Marco 6

Marcus

6:1 Et egressus inde, abiit in patriam suam : et sequebantur eum discipuli sui :

6:1 E quindi partitosi andò alla sua patria: e lo seguitavano i suoi discepoli:

6:2 et facto sabbato cœpit in synagoga docere : et multi audientes admirabantur in doctrina ejus, dicentes : Unde huic hæc omnia ? et quæ est sapientia, quæ data est illi, et virtutes tales, quæ per manus ejus efficiuntur ?

6:2 E venuto il sabato, cominciò a insegnare nella sinagoga: e molti all'udirlo restavano ammirati del suo sapere, e dicevano: Donde ha cavato costui tutte queste cose? e che sapienza è quella, che gli è stata conceduta? e quali maraviglie sono per mano di lui operate?

6:3 Nonne hic est faber, filius Mariæ, frater Jacobi, et Joseph, et Judæ, et Simonis ? nonne et sorores ejus hic nobiscum sunt ? Et scandalizabantur in illo.

6:3 Non è egli costui quel legnaiuolo, figlio di Maria, fratello di Giacomo, e di Giuseppe, e di Giuda, e di Simone? e non abbiamo qui tra di noi le sue sorelle? E si scandalizzavano di lui.

6:4 Et dicebat illis Jesus : Quia non est propheta sine honore nisi in patria sua, et in domo sua, et in cognatione sua.

6:4 Ma Gesù diceva loro: Non è il profeta senza onore, fuorichè nella sua patria, e in casa sua, e tra' suoi parenti.

6:5 Et non poterat ibi virtutem ullam facere, nisi paucos infirmos impositis manibus curavit :

6:5 E non poteva far ivi alcun miracolo, se non che guarì pochi malati, imponendo loro le mani.

6:6 et mirabatur propter incredulitatem eorum, et circuibat castella in circuitu docens.

6:6 E si maravigliava della loro incredulità, e girava pei castelli d'intorno, insegnando.

6:7 Et vocavit duodecim : et cœpit eos mittere binos, et dabat illis potestatem spirituum immundorum.

6:7 E chiamò a se i dodici: e cominciò a mandargli a due a due, e dava loro potestà sopra gli spiriti immondi.

6:8 Et præcepit eis ne quid tollerent in via, nisi virgam tantum : non peram, non panem, neque in zona æs,

6:8 E ordinò loro di non prender nulla pel viaggio, eccetto il solo bastone, non pane, non bisaccia, non denaro nella borsa;

6:9 sed calceatos sandaliis, et ne induerentur duabus tunicis.

6:9 Ma di calzarsi di sandali, e di non avere due vesti da vestirsi.

6:10 Et dicebat eis : Quocumque introieritis in domum, illic manete donec exeatis inde :

6:10 E diceva loro: In qualunque casa entriate, trattenetevi in essa, fino a tanto che quindi partiate:

6:11 et quicumque non receperint vos, nec audierint vos, exeuntes inde, excutite pulverem de pedibus vestris in testimonium illis.

6:11 E dovunque non vorranno ricevervi, nè ascoltarvi, ritirandovi di lì, scuotete la polvere de' vostri piedi in testimonianza per essi.

6:12 Et exeuntes prædicabant ut pœnitentiam agerent :

6:12 Ed essi andarono, e predicavano (agli uomini), che facessero penitenza.

6:13 et dæmonia multa ejiciebant, et ungebant oleo multos ægros, et sanabant.

6:13 E cacciavano molti demonj, e ungevano con olio molti malati, e li risanavano.

6:14 Et audivit rex Herodes (manifestum enim factum est nomen ejus), et dicebat : Quia Joannes Baptista resurrexit a mortuis : et propterea virtutes operantur in illo.

6:14 Venne ciò a notizia del re Erode (imperocché si era sparsa la sua rinomanza) e diceva: Giovanni Batista è risuscitato da morte: e in lui perciò' spiccano le virtù.

6:15 Alii autem dicebant : Quia Elias est ; alii vero dicebant : Quia propheta est, quasi unus ex prophetis.

6:15 Altri poi dicevano: Egli è Elia, Altri dicevano: Egli è un profeta, come uno de' profeti.

6:16 Quo audito Herodes ait : Quem ego decollavi Joannem, hic a mortuis resurrexit.

6:16 Ma Erode, quando ne ebbe sentito parlare, disse: Questi è quel Giovanni cui io tagliai la testa, egli è risuscitato da morte.

6:17 Ipse enim Herodes misit, ac tenuit Joannem, et vinxit eum in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui, quia duxerat eam.

6:17 Imperocché Erode avea mandatoa pigliare Giovanni, e lo tenne legato in prigione per causa di Erodiade moglie di Filippo suo fratello, perché egli se l'era presa per moglie.

6:18 Dicebat enim Joannes Herodi : Non licet tibi habere uxorem fratris tui.

6:18 Imperocché Giovanni diceva ad Erode: Non è lecito a te di ritenere la moglie di tuo fratello.

