verus, -a, -um
Ave verum corpus (Ave, vero corpo). Ego sum vitis vera (Io sono la vera vite) — Gv 15,1
Nella Scrittura
Clamabat ergo Jesus in templo docens, et dicens : Et me scitis, et unde sim scitis : et a meipso non veni, sed est verus qui misit me, quem vos nescitis.
Alzava adunque Gesù la voce insegnando nel Tempio, e dicendo; E conoscete me, e conoscete, donde esca io sia: ed io non son venuto da me, ma è verace colui, che mi ha mandato, cui voi non conoscete.
Ioannes 7 · 28