Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50
12:1 in illo tempore abiit Iesus sabbato per sata discipuli autem eius esurientes coeperunt vellere spicas et manducare
12:1 Por aquel tiempo, Jesús iba pasando un día de sábado, a través de los sembrados; y sus discípulos, teniendo hambre, se pusieron a arrancar algunas espigas y a comerlas.
12:2 Pharisaei autem videntes dixerunt ei ecce discipuli tui faciunt quod non licet eis facere sabbatis
12:2 Viendo esto, los fariseos le dijeron: “Tus discípulos hacen lo que no es lícito hacer en sábado.”
12:3 at ille dixit eis non legistis quid fecerit David quando esuriit et qui cum eo erant
12:3 Jesús les dijo: “¿No habéis leído, pues, lo que hizo David cuando tuvo hambre él y los que estaban con él,
12:4 quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis comedit quos non licebat ei edere neque his qui cum eo erant nisi solis sacerdotibus
12:4 cómo entró en la casa de Dios y comió los panes de la proposición, que no era lícito comer ni a él, ni a sus compañeros, sino solamente a los sacerdotes?
12:5 aut non legistis in lege quia sabbatis sacerdotes in templo sabbatum violant et sine crimine sunt
12:5 ¿No habéis asimismo leído en la Ley, que el día de sábado, los sacerdotes, en el templo, violan el reposo sabático y lo hacen sin culpa?
12:6 dico autem vobis quia templo maior est hic
12:6 Ahora bien, os digo, hay aquí (alguien) mayor que el Templo.
12:7 si autem sciretis quid est misericordiam volo et non sacrificium numquam condemnassetis innocentes
12:7 Si hubieseis comprendido lo que significa: “Misericordia quiero, y no sacrificio”, no condenaríais a unos inocentes.
12:8 dominus est enim Filius hominis etiam sabbati
12:8 Porque Señor del sábado es el Hijo del hombre”.
12:9 et cum inde transisset venit in synagogam eorum
12:9 De allí se fue a la sinagoga de ellos; y he aquí un hombre que tenía una mano seca.
12:10 et ecce homo manum habens aridam et interrogabant eum dicentes si licet sabbatis curare ut accusarent eum
12:10 Y le propusieron esta cuestión: “¿Es lícito curar el día de sábado?” —a fin de poder acusarlo—.
12:11 ipse autem dixit illis quis erit ex vobis homo qui habeat ovem unam et si ceciderit haec sabbatis in foveam nonne tenebit et levabit eam
12:11 Él les dijo: “¿Cuál será de entre vosotros el que teniendo una sola oveja, si esta cae en un foso, el día de sábado, no irá a tomarla y levantarla?
12:12 quanto magis melior est homo ove itaque licet sabbatis benefacere
12:12 Ahora bien, ¡cuánto más vale el hombre que una oveja! Por consiguiente, es lícito hacer bien el día de sábado”.
12:13 tunc ait homini extende manum tuam et extendit et restituta est sanitati sicut altera
12:13 Entonces dijo al hombre: “Extiende tu mano”. Él la extendió, y le fue restituida como la otra.
12:14 exeuntes autem Pharisaei consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent
12:14 Pero los fariseos salieron y deliberaron contra Él sobre el modo de hacerlo perecer.
12:15 Iesus autem sciens recessit inde et secuti sunt eum multi et curavit eos omnes
12:15 Jesús, al saberlo, se alejó de allí. Y muchos lo siguieron, y los sanó a todos.
12:16 et praecepit eis ne manifestum eum facerent
12:16 Y les mandó rigurosamente que no lo diesen a conocer;
12:17 ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem
12:17 para que se cumpliese la palabra del profeta Isaías que dijo:
12:18 ecce puer meus quem elegi dilectus meus in quo bene placuit animae meae ponam spiritum meum super eum et iudicium gentibus nuntiabit
12:18 “He aquí a mi siervo, a quien elegí, el Amado, en quien mi alma se complace. Pondré mi Espíritu sobre Él, y anunciará el juicio a las naciones.
