106:1 Alleluja. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.
106:1 Alleluia: lodate Dio.Date lode al Signore, perché egli è buono, perché la misericordia di lui o eterna.
106:2 Dicant qui redempti sunt a Domino, quos redemit de manu inimici, et de regionibus congregavit eos,
106:2 Lo dicano quelli, che dal Signore furon redenti, i quali egli riscattò dal dominio dell'inimico, e gli ha raccolti di tra le nazioni.
106:3 a solis ortu, et occasu, ab aquilone, et mari.
106:3 Dall'oriente, e dall'occidente, da settentrione, e dal mare.
106:4 Erraverunt in solitudine, in inaquoso ; viam civitatis habitaculi non invenerunt.
106:4 Andaron errando per la solitudine, per aridi luoghi, non trovando strada per giungere a una città da abitare.
106:5 Esurientes et sitientes, anima eorum in ipsis defecit.
106:5 Tormentati dalla fame, e dalla sete, era venuto meno in essi il loro spirito.
106:6 Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum eripuit eos ;
106:6 E alzaron le grida al Signore, mentr'erano tribolati, e gli liberò dalle loro angustie.
106:7 et deduxit eos in viam rectam, ut irent in civitatem habitationis.
106:7 E li menò per la via diritta, affinchè giungessero alla città da abitare.
106:8 Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
106:8 Diano lode al Signore le sue misericordie, e le meraviglie di lui in pro de' figliuoli degli uomini.
106:9 Quia satiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit bonis.
106:9 Perché egli ha saziata l'anima sitibonda, e l'anima famelica ha ricolma di beni.
106:10 Sedentes in tenebris et umbra mortis ; vinctos in mendicitate et ferro.
106:10 Sedevan nelle tenebre, e all'ombra di morte imprigionati, e mendichi, e nelle catene.
106:11 Quia exacerbaverunt eloquia Dei, et consilium Altissimi irritaverunt.
106:11 Perché furon ribelli alle parole di Dio, e dispregiarono i disegui dell'Altissimo.
106:12 Et humiliatum est in laboribus cor eorum ; infirmati sunt, nec fuit qui adjuvaret.
106:12 E fa umiliato negli all'anni il loro onore: restarono senza forze, e non fu chi prestasse soccorso.
106:13 Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur ; et de necessitatibus eorum liberavit eos.
106:13 E alzaron le grida, al Signore, mentre erano tribolati: e liberolli dalle loro necessità.
106:14 Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis, et vincula eorum dirupit.
106:14 E li cavò dalle tenebre, e dall'ombra di morte, e spezzò le loro catene.
106:15 Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
106:15 Lodino il Signore per le sue misericordie, e le sue meraviglie a prò de' figliuoli degli uomini.
106:16 Quia contrivit portas æreas, et vectes ferreos confregit.
106:16 Perché egli ha spezzate le porte di bronzo, e rotti i catenacci di ferro.
106:17 Suscepit eos de via iniquitatis eorum ; propter injustitias enim suas humiliati sunt.
106:17 Li sollevò dalla via della loro iniquità, dappoichè per le loro ingiustizie furono umiliati.
106:18 Omnem escam abominata est anima eorum, et appropinquaverunt usque ad portas mortis.
106:18 L'anima loro ebbe in aversione qualunque cibo: e si accostarono fino alle porte di morte.
106:19 Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum liberavit eos.
106:19 E alzaron le grida al Signore mentr'erano tribolati, e gli liberò dalle loro necessità.
106:20 Misit verbum suum, et sanavit eos, et eripuit eos de interitionibus eorum.
106:20 Mandò la sua Parola, e li risanò, e dalla loro perdizione li trasse.
106:21 Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
106:21 Lodino il Signore per le sue misericordie, e le sue meraviglie a prò de' figliuoli degli uomini:
106:22 Et sacrificent sacrificium laudis, et annuntient opera ejus in exsultatione.
106:22 E sagrifichino sagrifizio di laude, e celebrino con giubilo le opere di lui.
