Salmi 38

Psalmi

38:1 In finem, ipsi Idithun. Canticum David.

38:1 A Idithun, cantico di David.

38:2 Dixi : Custodiam vias meas : ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.

38:2 Io dissi: Starò attento sopra di me per non peccare colla mia lingua. Posi un freno alla mia bocca, allorché veniva in campo contro di me il peccatore.

38:3 Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis ; et dolor meus renovatus est.

38:3 Ammutolii, e mi umiliai, e di cose anche buone io non parlai; e il dolor mio rincrudì.

38:4 Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis.

38:4 Si acceso dentro di me il cuor mio, e un fuoco divampò nelle mie considerazioni.

38:5 Locutus sum in lingua mea : Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.

38:5 Dissi colla mia lingua: Signore, fammi conoscere il mio fine. E qual sia il numero de' giorni miei, affinchè io sappia quel, che mi avanza.

38:6 Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.

38:6 Certo, che a corta misura tu hai ridotto i miei giorni, e la mia sussistenza è come un nulla dinanzi a te. Certamente mera vanità egli è ogni uomo vivente.

38:7 Verumtamen in imagine pertransit homo ; sed et frustra conturbatur : thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.

38:7 Certamente l'uomo passa come ombra: e di più si conturba senza fondamento. Tesoreggia, e non sa per chi egli metta da parte.

38:8 Et nunc quæ est exspectatio mea : nonne Dominus ? et substantia mea apud te est.

38:8 E adesso la mia espettazione qual è, se non tu, o Signore, in cui è la mia sussistenza.

38:9 Ab omnibus iniquitatibus meis erue me : opprobrium insipienti dedisti me.

38:9 Liberami da tutte le mie iniquità: tu mi hai renduto oggetto di scherno allo stolto.

38:10 Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti ;

38:10 Ammutolii, e non apersi la mia bocca, perche opera tua ell'è questa:

38:11 amove a me plagas tuas.

38:11 Rimuovi da me i tuoi flagelli.

38:12 A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus : propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus : verumtamen vane conturbatur omnis homo.

38:12 Sotto la tua mano forte io venni meno quando mi correggesti: tu per ragion dell'iniquità gastigasti l'uomo.E l'anima di lui tacesti, che a guisa di ragno si consumasse: certamente indarno l'uom si conturba.

38:13 Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.

38:13 Esaudisci la mia orazione, o Signore, e le mie suppliche: da udienza alle mie lagrime. Non istarti in silenzio, perocché forestiero, e pellegrino son io davanti te, come tutti i padri miei.

38:14 Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.

38:14 Fa pausa con me, affinchè io abbia, refrigerio avanti ch'io me ne vada da un luogo, dove più non sarò.