142:1 Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam ; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua ; exaudi me in tua justitia.
142:1 Salmo di Davidde quando lo perseguitava Assalonne suo figlio.Signore, esaudisci la mia orazione, porgi le orecchie alle mie suppliche secondo la tua verità, esaudiscimi secondo la tua giustizia.
142:2 Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
142:2 E non entrare in giudizio col tuo servo: dappoiché nissun vivente sarà riconosciuto per giusto al tuo cospetto.
142:3 Quia persecutus est inimicus animam meam ; humiliavit in terra vitam meam ; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.
142:3 Perché il nimico ha perseguitato l'anima mia: ha umiliata la mia vita fino alla terra: mi ha confinato in luoghi tenebrosi, come i morti di gran tempo.
142:4 Et anxiatus est super me spiritus meus ; in me turbatum est cor meum.
142:4 Ed è in volto nell'affanno il mio spirito: il mio cuore si è conturbato dentro di me.
142:5 Memor fui dierum antiquorum ; meditatus sum in omnibus operibus tuis : in factis manuum tuarum meditabar.
142:5 Mi son ricordato de' giorni antichi: ho meditate tutte le opere tue: meditava le cose fatte dalle tue mani.
142:6 Expandi manus meas ad te ; anima mea sicut terra sine aqua tibi.
142:6 A te io stesi le mani mie: l'anima mia è a te come una terrà priva di acqua:
142:7 Velociter exaudi me, Domine ; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.
142:7 Esaudiscimi prontamente, o Signore: è venuto meno il mio spirito. Non rivolger la tua faccia da me: perché sarei simile a que', che scendono nella fossa.
142:8 Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.
142:8 Fa ch'io senta al mattino la tua misericordia, perché in te ho sperato. Fammi conoscer la via, che ho da battere, perché a te ho elevata l'anima mia.
142:9 Eripe me de inimicis meis, Domine : ad te confugi.
142:9 Liberami, o Signore, da' miei nemici: a te son ricorso.
142:10 Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.
142:10 Insegnami a far la tua volontà, perché mio Dio se' tu. Il tuo spirito buono mi condurrà per diritto cammino.
142:11 Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me : in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,
142:11 Pel nome tuo, o Signore, mi darai vita secondo la tua equità: trarrai dalla tribolazione l'anima mia,
142:12 et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.
142:12 E per tua misericordia manderai dispersi i miei nemici, e dispergerai tutti coloro, che affliggono l'anima mia, perché tuo servo son io.