6:19 Herodias autem insidiabatur illi : et volebat occidere eum, nec poterat.

6:19 Ed Erodiade gli tendeva insidie: e bramava di farlo morire; ma non le riusciva.

6:20 Herodes enim metuebat Joannem, sciens eum virum justum et sanctum : et custodiebat eum, et audito eo multa faciebat, et libenter eum audiebat.

6:20 Imperocché Erode temeva Giovanni, sapendo, che era uomo giusto, e santo: e lo difendeva, e a persuasione di lui faceva molte cose, e lo sentiva volentieri.

6:21 Et cum dies opportunus accidisset, Herodes natalis sui cœnam fecit principibus, et tribunis, et primis Galilææ :

6:21 Ma venuto un giorno favorevole, Erode fece una cena il suo dì natalizio ai grandi della corte, e ai tribuni, e ai principali della Galilea:

6:22 cumque introisset filia ipsius Herodiadis, et saltasset, et placuisset Herodi, simulque recumbentibus, rex ait puellæ : Pete a me quod vis, et dabo tibi :

6:22 Ed essendo entrata la figliuola della stessa Erodiade a ballare, ed essendo piaciuta ad Erode, e ai convitati, il re disse alla fanciulla: Chiedimi quello, che vuoi, e te lo darò:

6:23 et juravit illi : Quia quidquid petieris dabo tibi, licet dimidium regni mei.

6:23 E le giurò: Qualunque cosa mi chiederai, te la darò, abbenchè sia 1a metà del mio regno.

6:24 Quæ cum exisset, dixit matri suæ : Quid petam ? At illa dixit : Caput Joannis Baptistæ.

6:24 Ed ella uscita che fu, disse a sua madre: Che dimanderò? Ed ella dissele: La testa di Giovanni Batista.

6:25 Cumque introisset statim cum festinatione ad regem, petivit dicens : Volo ut protinus des mihi in disco caput Joannis Baptistæ.

6:25 E ritornata subito frettolosamente dal re, gli fece la domanda, dicendo: Voglio, che tu mi dia subito in un bacile la testa di Giovanni Batista.

6:26 Et contristatus est rex : propter jusjurandum, et propter simul discumbentes, noluit eam contristare :

6:26 E rattristatosi il re per risguardo al giuramento, e a' convitati, non volle disgustarla:

6:27 sed misso spiculatore præcepit afferri caput ejus in disco. Et decollavit eum in carcere,

6:27 Ma spedì il carnefice, e ordinò, che fosse portata la testa di lui in un bacile. E questi lo decollò nella prigione.

6:28 et attulit caput ejus in disco : et dedit illud puellæ, et puella dedit matri suæ.

6:28 E portò in un bacile la testa di lui: e la dette alla fanciulla, e la fanciulla la dette alla madre sua.

6:29 Quo audito, discipuli ejus venerunt, et tulerunt corpus ejus : et posuerunt illud in monumento.

6:29 Il che risaputosi da' suoi discepoli, andarono a prendere il suo corpo, e gli diedero sepoltura.

6:30 Et convenientes Apostoli ad Jesum, renuntiaverunt ei omnia quæ egerant, et docuerant.

6:30 Ma ritornati gli Apostoli da Gesù gli detter parte di tutto quello, che avevan fatto, e insegnato.

6:31 Et ait illis : Venite seorsum in desertum locum, et requiescite pusillum. Erant enim qui veniebant et redibant multi : et nec spatium manducandi habebant.

6:31 Ed egli disse loro: Venite in disparte in luogo solitario, e riposatevi alcun poco. Imperocché eran molti qui, che andavan, e venivano: e non avevano nemmeno tempo di prender cibo.

6:32 Et ascendentes in navim, abierunt in desertum locum seorsum.

6:32 E montati in barca, se ne andarono in luogo appartato, e deserto.

6:33 Et viderunt eos abeuntes, et cognoverunt multi : et pedestres de omnibus civitatibus concurrerunt illuc, et prævenerunt eos.

6:33 E furono veduti, e osservati da molti, mentre si partivano: e concorsero per terra a quel luogo da tutte le città, e vi giunsero prima di loro.

6:34 Et exiens vidit turbam multam Jesus : et misertus est super eos, quia erant sicut oves non habentes pastorem, et cœpit docere multa.

6:34 E nello sbarcare Gesù vide la gran folla: e n'ebbe compassione; imperocché erano come pecore senza pastore, e incominciò a insegnar loro molte cose.

6:35 Et cum jam hora multa fieret, accesserunt discipuli ejus, dicentes : Desertus est locus hic, et jam hora præteriit :

6:35 E facendosi tardi, se gli accostarono i discepoli a dirgli: Questo è un luogo deserto, e l'ora è già avanzata,

6:36 dimitte illos, ut euntes in proximas villas et vicos, emant sibi cibos, quos manducent.

6:36 Licenzia questa gente, affinchè vadano ne' vicini villaggi, e castelli a comperarsi da mangiare.

6:37 Et respondens ait illis : Date illis vos manducare. Et dixerunt ei : Euntes emamus ducentis denariis panes, et dabimus illis manducare.

6:37 Ma egli rispose loro, e disse: Datele voi da mangiare: Ed essi dissero: Andiamo a comperare per dugento denari di pane, e le daremo da mangiare.

6:38 Et dicit eis : Quot panes habetis ? ite, et videte. Et cum cognovissent, dicunt : Quinque, et duos pisces.

6:38 Ed egli rispose loro: Andate, e vedete, quanti pani abbiate. E veduto che ebbero, gli dissero: Cinque, e due pesci.

6:39 Et præcepit illis ut accumbere facerent omnes secundum contubernia super viride fœnum.

6:39 E ordinò loro, che facesser sedere tutta quella gente distribuita in tante tavolate sull'erba verde.

6:40 Et discubuerunt in partes per centenos et quinquagenos.

6:40 E si misero a sedere divisi in brigate qual di cento, e qual di cinquanta uomini l'una.

6:41 Et acceptis quinque panibus et duobus piscibus, intuens in cælum, benedixit, et fregit panes, et dedit discipulis suis, ut ponerent ante eos : et duos pisces divisit omnibus.

6:41 E presi i cinque pani, e i due pesci, alzati gli occhi al cielo, benedisse, e spezzò i pani, e li dette a' suoi discepoli, affinchè li ponesser loro dinanzi: e divise tra tutti i due pesci.

6:42 Et manducaverunt omnes, et saturati sunt.

6:42 E tutti mangiarono, e si satollarono.

6:43 Et sustulerunt reliquias, fragmentorum duodecim cophinos plenos, et de piscibus.

6:43 E de' pezzi raccolsero dodici sporte piene, e de' pesci (n' avanzò.)

6:44 Erant autem qui manducaverunt quinque millia virorum.

6:44 Or quelli, che avevan mangiato, erano cinque mila uomini.

6:45 Et statim coëgit discipulos suos ascendere navim, ut præcederent eum trans fretum ad Bethsaidam, dum ipse dimitteret populum.

6:45 E immediatamente costrinse i suoi discepoli a montare in barca, e andare ad aspettarlo di là dal lago dirimpetto a Betsaida, mentre che licenziava il popolo.

6:46 Et cum dimisisset eos, abiit in montem orare.

6:46 E licenziato che l'ebbe, se n'andò sopra un monte a fare orazione.

6:47 Et cum sero esset, erat navis in medio mari et ipse solus in terra.

6:47 E fattosi sera, la barca era in mezzo al mare, ed egli solo a terra.

6:48 Et videns eos laborantes in remigando (erat enim ventus contrarius eis) et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans supra mare : et volebat præterire eos.

6:48 E vedendo i discepoli affannati a remare (imperocché avevano il vento contrario) verso la quarta vigilia della notte andò verso di essi, camminando sopra le acque: e volle passar loro avanti.

6:49 At illi ut viderunt eum ambulantem supra mare, putaverunt phantasma esse, et exclamaverunt.

6:49 Ma essi, vedutolo camminare sopra le acque, credettero, che fosse una fantasima, e alzaron le strida.

6:50 Omnes enim viderunt eum, et conturbati sunt. Et statim locutus est cum eis, et dixit eis : Confidite, ego sum : nolite timere.

6:50 Imperocché tutti lo videro, e si spaventarono. E subito parlò loro, e disse: Abbiate fidanza, son io: non temete.

6:51 Et ascendit ad illos in navim, et cessavit ventus. Et plus magis intra se stupebant :

6:51 E montò da loro nella barca, e il vento si quietò. E sempre più dentro di se si stupivano.

6:52 non enim intellexerunt de panibus : erat enim cor eorum obcæcatum.

6:52 Imperocché non avevan fatta riflessione al fatto dei pani: perché il cuor loro era accecato.

6:53 Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesareth, et applicuerunt.

6:53 E passato il lago, giunsero al paese di Genesaret, e quivi approdarono.

6:54 Cumque egressi essent de navi, continuo cognoverunt eum :

6:54 E sbarcati che furono, subito la gente lo riconobbe:

6:55 et percurrentes universam regionem illam, cœperunt in grabatis eos, qui se male habebant, circumferre, ubi audiebant eum esse.

6:55 E correndo per tutto il paese, cominciarono a menare da tutte le parti all'intorno i malati su' loro letticiuoli, dovunque udivano, che egli fosse.

6:56 Et quocumque introibat, in vicos, vel in villas aut civitates, in plateis ponebant infirmos, et deprecabantur eum, ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent, et quotquot tangebant eum, salvi fiebant.

6:56 E dovunque giugneva, in borghi, o villaggi, o città, posavano per le piazze gl'infermi, e lo pregavano, perché toccassero almeno l'orlo della sua veste: e quanti lo toccavano, erano salvi.