147:1 Alleluja. Lauda, Jerusalem, Dominum ; lauda Deum tuum, Sion.
147:1 Alleluia. Lodate Dio. Loda, o Gerusalemme, il Signore: loda, o Sionne, il tuo Dio.
147:2 Quoniam confortavit seras portarum tuarum ; benedixit filiis tuis in te.
147:2 Perocché forti sbarre ha egli messe alle tue porte: ha benedetti i tuoi figliuoli dentro di te.
147:3 Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te.
147:3 Egli ha messa ne' tuoi confini la pace, e di fior di frumento ti pasce.
147:4 Qui emittit eloquium suum terræ : velociter currit sermo ejus.
147:4 Egli manda la sua parola alla terra: la sua parola corre velocemente.
147:5 Qui dat nivem sicut lanam ; nebulam sicut cinerem spargit.
147:5 Ei da la neve come fiocchi di lana: come cenere sparge la nebbia.
147:6 Mittit crystallum suam sicut buccellas : ante faciem frigoris ejus quis sustinebit ?
147:6 Manda il suo gelo come pezzi di pane: chi può reggere al freddo, ch'ei porta?
147:7 Emittet verbum suum, et liquefaciet ea ; flabit spiritus ejus, et fluent aquæ.
147:7 Manderà i suoi ordini, e farà, ch'i si sciolgano: soffierà lo spirito di lui, e scorreranno le acque.
147:8 Qui annuntiat verbum suum Jacob, justitias et judicia sua Israël.
147:8 Egli, che annunzia la sua parola a Giacobbe, i suoi precetti, e i suoi giudizj ad Israele.
147:9 Non fecit taliter omni nationi, et judicia sua non manifestavit eis. Alleluja.
147:9 Non ha fatto cosi a tutte le nazioni, né ha manifestati ad essi i suoi giudizj. Alleluia.