E per la superbia mi prenderai qual lionessa, e in maniera portentosa tornerai a tormentarmi.

10:17 instauras testes tuos contra me et multiplicas iram tuam adversum me et poenae militant in me

10:17 Tu novi testimoni produci contro di me, e contro di me raddoppi il tuo sdegno, e un esercito di travaglj fa a me guerra.

10:18 quare de vulva eduxisti me qui utinam consumptus essem ne oculus me videret

10:19 fuissem quasi qui non essem de utero translatus ad tumulum

10:20 numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi dimitte ergo me ut plangam paululum dolorem meum

10:20 Foss'io stato (come se non avessi avuta esistenza) trasportato dal sen materno al sepolcro. Non finirà egli ben presto il numero de' miei giorni? lascia adunque ch'io pianga alcun poco il mio dolore:

10:21 antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine

10:21 Prima ch'io men vada colà donde non tornerò, a quella tenebrosa terra ingombrata da caligine di morte:

10:22 terram miseriae et tenebrarum ubi umbra mortis et nullus ordo et sempiternus horror inhabitans

10:22 Terra di miseria, e di scurità, dove l'ombra di morte, e non verun ordine, ma sempiterno orrore ha sua stanza.