Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
11:1 respondens autem Sophar Naamathites dixit
11:1 Entonces Sofar naamatita tomó la palabra y dijo:
11:2 numquid qui multa loquitur non et audiet aut vir verbosus iustificabitur
11:2 “¿Acaso no hay que contestar al que vomita palabras? ¿el hombre verboso ha de tener razón?
11:3 tibi soli tacebunt homines et cum ceteros inriseris a nullo confutaberis
11:3 ¿Tu palabrería hará callar a los hombres? y cuanto te burlas, ¿no habrá quien te confunda?
11:4 dixisti enim purus est sermo meus et mundus sum in conspectu tuo
11:4 Tú has dicho: “Mi doctrina es pura, y limpio estoy ante tus ojos.”
11:5 atque utinam Deus loqueretur tecum et aperiret labia sua tibi
11:5 ¡Ojalá que hablase Dios y abriera sus labios contra ti,
11:6 ut ostenderet tibi secreta sapientiae et quod multiplex esset lex eius et intellegeres quod multo minora exigaris a Deo quam meretur iniquitas tua
11:6 para descubrirte los arcanos de la sabiduría! —pues son muy diversos sus designios— entonces verías que Dios castiga solamente una parte de tu culpa.
11:7 forsitan vestigia Dei conprehendes et usque ad perfectum Omnipotentem repperies
11:7 ¿Pretendes acaso penetrar en las profundidades de Dios, hasta la perfección del Omnipotente?
11:8 excelsior caelo est et quid facies profundior inferno et unde cognosces
11:8 Es más alta que el cielo, ¿qué podrás hacer? más honda que el scheol, ¿cómo podrás conocerlo?
11:9 longior terrae mensura eius et latior mari
11:9 más extensa que la tierra, y más ancha que el mar.
11:10 si subverterit omnia vel in unum coartaverit quis contradicet ei
11:10 Si Él acomete, cerrando el paso, y llama a juicio, ¿quién podrá disuadírselo?
11:11 ipse enim novit hominum vanitatem et videns iniquitatem nonne considerat
11:11 Porque Él conoce a los perversos, y ve la iniquidad, aunque parece disimularla.
11:12 vir vanus in superbiam erigitur et tamquam pullum onagri se liberum natum putat
11:12 ¿Puede acaso el necio pasar por inteligente, el pollino del asno montés por hombre?
11:13 tu autem firmasti cor tuum et expandisti ad eum manus tuas
11:13 Si tú dispones tu corazón, y levantas hacia Él tus manos,
11:14 si iniquitatem quod est in manu tua abstuleris a te et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia
11:14 si alejas la iniquidad que hay en tus manos, y no permites a la maldad que habite bajo tu tienda,
11:15 tum levare poteris faciem tuam absque macula et eris stabilis et non timebis
11:15 entonces alzarás tu rostro sin mácula, te sentirás seguro, y nada temerás;
11:16 miseriae quoque oblivisceris et quasi aquarum quae praeterierint recordaberis
11:16 te olvidarás de los dolores, y si de ellos te acuerdas es como de aguas que pasaron.
11:17 et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam et cum te consumptum putaveris orieris ut lucifer
11:17 Entonces tu vida surgirá más resplandeciente que el mediodía, las tinieblas te serán como la mañana,
11:18 et habebis fiduciam proposita tibi spe et defossus securus dormies
11:18 tendrás seguridad por tener esperanza, echarás una mirada en torno, y dormirás tranquilo;
11:19 requiesces et non erit qui te exterreat et deprecabuntur faciem tuam plurimi
11:19 te acostarás, y no habrá quien te espante, y muchos acariciarán tu rostro.
11:20 oculi autem impiorum deficient et effugium peribit ab eis et spes eorum abominatio animae
11:20 Pero los ojos de los impíos desfallecerán; para ellos no habrá escape alguno; su esperanza será exhalar el alma.”