Proverbi 29

Proverbia

29:1 Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.

29:1 ALL' uomo di dura cervice, che di sprezza chi lo corregge, sopravverrà repentina la perdizione, e non vi sarà rimedio per lui.

29:2 In multiplicatione justorum lætabitur vulgus ; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.

29:2 La moltiplicazione da' giusti sarà la letizia del popolo: quando gli empj prenderan le redini del principato, il popolo avrà da gemere.

29:3 Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum ; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.

29:3 Colui che ama la sapienza, da consolazione al padre suo: ma colui che pasce le meretrici dissiperà le sue sostanze.

29:4 Rex justus erigit terram ; vir avarus destruet eam.

29:4 Il re giusto felicita lo stato; l'uomo avaro il distrugge.

29:5 Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.

29:5 L'uomo che tiene un linguaggio finto, e di adulazione col suo amico, tende una rete a' suoi piedi.

29:6 Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.

29:6 L'uom peccatore, e iniquo cadrà al laccio: e il giusto canterà, e farà festa.

29:7 Novit justus causam pauperum ; impius ignorat scientiam.

29:7 Il giusto ha a cuore la causa de' poveri: l'empio non se n' informa.

29:8 Homines pestilentes dissipant civitatem ; sapientes vero avertunt furorem.

29:8 Gli uomini malvaggi son la rovina della città: i sapienti la salvano dall'ira.

29:9 Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.

29:9 L'uomo sapiente se viene a contesa collo stolto, o vada in collera, o rida, non avrà pace.

29:10 Viri sanguinum oderunt simplicem ; justi autem quærunt animam ejus.

29:10 Gli uomini sanguinati odiano l'uomo semplice, ma i giusti cercano di salvarlo.

29:11 Totum spiritum suum profert stultus ; sapiens differt, et reservat in posterum.

29:11 Lo stolto mette fuora tutto il suo spirito: il saggio va adagio, e si serba qualche cosa pell'avvenire.

29:12 Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.

29:12 Il principe che ascolta volentieri le menzogne, non ha se non empj ministri.

29:13 Pauper et creditor obviaverunt sibi : utriusque illuminator est Dominus.

29:13 Il povero, e il suo creditore si vanno incontro l'uno all'altro: ad ambedue ha data la luce il Signore.

29:14 Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.

29:14 Se il re fa giustizia a poveri se condo la verità, il suo trono sarà stabile in eterno.

29:15 Virga atque correptio tribuit sapientiam ; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.

29:15 La verga, e la correzione danno saggezza; ma il fanciullo abbandonato a' suoi voleri è di rossore a sua madre.

29:16 In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.

29:16 Saran moltipllcate le scelleraggini colla moltiplicazione degli empj: e i giusti vedranno le loro rovine.

29:17 Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.

29:17 Istruisci il tuo figliuolo, ed egli ti recherà consolazione, e sarà la delizia dell'anima tua.

29:18 Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus ; qui vero custodit legem beatus est.

29:18 Quando la profezia verrà meno, il popolo sarà dissipato; ma colui che custodisce la legge, è beato.

29:19 Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.

29:19 A istruire un animo servile non bastano le parole: perocché egli intende quello, che tu dici, ma non si degna di rispondere.

29:20 Vidisti hominem velocem ad loquendum ? stultitia magis speranda est quam illius correptio.

29:20 Hai tu veduto un uomo, che corre a furia a parlare? Si può sperare, che si corregga la stoltezza piuttosto che egli.

29:21 Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.

29:21 Chi dilicatamente nutrisce il suo servo fin dall'infanzia, lo proverà poi contumace.

29:22 Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.

29:22 L'uomo iracondo attizza risse, e chi è facile a dare in escandescenze sarà più proclive a peccare.

29:23 Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.

29:23 L'umiliazione va dietro al superbo, la gloria abbraccerà l'umile di spinto.

29:24 Qui cum fure participat odit animam suam ; adjurantem audit, et non indicat.

29:24 Chi fa società col ladro, odia l'anima sua: sente chi gli da il giuramento, e non confessa.

29:25 Qui timet hominem cito corruet ; qui sperat in Domino sublevabitur.

29:25 Chi ha timore dell'uomo caderà ben presto: chi spera nel Signore sarà esaltato.

29:26 Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.

29:26 Molti cercano il favore del principe: ma dal Signore dee venire il giudizio di ciascheduno.

29:27 Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.

29:27 I giusti hanno in abbominazione gli empj, e gli empj hanno in abominazione quelli, che sono nella buona strada. Il fanciullo, che tien conto di questa parola, sarà sicuro dalla perdizione.