106:23 Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis :
106:23 Coloro, che solcano il mare sopra le navi, e nelle grandi acque lavorano.
106:24 ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo.
106:24 Eglino han veduto le opere del Signore, e le meraviglie di lui nell'abisso.
106:25 Dixit, et stetit spiritus procellæ, et exaltati sunt fluctus ejus.
106:25 Alla parola di lui venne il vento portator di tempesta, e i flutti del mare si alzarono.
106:26 Ascendunt usque ad cælos, et descendunt usque ad abyssos ; anima eorum in malis tabescebat.
106:26 Salgono fino al cielo, e scendono fino all'abisso; l'anima loro si consumava di affanni.
106:27 Turbati sunt, et moti sunt sicut ebrius, et omnis sapientia eorum devorata est.
106:27 Erano sbigottiti, e si aggiravano come un ubbriaco: e tutta veniva meno la loro prudenza.
106:28 Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur ; et de necessitatibus eorum eduxit eos.
106:28 E alzaron le grida al Signore mentr'erano nella tribolazione, e gli liberò dalle loro necessità.
106:29 Et statuit procellam ejus in auram, et siluerunt fluctus ejus.
106:29 E la procella cambiò in aura leggera: e i flutti del mare si tacquero.
106:30 Et lætati sunt quia siluerunt ; et deduxit eos in portum voluntatis eorum.
106:30 Ed eglino si rallegrarono perché si tacquero i flutti: ed ei li condussero a quel porto. ch'ei pur bramavano.
106:31 Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
106:31 Lodino il Signore per le sue misericordie, e le sue meraviglie a prò de' figliuoli degli uomini.
106:32 Et exaltent eum in ecclesia plebis, et in cathedra seniorum laudent eum.
106:32 E lui celebrino nell'adunanza del popolo: e nel consesso de' seniori a lui diano laude.
106:33 Posuit flumina in desertum, et exitus aquarum in sitim ;
106:33 Ei cangiò i fiumi in secchi deserti, e le sorgive dell'acque in terreni assetati:
106:34 terram fructiferam in salsuginem, a malitia inhabitantium in ea.
106:34 La terra fruttifera cangiò in salsedine per la malizia de' suoi abitatori.
106:35 Posuit desertum in stagna aquarum, et terram sine aqua in exitus aquarum.
106:35 I deserti mutò in istagni di acque, e alla terra arida diede sorgenti di acque.
106:36 Et collocavit illic esurientes, et constituerunt civitatem habitationis :
106:36 E in essa collocò gli affamati, e vi fondarono città da abitarvi.
106:37 et seminaverunt agros et plantaverunt vineas, et fecerunt fructum nativitatis.
106:37 E seminaron campi, e piantaron viti, ed ebber frutti in copia nascenti.
106:38 Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis ; et jumenta eorum non minoravit.
106:38 E li benedisse, e moltipllcarono grandemente, e accrebbe i loro bestiami.
106:39 Et pauci facti sunt et vexati sunt, a tribulatione malorum et dolore.
106:39 Quantunque ei fosser ridotti a pochi, e fosser vessali da molti affanni, e dolori:
106:40 Effusa est contemptio super principes : et errare fecit eos in invio, et non in via.
106:40 Il dispregio piovve sopra i potenti, ed ei li fè andare fuori di strada, e dove strada non, è.
106:41 Et adjuvit pauperem de inopia, et posuit sicut oves familias.
106:41 Ed egli sollevò il povero nella miseria, e fè le famiglie come greggi di pecore.
106:42 Videbunt recti, et lætabuntur ; et omnis iniquitas oppilabit os suum.
106:42 Queste cose le comprenderanno i giusti, e ne avranno allegrezza, e tutta l'iniquità si turerà la sua bocca.
106:43 Quis sapiens, et custodiet hæc, et intelliget misericordias Domini ?
106:43 Chi è il saggio, che farà conserva di queste cose, e intenderà le misericordie del Signore?