Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Ecclesiasticus
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

16:1 et ne iucunderis in filiis impiis si multiplicentur non oblecteris super ipsos si non est timor Dei cum illis

16:1 No te alegres de que tus hijos se multipliquen si son malos, ni te complazcas en ellos, si no tienen temor de Dios.

16:2 non credas vitae illorum et ne respexeris in labores illorum

16:2 No fíes en su vida, ni cuentes con sus labores;

16:3 melior est enim unus timens Deum quam mille filii impii

16:3 porque mejor es un solo hijo temeroso de Dios, que mil hijos malos;

16:4 et utile mori sine filiis quam relinquere filios impios

16:4 y más cuenta tiene el morir sin hijos, que dejar hijos malos.

16:5 ab uno sensato inhabitabitur patria et a tribus impiis deseretur

16:5 Un solo hombre cuerdo hará que sea poblada la patria; mas despoblada será la nación de los impíos.

16:6 multa talia vidit oculus meus et fortiora horum audivit auris mea

16:6 Muchas cosas semejantes han visto mis ojos, y más graves que estas las han oído mis oídos.

16:7 in synagoga peccantium exardebit ignis et in gente incredibili exardescit ira

16:7 Arderán llamas en la reunión de los pecadores; y la ira reventará sobre la nación de los incrédulos.

16:8 non exoraverunt pro peccatis suis antiquis gigantibus qui destruxerunt confidentes suae virtuti

16:8 Implacable se mostró Dios a los pecados de los antiguos gigantes; los cuales, confiados en sus fuerzas, fueron aniquilados.

16:9 et non pepercit peregrinationi illorum et execratus est illos prae superbia verbi illorum

16:9 Ni perdonó al lugar donde estaba hospedado Lot, antes bien maldijo a sus habitantes por la soberbia de sus palabras.

16:10 non misertus est illis gentem totam perdens et extollentes se in suis peccatis

16:10 No tuvo lástima de ellos, y destruyó a toda aquella nación que hacía gala de sus delitos.

16:11 et sicut sescenta milia peditum qui congregati sunt in duritia cordis sui et si unus fuisset cervicatus mirum si fuisset inmunis

16:11 Y lo mismo a los seiscientos mil hombres que, obstinados de corazón, se amotinaron. Aunque uno solo fuese contumaz, sería cosa maravillosa que quedase sin castigo.

16:12 misericordia enim et ira est cum illo potens exoratio et effundens iram

16:12 Porque la misericordia y la ira están con el Señor; puede aplacarse, y puede descargar su enojo.

16:13 secundum misericordiam suam sic correptio illius hominem secundum operam suam iudicat

16:13 Así como usa de misericordia, así también castiga; Él juzga al hombre según sus obras.

16:14 non effugiet in rapinam peccator et non retardabit sufferentia misericordiam facientis

16:14 No escapará el pecador de su latrocinio; y no se retardará al hombre misericordioso el premio que espera.

16:15 omnis misericordia faciet locum unicuique secundum meritum operum suorum et secundum intellectum peregrinationis ipsius

16:15 Todo acto de misericordia prepara el lugar a cada uno según el mérito de sus obras, y según su prudente conducta durante la peregrinación.

16:16 non dicas a Deo abscondar et ex summo quis mei memorabitur

16:16 No digas: “Yo me esconderé de Dios; ¿y desde allá arriba quién pensará en mí?

16:17 in populo magno non agnoscar quae est enim anima mea in tam inmensa creatura

16:17 Nadie me reconocerá en medio de tan gran muchedumbre; porque, ¿qué es mi persona entre tanta infinidad de creaturas?”

16:18 ecce caelum et caeli caelorum abyssus et universa terra et quae in eis sunt in conspectu illius commovebuntur

16:18 He aquí que el cielo, y los altísimos cielos, el abismo y la tierra toda y cuanto en ellos se contiene, temblarán a una mirada suya.

16:19 montes simul et colles et fundamenta terrae et cum conspexerit illa Deus tremore concutientur

16:19 Los montes también y los collados, y los cimientos de la tierra, solo con que los mire Dios, se estremecerán de terror.

16:20 et omne cor intellegetur

16:20 Y en medio de todo esto, es insensato el corazón; pero Él está viendo todos los corazones.

16:21 et vias illius quis intellegit et procella quam nec oculus videbit hominis

16:21 ¿Quién es el que entiende sus caminos? ¿Y aquella tormenta, que jamás habrán visto ojos humanos?

16:22 nam plurima opera illius sunt in absconsis opera iustitiae quis enuntiabit aut quis sustinebit longe enim est testamentum a quibusdam et interrogatio omnium in consummatione est

16:22 Así es que escondidas son muchísimas de sus obras; mas las obras de su justicia, ¿quién será capaz de explicarlas? ¿O quién las podrá sufrir? porque los decretos de Dios están muy distantes de algunos; pero a todos se ha de pedir cuenta al fin.

16:23 qui minoratur corde cogitat inania et vir inprudens et errans cogitat stulta

16:23 El hombre mentecato piensa en cosas vanas; el insensato y descarriado se ocupa de sandeces.

16:24 audi me fili et disce disciplinam sensus et in verbis meis adtende in corde

16:24 Escúchame, hijo, y aprende la educación del espíritu, y medita en tu corazón las palabras que voy a decirte;

16:25 edicam in aequitate disciplinam et scrutabor enarrare sapientiam et in verbis meis adtende in corde tuo et dico in aequitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio et in veritate enuntio scientiam eius

16:25 pues te daré instrucciones muy acertadas, y te manifestaré la escondida sabiduría; aplícate de corazón a atender mis palabras, que yo con ánimo sincero te diré las maravillas que esparce Dios en sus obras desde el principio, y te mostraré con toda verdad su ciencia.

16:26 in iudicio Dei opera ipsius ab initio et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum et initia ipsorum in gentibus suis

16:26 Formó Dios sabiamente desde el principio sus obras, y desde su creación las distinguió en partes; y sus inicios se forman según su naturaleza.

16:27 ornavit in aeternum opera illorum nec esurierunt nec laboraverunt et non destiterunt ab operibus suis

16:27 Dio a sus operaciones virtud perenne; sin que hayan tenido necesidad de ser restauradas, ni se hayan fatigado, ni cesado nunca de obrar.

16:28 unusquisque proximum sibi non angustiavit usque in aevum

16:28 Jamás ninguna de ellas embarazará a la otra.

16:29 non incredibiles verbo illius

16:29 No seas tú desobediente a su palabra.

16:30 post haec Deus in terram respexit et implevit illam bonis suis

16:30 Después de esto miró Dios la tierra, y la colmó de bienes.

16:31 anima omnis vitalis denudavit ante faciem ipsius et ipsa iterum reversio illorum

16:31 Eso están demostrando todos los seres vivientes, que están sobre su superficie y vuelven otra vez a ser tierra.

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI