Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37

17:1 et ad discipulos suos ait inpossibile est ut non veniant scandala vae autem illi per quem veniunt

17:1 E (Gesù) disse a' suoi discepoli: E' impossibile, che non vengano scandali: ma guai a colui, per colpa del quale vengono.

17:2 utilius est illi si lapis molaris inponatur circa collum eius et proiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis

17:3 adtendite vobis si peccaverit frater tuus increpa illum et si paenitentiam egerit dimitte illi

17:4 et si septies in die peccaverit in te et septies in die conversus fuerit ad te dicens paenitet me dimitte illi

17:5 et dixerunt apostoli Domino adauge nobis fidem

17:6 dixit autem Dominus si haberetis fidem sicut granum sinapis diceretis huic arbori moro eradicare et transplantare in mare et oboediret vobis

17:6 E gli Apostoli dissero al Signore: Accresci a noi la fede. E il Signore disse loro: Se aveste fede, quanto un granello di senapa, direste a questa pianta di moro: Sbarbati, trapiantati nel mare, e vi obbedirebbe.

17:7 quis autem vestrum habens servum arantem aut pascentem qui regresso de agro dicet illi statim transi recumbe

17:7 Chi è poi tra voi, che avendo un servo, il quale ara, o fa il pastore, nel tornare, che egli fa di campagna, gli dica subito: Vieni, mettiti a tavola:

17:8 et non dicet ei para quod cenem et praecinge te et ministra mihi donec manducem et bibam et post haec tu manducabis et bibes

17:9 numquid gratiam habet servo illi quia fecit quae sibi imperaverat non puto

17:9 E non anzi gli dica: Fammi da cena, e cingiti, e servimi, mentre io mangio, e beo, e poi mangerai, e berai anche tu. Resterà egli forse obbligato a quel servo, perché ha l'atto quello, che gli aveva comandato?

17:10 sic et vos cum feceritis omnia quae praecepta sunt vobis dicite servi inutiles sumus quod debuimus facere fecimus

17:10 Penso, che nò. Cosi anche voi, quando avrete fatto tutto quello, che vi è stato comandato, dite: Siamo servi inutili: abbiamo fatto il debito nostro.

17:11 et factum est dum iret in Hierusalem transiebat per mediam Samariam et Galilaeam

17:12 et cum ingrederetur quoddam castellum occurrerunt ei decem viri leprosi qui steterunt a longe

17:12 E avvenne, che nell'andare a Gerusalemme passava per mezzo alla Samaria, e alla Galilea. E stando per entrare in un certo villaggio, gli andarono incontro dieci uomini lebbrosi, i quali si fermarono in lontananza:

17:13 et levaverunt vocem dicentes Iesu praeceptor miserere nostri

17:14 quos ut vidit dixit ite ostendite vos sacerdotibus et factum est dum irent mundati sunt

17:14 E alzaron la voce, dicendo: Maestro Gesù, abbi pietà di noi. E miratili, disse: Andate, a farvi vedere da' Sacerdoti. E nel mentre, che andavano, restarono sani.

17:15 unus autem ex illis ut vidit quia mundatus est regressus est cum magna voce magnificans Deum

17:16 et cecidit in faciem ante pedes eius gratias agens et hic erat Samaritanus

17:16 E uno di essi accortosi di essere restato mondo, tornò indietro, glorificando Dio ad alta voce:. E si prostrò per terra a' suoi piedi, rendendogli grazie: ed era costui un Samaritano.

17:17 respondens autem Iesus dixit nonne decem mundati sunt et novem ubi sunt

17:18 non est inventus qui rediret et daret gloriam Deo nisi hic alienigena

17:19 et ait illi surge vade quia fides tua te salvum fecit

17:19 Non si è trovato, chi tornasse, e gloria rendesse a Dio, salvo questo straniero. E a lui disse: Alzati, vattene: la tua fede ti ha salvato.

