Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
8:1 respondens autem Baldad Suites dixit
8:1 Entonces tomó la palabra Baldad suhita y dijo:
8:2 usquequo loqueris talia et spiritus multiplex sermones oris tui
8:2 “¿Hasta cuándo hablarás de este modo y serán las palabras de tu boca cual viento tempestuoso?
8:3 numquid Deus subplantat iudicium et Omnipotens subvertit quod iustum est
8:3 ¿Acaso Dios tuerce el derecho, o pervierte el Omnipotente la justicia?
8:4 etiam si filii tui peccaverunt ei et dimisit eos in manu iniquitatis suae
8:4 Si tus hijos contra Él pecaron, Él los ha castigado ya a causa de sus transgresiones.
8:5 tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum et Omnipotentem fueris deprecatus
8:5 Pero tú, si buscas solícito a Dios, e imploras al Todopoderoso,
8:6 si mundus et rectus incesseris statim evigilabit ad te et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae
8:6 y eres puro y recto, al punto Él velará sobre ti, y prosperará la morada de tu justicia.
8:7 in tantum ut priora tua fuerint parva et novissima tua multiplicentur nimis
8:7 Tu anterior estado será poca cosa, pues tu porvenir será muy grande.
8:8 interroga enim generationem pristinam et diligenter investiga patrum memoriam
8:8 Pregunta, si quieres, a las generaciones pasadas, respeta la experiencia de los padres;
8:9 hesterni quippe sumus et ignoramus quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram
8:9 pues de ayer somos y nada sabemos, y nuestros días sobre la tierra pasan como la sombra.
8:10 et ipsi docebunt te loquentur tibi et de corde suo proferent eloquia
8:10 Ellos te instruirán, ellos hablarán contigo, y de su corazón sacarán estas palabras:
8:11 numquid vivere potest scirpus absque humore aut crescet carectum sine aqua
8:11 ¿Puede crecer el papiro sin humedad, el junco elevarse sin agua?
8:12 cum adhuc sit in flore nec carpatur manu ante omnes herbas arescit
8:12 Estando aún en flor, y sin ser cortado se seca antes que cualquier otra hierba.
8:13 sic viae omnium qui obliviscuntur Deum et spes hypocritae peribit
8:13 Así será el fin de todos los que se olvidan de Dios; se desvanecerá la esperanza del impío;
8:14 non ei placebit vecordia sua et sicut tela aranearum fiducia eius
8:14 su seguridad le será cortada, y su confianza va a ser como telaraña.
8:15 innitetur super domum suam et non stabit fulciet eam et non consurget
8:15 Se apoya sobre su casa, mas esta no se mantiene, se aferra a ella y no resiste.
8:16 humectus videtur antequam veniat sol et in horto suo germen eius egreditur
8:16 Está en su lozanía ante el sol, sus renuevos exceden de su huerto,
8:17 super acervum petrarum radices eius densabuntur et inter lapides commorabitur
8:17 sus raíces se entrelazan sobre el montón de piedras, hundiéndose hasta donde está la roca;
8:18 si absorbuerit eum de loco suo negabit eum et dicet non novi te
8:18 mas cuando se lo arranca de su lugar, este lo desconoce (diciendo): «Nunca te he visto.»
8:19 haec est enim laetitia viae eius ut rursum de terra alii germinentur
8:19 No es otro el gozo que está al fin de su camino, y de su polvo nacerán otros.
8:20 Deus non proiciet simplicem nec porriget manum malignis
8:20 He aquí que Dios no desecha al justo, ni da la mano a los malvados.
8:21 donec impleatur risu os tuum et labia tua iubilo
8:21 Algún día rebosará de risa tu boca, y tus labios de júbilo.
8:22 qui oderunt te induentur confusione et tabernaculum impiorum non subsistet
8:22 Los que te aborrecen se cubrirán de ignominia, y la tienda de los impíos dejará de existir.”