4:1 In finem, in carminibus. Psalmus David.
4:1 In finem, in carminibus. Psalmus David.
4:2 Cum invocarem exaudivit me Deus justitiæ meæ, in tribulatione dilatasti mihi. Miserere mei, et exaudi orationem meam.
4:2 Allorché io lo invocai esaudimmi il Dio di mia giustizia: tu nella tribolazione mi apristi strada spaziosa. Abbi pietà di me, ed esaudisci la mia preghiera.
4:3 Filii hominum, usquequo gravi corde ? ut quid diligitis vanitatem, et quæritis mendacium ?
4:3 Figliuoli degli uomini, e fino a quando avrete stupido il cuore? E perché amate voi la vanità, e andate dietro alla menzogna?
4:4 Et scitote quoniam mirificavit Dominus sanctum suum ; Dominus exaudiet me cum clamavero ad eum.
4:4 Or ponete mente, come il Signore ha renduto mirabile il suo santo: il Signore mi esaudirà quando io alzerò verso di lui la mia voce.
4:5 Irascimini, et nolite peccare ; quæ dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini.
4:5 Adiratevi, ma guardatevi dal peccare: pentitevi ne' vostri letti delle cose, che andate dicendo ne' vostri cuori.
4:6 Sacrificate sacrificium justitiæ, et sperate in Domino. Multi dicunt : Quis ostendit nobis bona ?
4:6 Sagrificate sagrifizio di giustizia, e confidate nel Signore: molti dicono: Chi farà a noi vedere il bene?
4:7 Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine : dedisti lætitiam in corde meo.
4:7 La luce della tua faccia è impressa sopra di noi: tu nel cuor mio infondesti letizia.
4:8 A fructu frumenti, vini, et olei sui, multiplicati sunt.
4:8 Per la copia del loro frumento, del vino, e dell'olio si sono moltiplicati.
4:9 In pace in idipsum dormiam, et requiescam ;
4:9 In pace insieme io dormirò, e mi riposerò;
4:10 quoniam tu, Domine, singulariter in spe constituisti me.
4:10 Perocché tu solo, o Signore, mi hai fondato nella speranza.