22:1 Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens :
22:1 E Gesù ricominciò a parlare con essi per via di parabole, dicendo:
22:2 Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
22:2 Il regno de' cieli è simile a un re, il quale fece lo sposalizio del suo figliuolo:
22:3 Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
22:3 E mandò i suoi servi a chiamare gli invitati alle nozze, e non volevano andare.
22:4 Iterum misit alios servos, dicens : Dicite invitatis : Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata : venite ad nuptias.
22:4 Mandò di nuovo altri servi, dicendo: Dite agli invitati: il mio desinare è già in ordine, si sono ammazzati i buoi, e gli animali di serbatoio, e tutto è pronto: venite alle nozze.
22:5 Illi autem neglexerunt : et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam :
22:5 Ma quelli miser ciò in non cale: e se ne andarono chi alla sua villa, chi al suo negozio.
22:6 reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.
22:6 Altri poi presero i servi di lui, e trattarongli ignominiosamente, e gli uccisero.
22:7 Rex autem cum audisset, iratus est : et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
22:7 Udito ciò, il re si sdegnò; e mandate le sue milizie, sterminò quegli omicidi, e dette alle fiamme la loro città.
22:8 Tunc ait servis suis : Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni :
22:8 Allora disse a' suoi servi: Le nozze erano all'ordine, ma quelli, che erano stati invitati, non furono degni.
22:9 ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
22:9 Andate dunque a' capi delle strade, e quanti riscontrerete, chiamate tutti allo nozze.
22:10 Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos : et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.
22:10 E andati i servitori di lui per le strade radunarono quanti trovarono e buoni, e cattivi, e il banchetto fu pieno di convitati.
22:11 Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
22:11 Ma entrato il re per vedere i convitati, vi osservò un uomo, che non era in abito da nozze.
22:12 Et ait illi : Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem ? At ille obmutuit.
22:12 E disselli: Amico, come se' tu entrato qua, non avendo la veste nuziale? Ma quegli ammutolì.
22:13 Tunc dicit rex ministris : Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores : ibi erit fletus et stridor dentium.
22:13 Allora il re disse a' suoi ministri: legatelo per le mani, e pe' piedi, e gittatelo nelle tenebre esteriori: ivi sarà pianto, e stridore di denti.
22:14 Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
22:14 Imperocché molti sono i chiamati, e pochi gli eletti.
22:15 Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
22:15 Allora i Farisei ritiratisi tenner consiglio per coglierlo in parole.
22:16 Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes : Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo : non enim respicis personam hominum :
22:16 E mandano da lui i loro discepoli con degli Erodiani, i quali dissero: Maestro, noi sappiamo, che tu se' verace, e insegni la via di Dio secondo la verità, senza badare a chicchessia; imperocché non guardi in faccia gli uomini.
22:17 dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non ?
22:17 Spiegaci adunque il tuo parere: È egli lecito, o no di pagare il tributo a Cesare?
22:18 Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait : Quid me tentatis, hypocritæ ?
22:18 Ma Gesù conoscendo la loro malizia, disse: Ipocriti, perché mi tentate?
22:19 ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
22:19 Mostratemi la moneta del tributo. Ed essi gli presentarono un danaro.
22:20 Et ait illis Jesus : Cujus est imago hæc, et superscriptio ?
22:20 E Gesù disse loro: Di chi è questa immagine, e questa iscrizione?
22:21 Dicunt ei : Cæsaris. Tunc ait illis : Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari : et quæ sunt Dei, Deo.
22:21 Gli risposero: Di Cesare. Allora egli disse loro: Rendete dunque a Cesare quel, che è di Cesare; e a Dio quel, che è di Dio.
22:22 Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
22:22 Ciò udito restarono stupefatti, e lasciatolo se ne andarono.
22:23 In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem : et interrogaverunt eum,
22:23 In quel giorno andarono a ritrovarlo i Sadducei, i quali negano la risurrezione, e lo interrogarono,
22:24 dicentes : Magister, Moyses dixit : Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
22:24 Dicendo: Maestro, Mosè ha detto: Se uno muore non avendo figliuolo, il suo fratello sposi la moglie di lui, e dia discendenza al fratello.
22:25 Erant autem apud nos septem fratres : et primus, uxore ducta, defunctus est : et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
22:25 Or eranvi tra di noi sette fratelli: e il primo ammogliatosi venne a morte; e non avendo prole, lanciò la sua moglie al fratello.
22:26 Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
22:26 Lo stesso fu del secondo, e del terzo fino al settimo.
22:27 Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
22:27 Finalmente ultima di tutti morì anche la donna.
22:28 In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor ? omnes enim habuerunt eam.
22:28 Alla risurrezione adunque di chi sarà moglie dei sette? imperocché la hanno avuta tutti.
22:29 Respondens autem Jesus, ait illis : Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
22:29 Ma Gesù rispose loro: Voi siete in errore, non intendendo le scritture, nè il potere di Dio.
22:30 In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur : sed erunt sicut angeli Dei in cælo.
22:30 Imperocché alla risurrezione né gli uomini prendono moglie, nè le donne marito; ma sono come gli Angeli di Dio nel cielo.
22:31 De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis :
22:31 Riguardo poi alla risurrezione de' morti, non avete voi letto quello, che Dio espresse, dicendo a voi:
22:32 Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
22:32 Io sono il Dio d'Abramo, il Dio di Isacco, il Dio di Giacobbe? Egli non è il Dio de' morti, ma de' vivi.
22:33 Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.
22:33 Udito ciò le turbe, ammiravano la sua dottrina.
22:34 Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum :
22:34 Ma i Farisei avendo saputo, com'egli aveva chiuso la bocca a' Sadducei, si unirono insieme.
22:35 et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum :
22:35 E uno di essi dottore della legge lo interrogò per tentarlo.
22:36 Magister, quod est mandatum magnum in lege ?
22:36 Maestro, qual è il gran comandamento della legge?
22:37 Ait illi Jesus : Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
22:37 Gesù dissegli: Amerai il Signore Dio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutto il tuo spirito.
22:38 Hoc est maximum, et primum mandatum.
22:38 Questo è il massimo, e primo comandamento.
22:39 Secundum autem simile est huic : Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
22:39 Il secondo poi è simile a questo: Amerai il prossimo tuo come te stesso.
22:40 In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.
22:40 Da questi due comandamenti pende tutta quanta la legge, e i profeti.
22:41 Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,
22:41 Ed essendo radunati insieme i Farisei, Gesù domandò loro,
22:42 dicens : Quid vobis videtur de Christo ? cujus filius est ? Dicunt ei : David.
22:42 Dicendo: Che vi pare del Cristo: di chi è egli figliuolo? Gli risposero: Di Davidde.
22:43 Ait illis : Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens :
22:43 Egli disse loro: Come adunque Davidde in ispirito lo chiama Signore, dicendo:
22:44 Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ?
22:44 Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra, sin a tanto che io metta i tuoi nemici per isgabello ai tuoi piedi?
22:45 Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est ?
22:45 Se dunque Davidde lo chiama Signore, come è egli suo figliuolo?
22:46 Et nemo poterat ei respondere verbum : neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.
22:46 E nessuno potea replicargli parola: né vi fu, chi ardisse da quel di in poi di interrogarlo.