Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46

22:1 et respondens Iesus dixit iterum in parabolis eis dicens

22:2 simile factum est regnum caelorum homini regi qui fecit nuptias filio suo

22:2 E Gesù ricominciò a parlare con essi per via di parabole, dicendo:. Il regno de' cieli è simile a un re, il quale fece lo sposalizio del suo figliuolo:

22:3 et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias et nolebant venire

22:3 E mandò i suoi servi a chiamare gli invitati alle nozze, e non volevano andare.

22:4 iterum misit alios servos dicens dicite invitatis ecce prandium meum paravi tauri mei et altilia occisa et omnia parata venite ad nuptias

22:4 Mandò di nuovo altri servi, dicendo: Dite agli invitati: il mio desinare è già in ordine, si sono ammazzati i buoi, e gli animali di serbatoio, e tutto è pronto: venite alle nozze.

22:5 illi autem neglexerunt et abierunt alius in villam suam alius vero ad negotiationem suam

22:5 Ma quelli miser ciò in non cale: e se ne andarono chi alla sua villa, chi al suo negozio.

22:6 reliqui vero tenuerunt servos eius et contumelia adfectos occiderunt

22:6 Altri poi presero i servi di lui, e trattarongli ignominiosamente, e gli uccisero.

22:7 rex autem cum audisset iratus est et missis exercitibus suis perdidit homicidas illos et civitatem illorum succendit

22:7 Udito ciò, il re si sdegnò; e mandate le sue milizie, sterminò quegli omicidi, e dette alle fiamme la loro città.

22:8 tunc ait servis suis nuptiae quidem paratae sunt sed qui invitati erant non fuerunt digni

22:8 Allora disse a' suoi servi: Le nozze erano all'ordine, ma quelli, che erano stati invitati, non furono degni.

22:9 ite ergo ad exitus viarum et quoscumque inveneritis vocate ad nuptias

22:10 et egressi servi eius in vias congregaverunt omnes quos invenerunt malos et bonos et impletae sunt nuptiae discumbentium

22:10 Andate dunque a' capi delle strade, e quanti riscontrerete, chiamate tutti allo nozze. E andati i servitori di lui per le strade radunarono quanti trovarono e buoni, e cattivi, e il banchetto fu pieno di convitati.

22:11 intravit autem rex ut videret discumbentes et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali

22:11 Ma entrato il re per vedere i convitati, vi osservò un uomo, che non era in abito da nozze.

22:12 et ait illi amice quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem at ille obmutuit

22:12 E disselli: Amico, come se' tu entrato qua, non avendo la veste nuziale? Ma quegli ammutolì.

22:13 tunc dixit rex ministris ligatis pedibus eius et manibus mittite eum in tenebras exteriores ibi erit fletus et stridor dentium

22:14 multi autem sunt vocati pauci vero electi

22:14 Allora il re disse a' suoi ministri: legatelo per le mani, e pe' piedi, e gittatelo nelle tenebre esteriori: ivi sarà pianto, e stridore di denti. Imperocché molti sono i chiamati, e pochi gli eletti.

22:15 tunc abeuntes Pharisaei consilium inierunt ut caperent eum in sermone

22:16 et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis dicentes magister scimus quia verax es et viam Dei in veritate doces et non est tibi cura de aliquo non enim respicis personam hominum

22:16 Allora i Farisei ritiratisi tenner consiglio per coglierlo in parole. E mandano da lui i loro discepoli con degli Erodiani, i quali dissero: Maestro, noi sappiamo, che tu se' verace, e insegni la via di Dio secondo la verità, senza badare a chicchessia; imperocché non guardi in faccia gli uomini.

22:17 dic ergo nobis quid tibi videatur licet censum dare Caesari an non

22:17 Spiegaci adunque il tuo parere: È egli lecito, o no di pagare il tributo a Cesare?

22:18 cognita autem Iesus nequitia eorum ait quid me temptatis hypocritae

22:18 Ma Gesù conoscendo la loro malizia, disse: Ipocriti, perché mi tentate?

22:19 ostendite mihi nomisma census at illi obtulerunt ei denarium

22:20 et ait illis Iesus cuius est imago haec et suprascriptio

22:21 dicunt ei Caesaris tunc ait illis reddite ergo quae sunt Caesaris Caesari et quae sunt Dei Deo

22:21 E Gesù disse loro: Di chi è questa immagine, e questa iscrizione?. Gli risposero: Di Cesare. Allora egli disse loro: Rendete dunque a Cesare quel, che è di Cesare; e a Dio quel, che è di Dio.

22:22 et audientes mirati sunt et relicto eo abierunt

22:23 in illo die accesserunt ad eum Sadducaei qui dicunt non esse resurrectionem et interrogaverunt eum

22:24 dicentes magister Moses dixit si quis mortuus fuerit non habens filium ut ducat frater eius uxorem illius et suscitet semen fratri suo

22:25 erant autem apud nos septem fratres et primus uxore ducta defunctus est et non habens semen reliquit uxorem suam fratri suo

22:26 similiter secundus et tertius usque ad septimum

22:27 novissime autem omnium et mulier defuncta est

22:28 in resurrectione ergo cuius erit de septem uxor omnes enim habuerunt eam

22:29 respondens autem Iesus ait illis erratis nescientes scripturas neque virtutem Dei

22:29 Alla risurrezione adunque di chi sarà moglie dei sette? imperocché la hanno avuta tutti. Ma Gesù rispose loro: Voi siete in errore, non intendendo le scritture, nè il potere di Dio.

22:30 in resurrectione enim neque nubent neque nubentur sed sunt sicut angeli Dei in caelo

22:30 Imperocché alla risurrezione né gli uomini prendono moglie, nè le donne marito; ma sono come gli Angeli di Dio nel cielo.

22:31 de resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis

22:32 ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob non est Deus mortuorum sed viventium

22:32 Riguardo poi alla risurrezione de' morti, non avete voi letto quello, che Dio espresse, dicendo a voi:. Io sono il Dio d'Abramo, il Dio di Isacco, il Dio di Giacobbe? Egli non è il Dio de' morti, ma de' vivi.

22:33 et audientes turbae mirabantur in doctrina eius

22:34 Pharisaei autem audientes quod silentium inposuisset Sadducaeis convenerunt in unum

22:35 et interrogavit eum unus ex eis legis doctor temptans eum

22:36 magister quod est mandatum magnum in lege

22:37 ait illi Iesus diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et in tota anima tua et in tota mente tua

22:37 Maestro, qual è il gran comandamento della legge?. Gesù dissegli: Amerai il Signore Dio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutto il tuo spirito.

22:38 hoc est maximum et primum mandatum

22:39 secundum autem simile est huic diliges proximum tuum sicut te ipsum

22:40 in his duobus mandatis universa lex pendet et prophetae

22:41 congregatis autem Pharisaeis interrogavit eos Iesus

22:42 dicens quid vobis videtur de Christo cuius filius est dicunt ei David

22:43 ait illis quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum dicens

22:44 dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum

22:44 Egli disse loro: Come adunque Davidde in ispirito lo chiama Signore, dicendo:. Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra, sin a tanto che io metta i tuoi nemici per isgabello ai tuoi piedi?

22:45 si ergo David vocat eum Dominum quomodo filius eius est

22:45 Se dunque Davidde lo chiama Signore, come è egli suo figliuolo? E nessuno potea replicargli parola: né vi fu, chi ardisse da quel di in poi di interrogarlo.

22:46 et nemo poterat respondere ei verbum neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare