Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54
4:1 ut ergo cognovit Iesus quia audierunt Pharisaei quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Iohannes
4:1 Cuando el Señor supo que los fariseos estaban informados de que Jesús hacía más discípulos y bautizaba más que Juan —
4:2 quamquam Iesus non baptizaret sed discipuli eius
4:2 aunque Jesús mismo no bautizaba, sino sus discípulos—
4:3 reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam
4:3 abandonó la Judea y se volvió a Galilea.
4:4 oportebat autem eum transire per Samariam
4:4 Debía, pues, pasar por Samaria.
4:5 venit ergo in civitatem Samariae quae dicitur Sychar iuxta praedium quod dedit Iacob Ioseph filio suo
4:5 Llegó a una ciudad de Samaria llamada Sicar, junto a la posesión que dio Jacob a su hijo José.
4:6 erat autem ibi fons Iacob Iesus ergo fatigatus ex itinere sedebat sic super fontem hora erat quasi sexta
4:6 Allí se encuentra el pozo de Jacob. Jesús, pues, fatigado del viaje, se sentó así junto al pozo. Era alrededor de la hora sexta.
4:7 venit mulier de Samaria haurire aquam dicit ei Iesus da mihi bibere
4:7 Vino una mujer de Samaria a sacar agua. Jesús le dijo: “Dame de beber”.
4:8 discipuli enim eius abierant in civitatem ut cibos emerent
4:8 Entretanto, sus discípulos se habían ido a la ciudad a comprar víveres.
4:9 dicit ergo ei mulier illa samaritana quomodo tu Iudaeus cum sis bibere a me poscis quae sum mulier samaritana non enim coutuntur Iudaei Samaritanis
4:9 Entonces la samaritana le dijo: “¿Cómo Tú, judío, me pides de beber a mí que soy mujer samaritana?” Porque los judíos no tienen comunicación con los samaritanos.
4:10 respondit Iesus et dixit ei si scires donum Dei et quis est qui dicit tibi da mihi bibere tu forsitan petisses ab eo et dedisset tibi aquam vivam
4:10 Jesús le respondió y dijo: “Si tú conocieras el don de Dios, y quien es el que te dice: «Dame de beber», quizá tú le hubieras pedido a Él, y Él te habría dado agua viva”.
4:11 dicit ei mulier Domine neque in quo haurias habes et puteus altus est unde ergo habes aquam vivam
4:11 Ella le dijo: “Señor, Tú no tienes con qué sacar, y el pozo es hondo; ¿de dónde entonces tienes esa agua viva?
4:12 numquid tu maior es patre nostro Iacob qui dedit nobis puteum et ipse ex eo bibit et filii eius et pecora eius
4:12 Acaso eres Tú mayor que nuestro padre Jacob, que nos dio este pozo, del cual bebió él mismo, y sus hijos y sus ganados?”
4:13 respondit Iesus et dixit ei omnis qui bibit ex aqua hac sitiet iterum qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei non sitiet in aeternum
4:13 Respondiole Jesús: “Todos los que beben de esta agua, tendrán de nuevo sed;
4:14 sed aqua quam dabo ei fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam
4:14 mas quien beba el agua que Yo le daré, no tendrá sed nunca, sino que el agua que Yo le daré se hará en él fuente de agua surgente para vida eterna”.
4:15 dicit ad eum mulier Domine da mihi hanc aquam ut non sitiam neque veniam huc haurire
4:15 Díjole la mujer: “Señor, dame esa agua, para que no tenga más sed, ni tenga más que venir a sacar agua”.
4:16 dicit ei Iesus vade voca virum tuum et veni huc
4:16 Él le dijo: “Ve a buscar a tu marido, y vuelve aquí”.
4:17 respondit mulier et dixit non habeo virum dicit ei Iesus bene dixisti quia non habeo virum
4:17 Replicole la mujer y dijo: “No tengo marido”. Jesús le dijo: “Bien has dicho: «No tengo marido»;
4:18 quinque enim viros habuisti et nunc quem habes non est tuus vir hoc vere dixisti
4:18 porque cinco maridos has tenido, y el hombre que ahora tienes, no es tu marido; has dicho la verdad”.
4:19 dicit ei mulier Domine video quia propheta es tu
4:19 Díjole la mujer: “Señor, veo que eres profeta.
4:20 patres nostri in monte hoc adoraverunt et vos dicitis quia Hierosolymis est locus ubi adorare oportet
4:20 Nuestros padres adoraron sobre este monte; según vosotros, en Jerusalén está el lugar donde se debe adorar”.
4:21 dicit ei Iesus mulier crede mihi quia veniet hora quando neque in monte hoc neque in Hierosolymis adorabitis Patrem
4:21 Jesús le respondió: “Mujer, créeme a Mí, porque viene la hora, en que ni sobre este monte ni en Jerusalén adoraréis al Padre.
4:22 vos adoratis quod nescitis nos adoramus quod scimus quia salus ex Iudaeis est
4:22 Vosotros, adoráis lo que no conocéis; nosotros adoramos lo que conocemos, porque la salvación viene de los judíos.
4:23 sed venit hora et nunc est quando veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate nam et Pater tales quaerit qui adorent eum
4:23 Pero la hora viene, y ya ha llegado, en que los adoradores verdaderos adorarán al Padre en espíritu y en verdad; porque también el Padre desea que los que adoran sean tales.
4:24 spiritus est Deus et eos qui adorant eum in spiritu et veritate oportet adorare
4:24 Dios es espíritu, y los que lo adoran, deben adorarlo en espíritu y en verdad”.
4:25 dicit ei mulier scio quia Messias venit qui dicitur Christus cum ergo venerit ille nobis adnuntiabit omnia
4:25 Díjole la mujer: “Yo sé que el Mesías —es decir el Cristo— ha de venir. Cuando Él venga, nos instruirá en todo”.
4:26 dicit ei Iesus ego sum qui loquor tecum
4:26 Jesús le dijo: “Yo lo soy. Yo que te hablo”.
4:27 et continuo venerunt discipuli eius et mirabantur quia cum muliere loquebatur nemo tamen dixit quid quaeris aut quid loqueris cum ea
4:27 En este momento llegaron los discípulos, y quedaron admirados de que hablase con una mujer. Ninguno, sin embargo, le dijo: “¿Qué preguntas?” o “¿Qué hablas con ella?”
4:28 reliquit ergo hydriam suam mulier et abiit in civitatem et dicit illis hominibus
4:28 Entonces la mujer, dejando su cántaro, se fue a la ciudad, y dijo a los hombres:
4:29 venite videte hominem qui dixit mihi omnia quaecumque feci numquid ipse est Christus
4:29 “Venid a ver a un hombre que me ha dicho todo lo que he hecho: ¿no será este el Cristo?”
4:30 exierunt de civitate et veniebant ad eum
4:30 Y salieron de la ciudad para ir a encontrarlo.
4:31 interea rogabant eum discipuli dicentes rabbi manduca
4:31 Entretanto los discípulos le rogaron: “Rabí, come”.
4:32 ille autem dixit eis ego cibum habeo manducare quem vos nescitis
4:32 Pero Él les dijo: “Yo tengo un manjar para comer, que vosotros no conocéis”.
4:33 dicebant ergo discipuli ad invicem numquid aliquis adtulit ei manducare
4:33 Y los discípulos se decían entre ellos: “¿Alguien le habrá traído de comer?”
4:34 dicit eis Iesus meus cibus est ut faciam voluntatem eius qui misit me ut perficiam opus eius
4:34 Mas Jesús les dijo: “Mi alimento es hacer la voluntad de Aquel que me envió y dar cumplimiento a su obra.
4:35 nonne vos dicitis quod adhuc quattuor menses sunt et messis venit ecce dico vobis levate oculos vestros et videte regiones quia albae sunt iam ad messem
4:35 ¿No decís vosotros: Todavía cuatro meses, y viene la siega? Y bien, Yo os digo: Levantad vuestros ojos, y mirad los campos, que ya están blancos para la siega.
4:36 et qui metit mercedem accipit et congregat fructum in vitam aeternam ut et qui seminat simul gaudeat et qui metit
4:36 El que siega, recibe su recompensa y recoge la mies para la vida eterna, para que el que siembra se regocije al mismo tiempo que el que siega.
4:37 in hoc enim est verbum verum quia alius est qui seminat et alius est qui metit
4:37 Pues en esto se verifica el proverbio: «Uno es el que siembra, otro el que siega».
4:38 ego misi vos metere quod vos non laborastis alii laboraverunt et vos in laborem eorum introistis
4:38 Yo os he enviado a cosechar lo que vosotros no habéis labrado. Otros labraron, y vosotros habéis entrado en (posesión del fruto de) sus trabajos”.
4:39 ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum propter verbum mulieris testimonium perhibentis quia dixit mihi omnia quaecumque feci
4:39 Muchos de los samaritanos de aquella ciudad creyeron en Él por la palabra de la mujer que testificaba diciendo: “Él me ha dicho todo cuanto he hecho”.
4:40 cum venissent ergo ad illum Samaritani rogaverunt eum ut ibi maneret et mansit ibi duos dies
4:40 Cuando los samaritanos vinieron a Él, le rogaron que se quedase con ellos; y se quedó allí dos días.
4:41 et multo plures crediderunt propter sermonem eius
4:41 Y muchos más creyeron a causa de su palabra,
4:42 et mulieri dicebant quia iam non propter tuam loquellam credimus ipsi enim audivimus et scimus quia hic est vere salvator mundi
4:42 y decían a la mujer: “Ya no creemos a causa de tus palabras; nosotros mismos lo hemos oído, y sabemos que Él es verdaderamente el Salvador del mundo”.
4:43 post duos autem dies exiit inde et abiit in Galilaeam
4:43 Pasados aquellos dos días, partió para Galilea.
4:44 ipse enim Iesus testimonium perhibuit quia propheta in sua patria honorem non habet
4:44 Ahora bien, Jesús mismo atestiguó que ningún profeta es honrado en su patria.
4:45 cum ergo venisset in Galilaeam exceperunt eum Galilaei cum omnia vidissent quae fecerat Hierosolymis in die festo et ipsi enim venerant in diem festum
4:45 Cuando llegó a Galilea, fue recibido por los galileos, que habían visto todas las grandes cosas hechas por Él en Jerusalén durante la fiesta; porque ellos también habían ido a la fiesta.
4:46 venit ergo iterum in Cana Galilaeae ubi fecit aquam vinum et erat quidam regulus cuius filius infirmabatur Capharnaum
4:46 Fue, pues, otra vez a Caná de Galilea, donde había convertido el agua en vino. Y había un cortesano cuyo hijo estaba enfermo en Cafarnaúm.
4:47 hic cum audisset quia Iesus adveniret a Iudaea in Galilaeam abiit ad eum et rogabat eum ut descenderet et sanaret filium eius incipiebat enim mori
4:47 Cuando él oyó que Jesús había vuelto de Judea a Galilea, se fue a encontrarlo, y le rogó que bajase para sanar a su hijo, porque estaba para morir.
4:48 dixit ergo Iesus ad eum nisi signa et prodigia videritis non creditis
4:48 Jesús le dijo: “¡Si no veis signos y prodigios, no creeréis!”.
4:49 dicit ad eum regulus Domine descende priusquam moriatur filius meus
4:49 Respondiole el cortesano: “Señor, baja antes que muera mi hijo”.
4:50 dicit ei Iesus vade filius tuus vivit credidit homo sermoni quem dixit ei Iesus et ibat
4:50 Jesús le dijo: “Ve, tu hijo vive”. Creyó este hombre a la palabra que le dijo Jesús y se puso en marcha.
4:51 iam autem eo descendente servi occurrerunt ei et nuntiaverunt dicentes quia filius eius viveret
4:51 Ya bajaba, cuando encontró a algunos de sus criados que le dijeron que su hijo vivía.
4:52 interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit et dixerunt ei quia heri hora septima reliquit eum febris
4:52 Preguntoles, entonces, la hora en que se había puesto mejor. Y le respondieron: “Ayer, a la hora séptima, le dejó la fiebre”.
4:53 cognovit ergo pater quia illa hora erat in qua dixit ei Iesus filius tuus vivit et credidit ipse et domus eius tota
4:53 Y el padre reconoció que esta misma era la hora en que Jesús le había dicho: “Tu hijo vive”. Y creyó él, y toda su casa.
4:54 hoc iterum secundum signum fecit Iesus cum venisset a Iudaea in Galilaeam
4:54 Este fue el segundo milagro que hizo Jesús vuelto de Judea a Galilea.