Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Iob
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22

32:1 omiserunt autem tres viri isti respondere Iob eo quod iustus sibi videretur

32:1 Desistieron aquellos tres hombres de responder a Job; porque este estaba convencido de su inocencia.

32:2 et iratus indignatusque Heliu filius Barachel Buzites de cognatione Ram iratus est autem adversus Iob eo quod iustum se esse diceret coram Deo

32:2 Entonces montó en cólera Eliú, hijo de Baraquel bucita, de la familia de Ram. Montó en cólera contra Job, porque pretendía ser más justo que Dios.

32:3 porro adversum amicos eius indignatus est eo quod non invenissent responsionem rationabilem sed tantummodo condemnassent Iob

32:3 Se irritó también contra sus tres amigos, por cuanto no habían hallado qué contestar a Job, y con todo lo condenaban.

32:4 igitur Heliu expectavit Iob loquentem eo quod seniores se essent qui loquebantur

32:4 Siendo ellos de mayor edad que él, Eliú había tardado en contestar a Job.

32:5 cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent iratus est vehementer

32:5 Mas cuando vio que no había más respuesta en la boca de aquellos tres hombres, se indignó sobremanera. Tomó Eliú, hijo de Baraquel, bucita, la palabra y dijo:

32:6 respondensque Heliu filius Barachel Buzites dixit iunior sum tempore vos autem antiquiores idcirco dimisso capite veritus sum indicare vobis meam sententiam

32:6 “Siendo yo joven, y vosotros ancianos, tuve miedo, y no me atreví a manifestar mi parecer.

32:7 sperabam enim quod aetas prolixior loqueretur et annorum multitudo doceret sapientiam

32:7 Yo me decía: Los días han de hablar, y en los muchos años se dará a conocer la sabiduría.

32:8 sed ut video spiritus est in hominibus et inspiratio Omnipotentis dat intellegentiam

32:8 Pero hay espíritu que reside en el hombre; es el soplo del Todopoderoso el que les da la inteligencia.

32:9 non sunt longevi sapientes nec senes intellegunt iudicium

32:9 No es lo mismo ser viejo que sabio, no son (siempre) los ancianos los que entienden de justicia.

32:10 ideo dicam audite me ostendam vobis etiam ego meam scientiam

32:10 Por eso dije: Escuchadme; quiero también yo manifestar mi parecer.

32:11 expectavi enim sermones vestros audivi prudentiam vestram donec disceptaremini sermonibus

32:11 He aquí que he esperado mientras hablabais, di oídos a vuestros razonamientos hasta el fin de vuestra disputa.

32:12 et donec putabam vos aliquid dicere considerabam sed ut video non est qui arguere possit Iob et respondere ex vobis sermonibus eius

32:12 Sí, os he prestado atención, más ninguno ha convencido a Job; ninguno de vosotros sabe responder a sus palabras.

32:13 ne forte dicatis invenimus sapientiam Deus proiecit eum non homo

32:13 No digáis, pues: «Hemos hallado la sabiduría; es Dios quien le castiga, y no hombre alguno.»

32:14 nihil locutus est mihi et ego non secundum vestros sermones respondebo illi

32:14 No contra mí ha dirigido él sus palabras; y yo no voy a contestarle con vuestros argumentos.

32:15 extimuerunt non responderunt ultra abstuleruntque a se eloquia

32:15 Desconcertados ya no responden nada, faltándoles otras palabras.

32:16 quoniam igitur expectavi et non sunt locuti steterunt nec responderunt ultra

32:16 He esperado hasta que se callasen, hasta que quedasen atascados sin poder contestar.

32:17 respondebo et ego partem meam et ostendam scientiam meam

32:17 Comenzaré yo a hablar, manifestaré por mi parte mi saber.

32:18 plenus sum enim sermonibus et coartat me spiritus uteri mei

32:18 Pues lleno estoy de palabras, me aprieta el espíritu en mi interior.

32:19 en venter meus quasi mustum absque spiraculo quod lagunculas novas disrumpit

32:19 Mi pecho es como vino encerrado, cual odre nuevo pronto a reventar.

32:20 loquar et respirabo paululum aperiam labia mea et respondebo

32:20 Hablaré para desahogarme; abriré mis labios y responderé.

32:21 non accipiam personam viri et Deum homini non aequabo

32:21 No haré acepción de personas, no adularé a ningún mortal.

32:22 nescio enim quamdiu subsistam et si post modicum tollat me factor meus

32:22 Pues no sé adular; (si lo hiciera), dentro de poco me llevaría mi Creador.”

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI