11:1 Respondens autem Sophar Naamathites, dixit :
11:1 Ma Sophar di Naamath rispose, e disse:
11:2 Numquid qui multa loquitur, non et audiet ? aut vir verbosus justificabitur ?
11:2 Forse colui, che mollo discorre non avrà ancor da ascoltare? Od un gran parlatore sarà dichiarato giusto?
11:3 Tibi soli tacebunt homines ? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis ?
11:3 Tu solo farai tacer gli uomini? E dopo avere scherniti gli altri da nissuno sarai confutato?
11:4 Dixisti enim : Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
11:4 Perocché tu hai detto: La mia dottrina è pura, ed io son mondo negli occhi tuoi.
11:5 Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
11:5 Cosi volesse Dio parlare egli con te, e aprir con te la sua bocca:
11:6 ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus : et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
11:6 Per svelarti i segreti di sua sapienza, e come moltiplice è la sua legge, onde tu comprendessi come molto meno egli esige da te di quel, che si meriti la tua ingiustizia.
11:7 Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies ?
11:7 Forse tu scoprirai gli andamenti di Dio, e intenderai perfettamente l'Onnipotente?
11:8 Excelsior cælo est, et quid facies ? profundior inferno, et unde cognosces ?
11:8 Egli è più alto del cielo, e che farai tu? egli è più profondo che non è l'inferno, e come potrai conoscerlo?
11:9 Longior terra mensura ejus, et latior mari.
11:9 Egli è di misura più estesa, che non è la terra, e più ampio del mare.
11:10 Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei ?
11:10 S'ei metterà sossopra tutte le cose, o le confonderà tutte insieme, chi a lui si opporrà?
11:11 Ipse enim novit hominum vanitatem ; et videns iniquitatem, nonne considerat ?
11:11 Or ei conosce la vanità de'mortali, e veggendo la loro iniquità non ne farà egli conto?
11:12 Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
11:12 L'uomo stolto si leva in superbia, e qual asinello salvatico si crede nato per non aver freno.
11:13 Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
11:13 Ma tu ti se' indurato in cuor tuo, ed hai stese le mani verso di lui.
11:14 Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
11:14 Se rimoverai da te l'iniquità delle tue mani, e se scevra d'ingiustizia rimarrà la tua casa:
11:15 tunc levare poteris faciem tuam absque macula ; et eris stabilis, et non timebis.
11:15 Allora essendo senza macola potrai alzar la tua faccia, ed avrai fermo stato senza timori.
11:16 Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
11:16 E ti scorderai della tua stessa miseria, o te ne ricorderai, come di una piena di acque che già passarono.
11:17 Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam ; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
11:17 E spunterà a te sulla sera una luce, come di mezzogiorno, e quando ti crederai distrutto sorgerai, come la stella della mattina.
11:18 Et habebis fiduciam, proposita tibi spe : et defossus securus dormies.
11:18 E nella tua espettazione riporrai e tua fidanza, e sepolto dormirai tranquillamente.
11:19 Requiesces, et non erit qui te exterreat ; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
11:19 Riposerai, e non sarà chi ti rechi, terrore, e moltissimi a te porgeranno preghiere.
11:20 Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis : et spes illorum abominatio animæ.
11:20 Ma si seccheranno gli occhi degli empj, i quali non troveranno scampo; e le loro speranze saranno in abominio all'anima loro.