Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32
15:1 erant autem adpropinquantes ei publicani et peccatores ut audirent illum
15:2 et murmurabant Pharisaei et scribae dicentes quia hic peccatores recipit et manducat cum illis
15:3 et ait ad illos parabolam istam dicens
15:4 quis ex vobis homo qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam quae perierat donec inveniat illam
15:5 et cum invenerit eam inponit in umeros suos gaudens
15:6 et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis congratulamini mihi quia inveni ovem meam quae perierat
15:7 dico vobis quod ita gaudium erit in caelo super uno peccatore paenitentiam habente quam super nonaginta novem iustis qui non indigent paenitentia
15:8 aut quae mulier habens dragmas decem si perdiderit dragmam unam nonne accendit lucernam et everrit domum et quaerit diligenter donec inveniat
15:9 et cum invenerit convocat amicas et vicinas dicens congratulamini mihi quia inveni dragmam quam perdideram
15:10 ita dico vobis gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore paenitentiam agente
15:11 ait autem homo quidam habuit duos filios
15:11 Così, vi dico, faranno festa gli Angeli di Dio per, un peccatore, che faccia penitenza. E soggiunse: Un uomo aveva due figliuoli,
15:12 et dixit adulescentior ex illis patri pater da mihi portionem substantiae quae me contingit et divisit illis substantiam
15:12 E il minore di essi disse a suo padre: Padre, dammi la parte de' beni, che mi tocca. Ed egli fece tra loro le parti delle facoltà.
15:13 et non post multos dies congregatis omnibus adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose
15:13 E di lì a pochi giorni, messo il tutto insieme, il figliuolo minore se ne andò in lontano paese, e ivi dissipò tutto il suo in bagordi.
15:14 et postquam omnia consummasset facta est fames valida in regione illa et ipse coepit egere
15:14 E dato che ebbe fondo a ogni cosa, fu gran carestia in quel paese, ed egli principiò a mancare del necessario.
15:15 et abiit et adhesit uni civium regionis illius et misit illum in villam suam ut pasceret porcos
15:15 E andò, e si insinuò presso di uno de' cittadini di quel paese; il quale le mandò alla sua villa a fare il guardiano de' porci.
15:16 et cupiebat implere ventrem suum de siliquis quas porci manducabant et nemo illi dabat
15:16 E bramava di empire il ventre delle ghiande, che mangiavano i porci: e nissuno gliene dava.
15:17 in se autem reversus dixit quanti mercennarii patris mei abundant panibus ego autem hic fame pereo
15:17 Ma rientrato in se stesso, disse: Quanti mercenarj in casa di mio padre hanno del pane in abbondanza; e io qui mi muojo di fame!
15:18 surgam et ibo ad patrem meum et dicam illi pater peccavi in caelum et coram te
15:18 Mi alzerò, e anderò da mio padre, e dirò a lui: Padre, ho peccato contro del cielo, e contro di te:
15:19 et iam non sum dignus vocari filius tuus fac me sicut unum de mercennariis tuis
15:19 Non sono ornai degno di esser chiamato tuo figlio: trattami come uno de' tuoi mercenarj.
15:20 et surgens venit ad patrem suum cum autem adhuc longe esset vidit illum pater ipsius et misericordia motus est et adcurrens cecidit supra collum eius et osculatus est illum
15:20 E alzatosi andò da suo padre. E mentre egli era tuttora lontano, suo padre lo scorse, e si mosse a pietà, egli corse incontro, e fittogli le braccia il collo, e lo baciò.
15:21 dixitque ei filius pater peccavi in caelum et coram te iam non sum dignus vocari filius tuus
15:22 dixit autem pater ad servos suos cito proferte stolam primam et induite illum et date anulum in manum eius et calciamenta in pedes
15:22 E il figliuolo dissegli: Padre, ho peccato contro del cielo, e contro di te: non sono ornai degno di esser chiamato tuo figlio. E il padre disse a' suoi servi: Presto cavate fuori la veste più preziosa, e mettetegliela indosso, e ponetegli al dito l'anello, e i borzacchini a' piedi:
15:23 et adducite vitulum saginatum et occidite et manducemus et epulemur
15:23 E menate il vitello grasso, e uccidetelo; e si mangi, e si banchetti:
15:24 quia hic filius meus mortuus erat et revixit perierat et inventus est et coeperunt epulari
15:25 erat autem filius eius senior in agro et cum veniret et adpropinquaret domui audivit symphoniam et chorum
15:26 et vocavit unum de servis et interrogavit quae haec essent
15:27 isque dixit illi frater tuus venit et occidit pater tuus vitulum saginatum quia salvum illum recepit
15:28 indignatus est autem et nolebat introire pater ergo illius egressus coepit rogare illum
15:28 E quegli rispose: È tornato tuo fratello, e tuo padre ha ammazzato un vitello grasso, perché lo ha riavuto sano. Ed egli andò in collera, e non voleva entrare. Il padre adunque usci fuora, e cominciò a pregarlo. Ma era giusto di banchettare, e di far festa, perche questo tuo fratello era morto, ed è risuscitato; si era perduto, e si è ritrovato.
15:29 at ille respondens dixit patri suo ecce tot annis servio tibi et numquam mandatum tuum praeterii et numquam dedisti mihi hedum ut cum amicis meis epularer
15:30 sed postquam filius tuus hic qui devoravit substantiam suam cum meretricibus venit occidisti illi vitulum saginatum
15:31 at ipse dixit illi fili tu semper mecum es et omnia mea tua sunt
15:32 epulari autem et gaudere oportebat quia frater tuus hic mortuus erat et revixit perierat et inventus est