Giobbe 26

Iob

26:1 Respondens autem Job dixit :

26:1 E Giobbe rispose, e disse:

26:2 Cujus adjutor es ? numquid imbecillis ? et sustentas brachium ejus qui non est fortis ?

26:2 A chi vuoi tu dar soccorso? forse ad uno che sia spossato? e vuoi tu sostentar le braccia di un che forza non abbia?

26:3 Cui dedisti consilium ? forsitan illi qui non habet sapientiam : et prudentiam tuam ostendisti plurimam.

26:3 A chi dai tu consiglio? forse a colui che saggezza non ha? ed hai fatto mostra della moltissima tua prudenza?

26:4 Quem docere voluisti ? nonne eum qui fecit spiramentum ?

26:4 A chi volevi tu insegnare, se non a lui che fece gli spiriti?

26:5 Ecce gigantes gemunt sub aquis, et qui habitant cum eis.

26:5 Ecco che i giganti gemono sotto le acque insieme cogli altri, che in esso dimorano.

26:6 Nudus est infernus coram illo, et nullum est operimentum perditioni.

26:6 Agli occhi di lui è aperto l'inferno, e l'abisso non ha telo che lo ricuopra.

26:7 Qui extendit aquilonem super vacuum, et appendit terram super nihilum.

26:7 Egli ne' vuoti spazj stese il settentrione, e sopra il niente sospese la terra.

26:8 Qui ligat aquas in nubibus suis, ut non erumpant pariter deorsum.

26:8 Egli che serra le acque nelle sue nuvole, affinchè tutte insieme non precipitino al basso.

26:9 Qui tenet vultum solii sui, et expandit super illud nebulam suam.

26:9 Egli nasconde alla vista il suo trono, e le sue nubi spande sopra di esso.

26:10 Terminum circumdedit aquis, usque dum finiantur lux et tenebræ.

26:10 Tirò i confini intorno alle acque, per sino a tanto che la luce, e le tenebre abbiano fine.

26:11 Columnæ cæli contremiscunt, et pavent ad nutum ejus.

26:11 Le colonne del cielo tremano, e si impauriscono ad un cenno di lui.

26:12 In fortitudine illius repente maria congregata sunt, et prudentia ejus percussit superbum.

26:12 Dalla possanza di lui furon riuniti in un attimo i mari, e la sapienza di lui percosse il superbo.

26:13 Spiritus ejus ornavit cælos, et obstetricante manu ejus, eductus est coluber tortuosus.

26:13 Lo spirito di lui ornò i cieli, e pelle mani di lui fu tratto in luce il tortuoso serpente.

26:14 Ecce hæc ex parte dicta sunt viarum ejus : et cum vix parvam stillam sermonis ejus audierimus, quis poterit tonitruum magnitudinis illius intueri ?

26:14 Ecco che si è rammentata una parte delle opere di lui: che se quello, che abbiamo udito o una piccola stilla rispetto a quel che può dirsi, chi potrà reggere al tuono di sua grandezza?