Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28

12:1 qui diligit disciplinam diligit scientiam qui autem odit increpationes insipiens est

12:1 Chi ama la disciplina, ama la scienza; ma chi odia la correzione e un insensato.

12:2 qui bonus est hauriet a Domino gratiam qui autem confidit cogitationibus suis impie agit

12:2 L'uomo dabbene si caparrerà la grazia del Signore; ma chi si confida nelle sue invenzioni opera da empio.

12:3 non roborabitur homo ex impietate et radix iustorum non commovebitur

12:3 Non acquisterà fermezza l'uomo per mezzo della empietà; ma sarà immobile, la radice de' giusti.

12:4 mulier diligens corona viro suo et putredo in ossibus eius quae confusione res dignas gerit

12:4 La valorosa donna è la corona di suo marito: quella che fa azioni obbrobriose è un tarlo nelle ossa di lui.

12:5 cogitationes iustorum iudicia et consilia impiorum fraudulentia

12:5 I pensieri de' giusti sono giustizia: i consiglj degli empj son fraude.

12:6 verba impiorum insidiantur sanguini os iustorum liberabit eos

12:6 Le parole degli empj sono insidie tese alla vita degli altri: ma a questi porterà salute la bocca de' giusti,

12:7 verte impios et non erunt domus autem iustorum permanebit

12:7 Volgi in giro gli empj, ed ei più non saranno; ma stabile sarà la casa del giusto.

12:8 doctrina sua noscetur vir qui autem vanus et excors est patebit contemptui

12:8 Colla sua dottrina si farà conoscere l'uomo; ma colui che è vano, e privo di cuore, sarà esposto agli spregj.

12:9 melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane

12:9 Più stimabile o il povero, che basta a se stesso; che un vanaglorioso a cui manca il pane.

12:10 novit iustus animas iumentorum suorum viscera autem impiorum crudelia

12:10 Il giusto ha cura della vita delle sue bestie; ma le viscere degli empj sono crudeli.

12:11 qui operatur terram suam saturabitur panibus qui autem sectatur otium stultissimus est

12:11 Colui che lavora la sua terra, avrà pane da saziarsi; ma chi ama l'ozio, è più che stolto. Chi trova piacere a star dove si sbevazza, lascia vituperi nella ben piantata sua casa.

12:12 desiderium impii munimentum est pessimorum radix autem iustorum proficiet

12:12 Il desiderio degli empj si è, che si faccian forti i peggiori: ma la radice de' giusti germoglierà.

12:13 propter peccata labiorum ruina proximat malo effugiet autem iustus de angustia

12:13 Co' peccati della lingua si tira addosso la rovina il malvaggio: ma il giusto fuggirà dalle angustie.

12:14 de fructu oris sui unusquisque replebitur bonis et iuxta opera manuum suarum retribuetur ei

12:14 L'uomo in virtù de' frutti della sua bocca sarà ricolmo di beni: e avrà, guiderdone secondo le opere delle sue mani.

12:15 via stulti recta in oculis eius qui autem sapiens est audit consilia

12:15 La via dello stolto è diritta negli occhi di lui: ma colui, che è saggio, da retta ai consigli.

12:16 fatuus statim indicat iram suam qui autem dissimulat iniuriam callidus est

12:16 Lo stolto da tosto fuora il suo sdegno; ma chi dissimula l'ingiuria, è uom circospetto.

12:17 qui quod novit loquitur index iustitiae est qui autem mentitur testis est fraudulentus

12:17 Colui che afferma quello, ch'ei sa, da segni di annunziare il giusto: colui che mentisce, attesta la propria fraude.

12:18 est qui promittit et quasi gladio pungitur conscientiae lingua autem sapientium sanitas est

12:18 Taluno fa una promessa, e rimane punto dalla coscienza, come da coltello: ma la lingua dei sapienti è santità.

12:19 labium veritatis firmum erit in perpetuum qui autem testis est repentinus concinnat linguam mendacii

12:19 La bocca di verità sarà sempre costante: ma il testimone temerario si forma un linguaggio di menzogne.

12:20 dolus in corde cogitantium mala qui autem ineunt pacis consilia sequitur eos gaudium

12:20 Sta la fraude nel cuore di chi macchina il male: ma a quelli, che ruminano consigli di pace, va dietro il gaudio.

12:21 non contristabit iustum quicquid ei acciderit impii autem replebuntur malo

12:21 Non sarà contristato il giusto per qualunque cosa che gli avvenga: ma gli empj saranno sempre in guai.

12:22 abominatio Domino labia mendacia qui autem fideliter agunt placent ei

12:23 homo versutus celat scientiam et cor insipientium provocabit stultitiam

12:23 Il Signore ha in abominazione le labbra menzognere: ma quelli, che operano con schiettezza, son grati a lui. L'uomo cauto nasconde quello, che sa: e il cuore degli stolti butta fuora la sua stoltezza.

12:24 manus fortium dominabitur quae autem remissa est tributis serviet

12:24 La mano dei forti dominerà; ma la mano infingarda pagherà il tributo.

12:25 maeror in corde viri humiliabit illud et sermone bono laetificabitur

12:26 qui neglegit damnum propter amicum iustus est iter autem impiorum decipiet eos

12:26 L'afflizione del cuore umilia l'uomo, e le buone parole lo rallegrano. Chi per amor dell'amico non fa caso di patir danno, egli è giusto; ma il fare stesso degli empj li gabberà.

12:27 non inveniet fraudulentus lucrum et substantia hominis erit auri pretium

12:27 Non farà guadagno l'uom fraudolento e le facoltà dell'uomo accurato saranno oro prezioso.

12:28 in semita iustitiae vita iter autem devium ducit ad mortem

12:28 Ne' sentieri della giustizia sta la vita: ma la strada fuori di mano conduce a morte.