131:1 Canticum graduum. Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus :
131:1 Cantico de' gradi. Ricordati, o Signore, di Davidde, e di tutta la sua mansuetudine,
131:2 sicut juravit Domino ; votum vovit Deo Jacob :
131:2 E del come ei giurò al Signore, o del come fè voto al Dio di Giacobbe,
131:3 Si introiero in tabernaculum domus meæ ; si ascendero in lectum strati mei ;
131:3 (Dicendo): Se io entrerò al coperto nella mia casa, se io salirò al mio letto per riposare.
131:4 si dedero somnum oculis meis, et palpebris meis dormitationem,
131:4 Se darò sonno a' miei occhi, e quiete alle mie pupille,
131:5 et requiem temporibus meis, donec inveniam locum Domino, tabernaculum Deo Jacob.
131:5 E requie alle mie tempia fino a tanto che io trovi un luogo al Signore, un tabernacolo al Dio di Giacobbe.
131:6 Ecce audivimus eam in Ephrata ; invenimus eam in campis silvæ.
131:6 Ecco che noi udimmo come (sua sede) era in Ephrata: la trovammo nei campi selvosi.
131:7 Introibimus in tabernaculum ejus ; adorabimus in loco ubi steterunt pedes ejus.
131:7 Entreremo nel suo tabernacolo: lo adoreremo nel luogo dove i suoi piedi si posarono.
131:8 Surge, Domine, in requiem tuam, tu et arca sanctificationis tuæ.
131:8 Su via, o Signore, vieni nella tua requie: tu, e l'arca di tua santità.
131:9 Sacerdotes tui induantur justitiam, et sancti tui exsultent.
131:9 I tuoi sacerdoti si rivestano di giustizia, ed esultino i tuoi santi.
131:10 Propter David servum tuum non avertas faciem christi tui.
131:10 Per amor di Davidde tuo servo non allontanare la presenza del tuo Cristo.
131:11 Juravit Dominus David veritatem, et non frustrabitur eam : De fructu ventris tui ponam super sedem tuam.
131:11 Signore ha fatto promessa giurata, e verace a Davidde, e non la renderà vana; la tua prole porrò io sul tuo trono.
131:12 Si custodierint filii tui testamentum meum, et testimonia mea hæc quæ docebo eos, et filii eorum usque in sæculum sedebunt super sedem tuam.
131:12 Se i tuoi figliuoli saran fedeli al mio testamento, e ai precetti, che io ad essi insegnerò: I loro figliuoli ancora in perpetuo sederanno sopra il tuo trono.
131:13 Quoniam elegit Dominus Sion : elegit eam in habitationem sibi.
131:13 Perché il Signore si è eletta Sionne: se, la è eletta per sua abitazione, (dicendo):
131:14 Hæc requies mea in sæculum sæculi ; hic habitabo, quoniam elegi eam.
131:14 Questa è la mia requie pe' secoli: qui io abiterò, percbè me la sono eletta.
131:15 Viduam ejus benedicens benedicam ; pauperes ejus saturabo panibus.
131:15 La sua vedova benedirò largamente: satollerò di pane i suoi poveri.
131:16 Sacerdotes ejus induam salutari, et sancti ejus exsultatione exsultabunt.
131:16 I suoi sacerdoti rivestirò di santità, ed esulteranno grandemente i suoi santi.
131:17 Illuc producam cornu David ; paravi lucernam christo meo.
131:17 Ivi farò, che a Davidde spunti regal possanza: ho preparata al mio Cristo una mia lampana.
131:18 Inimicos ejus induam confusione ; super ipsum autem efflorebit sanctificatio mea.
131:18 I nemici di lui coprirò di confusione: ma in lui fiorirà la mia santità.