29:1 Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.
29:1 ALL' uomo di dura cervice, che di sprezza chi lo corregge, sopravverrà repentina la perdizione, e non vi sarà rimedio per lui.
29:2 In multiplicatione justorum lætabitur vulgus ; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.
29:2 La moltiplicazione da' giusti sarà la letizia del popolo: quando gli empj prenderan le redini del principato, il popolo avrà da gemere.
29:3 Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum ; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.
29:3 Colui che ama la sapienza, da consolazione al padre suo: ma colui che pasce le meretrici dissiperà le sue sostanze.
29:4 Rex justus erigit terram ; vir avarus destruet eam.
29:4 Il re giusto felicita lo stato; l'uomo avaro il distrugge.
29:5 Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.
29:5 L'uomo che tiene un linguaggio finto, e di adulazione col suo amico, tende una rete a' suoi piedi.
29:6 Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.
29:6 L'uom peccatore, e iniquo cadrà al laccio: e il giusto canterà, e farà festa.
29:7 Novit justus causam pauperum ; impius ignorat scientiam.
29:7 Il giusto ha a cuore la causa de' poveri: l'empio non se n' informa.
29:8 Homines pestilentes dissipant civitatem ; sapientes vero avertunt furorem.
29:8 Gli uomini malvaggi son la rovina della città: i sapienti la salvano dall'ira.
29:9 Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.
29:9 L'uomo sapiente se viene a contesa collo stolto, o vada in collera, o rida, non avrà pace.
29:10 Viri sanguinum oderunt simplicem ; justi autem quærunt animam ejus.
29:10 Gli uomini sanguinati odiano l'uomo semplice, ma i giusti cercano di salvarlo.
29:11 Totum spiritum suum profert stultus ; sapiens differt, et reservat in posterum.
29:11 Lo stolto mette fuora tutto il suo spirito: il saggio va adagio, e si serba qualche cosa pell'avvenire.
29:12 Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.
29:12 Il principe che ascolta volentieri le menzogne, non ha se non empj ministri.
29:13 Pauper et creditor obviaverunt sibi : utriusque illuminator est Dominus.
29:13 Il povero, e il suo creditore si vanno incontro l'uno all'altro: ad ambedue ha data la luce il Signore.
29:14 Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.
29:14 Se il re fa giustizia a poveri se condo la verità, il suo trono sarà stabile in eterno.
29:15 Virga atque correptio tribuit sapientiam ; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.
29:15 La verga, e la correzione danno saggezza; ma il fanciullo abbandonato a' suoi voleri è di rossore a sua madre.
29:16 In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.
29:16 Saran moltipllcate le scelleraggini colla moltiplicazione degli empj: e i giusti vedranno le loro rovine.
29:17 Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.
29:17 Istruisci il tuo figliuolo, ed egli ti recherà consolazione, e sarà la delizia dell'anima tua.
29:18 Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus ; qui vero custodit legem beatus est.
29:18 Quando la profezia verrà meno, il popolo sarà dissipato; ma colui che custodisce la legge, è beato.
29:19 Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.
29:19 A istruire un animo servile non bastano le parole: perocché egli intende quello, che tu dici, ma non si degna di rispondere.
29:20 Vidisti hominem velocem ad loquendum ? stultitia magis speranda est quam illius correptio.
29:20 Hai tu veduto un uomo, che corre a furia a parlare? Si può sperare, che si corregga la stoltezza piuttosto che egli.
29:21 Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.
29:21 Chi dilicatamente nutrisce il suo servo fin dall'infanzia, lo proverà poi contumace.
29:22 Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.
29:22 L'uomo iracondo attizza risse, e chi è facile a dare in escandescenze sarà più proclive a peccare.
29:23 Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.
29:23 L'umiliazione va dietro al superbo, la gloria abbraccerà l'umile di spinto.
29:24 Qui cum fure participat odit animam suam ; adjurantem audit, et non indicat.
29:24 Chi fa società col ladro, odia l'anima sua: sente chi gli da il giuramento, e non confessa.
29:25 Qui timet hominem cito corruet ; qui sperat in Domino sublevabitur.
29:25 Chi ha timore dell'uomo caderà ben presto: chi spera nel Signore sarà esaltato.
29:26 Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.
29:26 Molti cercano il favore del principe: ma dal Signore dee venire il giudizio di ciascheduno.
29:27 Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.
29:27 I giusti hanno in abbominazione gli empj, e gli empj hanno in abominazione quelli, che sono nella buona strada. Il fanciullo, che tien conto di questa parola, sarà sicuro dalla perdizione.