Primo de Paralipomeni 14

1. Paralipomenon

14:1 Misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David, et ligna cedrina, et artifices parietum, lignorumque, ut ædificarent ei domum.

14:1 Hiram re di Tiro mandò anch' egli ambasciadori a David, e dei legnami di cedro, e dei muratori, e dei legnaiuoli, i quali fabbricassero per lui una casa.

14:2 Cognovitque David quod confirmasset eum Dominus in regem super Israël, et sublevatum esset regnum suum super populum ejus Israël.

14:2 E David conobbe, come il Signore lo avea confermato re d'Israele, e come il suo regno era stato elevato in gloria per bene d'Israele popolo di lui.

14:3 Accepit quoque David alias uxores in Jerusalem, genuitque filios et filias.

14:3 Davidde sposò anche altre mogli in Gerusalemme, dalle quali ebbe figliuoli,e figliuole.

14:4 Et hæc nomina eorum, qui nati sunt ei in Jerusalem : Samua, et Sobab, Nathan, et Salomon,

14:4 Ed ecco i nomi di quelli, che nacquero a lui in Gerusalemme: Samua, e Sobad, e Nathan, e Salomon.

14:5 Jebahar, et Elisua, et Eliphalet,

14:5 Jebaar, ed Elisua, ed Eliphaleth,

14:6 Noga quoque, et Napheg, et Japhia,

14:6 E Noga, e Napheg, e Japhia,

14:7 Elisama, et Baaliada, et Eliphalet.

14:7 Elisama, e Baaliada, ed Eliphaleth.

14:8 Audientes autem Philisthiim eo quod unctus esset David regem super universum Israël, ascenderunt omnes ut quærerent eum : quod cum audisset David, egressus est obviam eis.

14:8 Ma i Filistei avendo udito come David era stato unto re di tutto Israele, si mosser tutti per assalirlo: la qualcosa avendo saputa David, andò loro incontro.

14:9 Porro Philisthiim venientes, diffusi sunt in valle Raphaim.

14:9 E i Filistei avanzatisi, si sparsero per la valle di Raphaim.

14:10 Consuluitque David Dominum, dicens : Si ascendam ad Philisthæos, et si trades eos in manu mea ? Et dixit ei Dominus : Ascende, et tradam eos in manu tua.

14:10 E Davidde consultò il Signore, e disse: Verrò io a battaglia co' Filistei, e li darai tu nelle mie mani? E il Signore gli disse: Va, io darolli nelle tue mani.

14:11 Cumque illi ascendissent in Baalpharasim, percussit eos ibi David, et dixit : Divisit Deus inimicos meos per manum meam, sicut dividuntur aquæ : et idcirco vocatum est nomen illius loci Baalpharasim.

14:11 Ed essendo quelli venuti a Baal-pharasim, David in quel luogo gli sconfisse, e disse: Il Signore ha dissipati per mia mano i miei nemici, come si dissipano le acque: e per questo fu dato a quel luogo il nome di Baal-pharasim.

14:12 Dereliqueruntque ibi deos suos, quos David jussit exuri.

14:12 E ivi lasciarono i loro dei, i quali Davidde comandò, che fosser dati alle fiamme.

14:13 Alia etiam vice Philisthiim irruerunt, et diffusi sunt in valle.

14:13 Un'altra volta ancora i Filistei fecero un'irruzione, e si sparsero per quella valle.

14:14 Consuluitque rursum David Deum, et dixit ei Deus : Non ascendas post eos : recede ab eis, et venies contra illos ex adverso pyrorum.

14:14 E Davidde consultò di nuovo il Signore, e Dio gli disse: Non andar dietro ad essi; ritirati da loro, e anderai ad assalirli dirimpetto ai peri.

14:15 Cumque audieris sonitum gradientis in cacumine pyrorum, tunc egredieris ad bellum : egressus est enim Deus ante te, ut percutiat castra Philisthiim.

14:15 E quando sentirai il romore di uno, che sale sulle cime dei peri, allora ti muoverai per venire alle mani. Perocché Dio si è mosso dinanzi a te, per mettere in iscompiglio il campo de' Filistei.

14:16 Fecit ergo David sicut præceperat ei Deus, et percussit castra Philisthinorum, de Gabaon usque Gazera.

14:16 Davidde pertanto fece quel, che gli avea comandato il Signore, e pose in rotta i Filistei, da Gabaon sino a Gazer.

14:17 Divulgatumque est nomen David in universis regionibus, et Dominus dedit pavorem ejus super omnes gentes.

14:17 E la rinomanza di Davidde si sparse per tutti i paesi, e il Signore lo rendette formidabile a tutte le genti.