17:20 interrogatus autem a Pharisaeis quando venit regnum Dei respondit eis et dixit non venit regnum Dei cum observatione

17:20 Interrogato dipoi da' Farisei, quando fosse per venire il regno di Dio, rispose loro, dicendo: Il regno di Dio non viene con apparato.

17:21 neque dicent ecce hic aut ecce illic ecce enim regnum Dei intra vos est

17:21 Né dirassi: Eccolo qui, ovvero eccolo là. Imperocché ecco che il regno di Dio è già in mezzo a voi.

17:22 et ait ad discipulos venient dies quando desideretis videre unum diem Filii hominis et non videbitis

17:22 E disse a' suoi discepoli: Tempo verrà, che bramerete di vedere uno de' giorni del Figliuolo dell'uomo, e nol vedrete.

17:23 et dicent vobis ecce hic ecce illic nolite ire neque sectemini

17:23 E vi diranno: Eccolo qua, ovvero eccolo là. Non vi movete, e non tenete lor dietro.

17:24 nam sicut fulgur coruscans de sub caelo in ea quae sub caelo sunt fulget ita erit Filius hominis in die sua

17:24 Imperocché siccome il lampo sfolgoreggiando da un lato del cielo all'altro sfavilla: così sarà del Figliuolo dell'uomo nella sua giornata.

17:25 primum autem oportet illum multa pati et reprobari a generatione hac

17:25 Ma prima bisogna, che egli patisca molto, e sia rigettato da questa generazione.

17:26 et sicut factum est in diebus Noe ita erit et in diebus Filii hominis

17:26 E quel, che avvenne ne' giorni di Noè, avverrà ancora ne' giorni del Figliuolo dell'uomo.

17:27 edebant et bibebant uxores ducebant et dabantur ad nuptias usque in diem qua intravit Noe in arcam et venit diluvium et perdidit omnes

17:28 similiter sicut factum est in diebus Loth edebant et bibebant emebant et vendebant plantabant aedificabant

17:29 qua die autem exiit Loth a Sodomis pluit ignem et sulphur de caelo et omnes perdidit

17:30 secundum haec erit qua die Filius hominis revelabitur

17:30 Ma nel giorno, che Lot uscì da Sodoma, piovve fuoco, e zolfo dal cielo, e tutti mandò in perdizone:. Così appunto sarà nel giorno, in cui verrà manifestato il Figliuolo dell'uomo.

17:31 in illa hora qui fuerit in tecto et vasa eius in domo ne descendat tollere illa et qui in agro similiter non redeat retro

17:31 Allora chi si troverà sul terrazzo, e avrà in casa i suoi arnesi, non iscenda per prenderli; e chi sarà in campagna, parimente non torni addietro.

17:32 memores estote uxoris Loth

17:32 Ricordatevi della moglie di Lot.

17:33 quicumque quaesierit animam suam salvare perdet illam et qui perdiderit illam vivificabit eam

17:33 Chiunque cercherà di salvare l'anima sua, la perderà: e chiunque ne farà getto, daralle vita.

17:34 dico vobis illa nocte erunt duo in lecto uno unus adsumetur et alter relinquetur

17:34 Vi dico, che in quella notte due saranno in un letto; uno sarà assunto, e l'altro sarà abbandonato.

17:35 duae erunt molentes in unum una adsumetur et altera relinquetur duo in agro unus adsumetur et alter relinquetur

17:35 Due donne saranno a macinare insieme; una sarà assunta e l'altra sarà abbandonata: due (saranno) in un campo; uno sarà tratto a salvamento, l'altro abbandonato.

17:36 respondentes dicunt illi ubi Domine

17:36 Gli risposero, e dissero: Dove, o Signore?

17:37 qui dixit eis ubicumque fuerit corpus illuc congregabuntur aquilae

17:37 Ed ei disse loro: Dovunque sarà il corpo, ivi si raduneranno le aquile.