12:19 non contendet neque clamabit neque audiet aliquis in plateis vocem eius
12:19 No disputará, ni gritará, y nadie oirá su voz en las plazas.
12:20 harundinem quassatam non confringet et linum fumigans non extinguet donec eiciat ad victoriam iudicium
12:20 No quebrará la caña cascada, ni extinguirá la mecha que aún humea, hasta que lleve el juicio a la victoria;
12:21 et in nomine eius gentes sperabunt
12:21 y en su nombre pondrán las naciones su esperanza”.
12:22 tunc oblatus est ei daemonium habens caecus et mutus et curavit eum ita ut loqueretur et videret
12:22 Entonces le trajeron un endemoniado ciego y mudo, y lo sanó, de modo que hablaba y veía.
12:23 et stupebant omnes turbae et dicebant numquid hic est Filius David
12:23 Y todas las multitudes quedaron estupefactas y dijeron: “¿Será este el Hijo de David?”
12:24 Pharisaei autem audientes dixerunt hic non eicit daemones nisi in Beelzebub principe daemoniorum
12:24 Mas los fariseos, oyendo esto, dijeron: “Él no echa los demonios sino por Beelzebul, el príncipe de los demonios”.
12:25 Iesus autem sciens cogitationes eorum dixit eis omne regnum divisum contra se desolatur et omnis civitas vel domus divisa contra se non stabit
12:25 Conociendo sus pensamientos, les dijo entonces: “Todo reino dividido contra sí mismo, está arruinado, y toda ciudad o casa dividida contra sí misma, no puede subsistir.
12:26 et si Satanas Satanan eicit adversus se divisus est quomodo ergo stabit regnum eius
12:26 Si Satanás arroja a Satanás, contra sí mismo está dividido: entonces, ¿cómo podrá subsistir su reino?
12:27 et si ego in Beelzebub eicio daemones filii vestri in quo eiciunt ideo ipsi iudices erunt vestri
12:27 Y si Yo, por mi parte, echo los demonios por Beelzebul, ¿por quién los echan vuestros hijos? Por esto ellos serán vuestros jueces.
12:28 si autem ego in Spiritu Dei eicio daemones igitur pervenit in vos regnum Dei
12:28 Pero si por el Espíritu de Dios echo Yo los demonios, es evidente que ha llegado a vosotros el reino de Dios.
12:29 aut quomodo potest quisquam intrare in domum fortis et vasa eius diripere nisi prius alligaverit fortem et tunc domum illius diripiat
12:29 ¿O si no, cómo puede alguien entrar en la casa del hombre fuerte y quitarle sus bienes, si primeramente no ata al fuerte? Solamente entonces saqueará su casa.
12:30 qui non est mecum contra me est et qui non congregat mecum spargit
12:30 Quien no está conmigo, está contra Mí, y quien no amontona conmigo, desparrama”.
12:31 ideo dico vobis omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus Spiritus autem blasphemia non remittetur
12:31 “Por eso, os digo, todo pecado y toda blasfemia será perdonada a los hombres, pero la blasfemia contra el Espíritu no será perdonada.
12:32 et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis remittetur ei qui autem dixerit contra Spiritum Sanctum non remittetur ei neque in hoc saeculo neque in futuro
12:32 Y si alguno habla contra el Hijo del hombre, esto le será perdonado; pero al que hablare contra el Espíritu Santo, no le será perdonado ni en este siglo ni en el venidero.
12:33 aut facite arborem bonam et fructum eius bonum aut facite arborem malam et fructum eius malum siquidem ex fructu arbor agnoscitur
12:33 O haced (que sea ) el árbol bueno y su fruto bueno, o haced (que sea) el árbol malo y su fruto malo, porque por el fruto se conoce el árbol.
12:34 progenies viperarum quomodo potestis bona loqui cum sitis mali ex abundantia enim cordis os loquitur
12:34 Raza de víboras, ¿cómo podríais decir cosas buenas, malos como sois? Porque la boca habla de la abundancia del corazón.
12:35 bonus homo de bono thesauro profert bona et malus homo de malo thesauro profert mala
12:35 El hombre bueno, de su tesoro de bondad saca el bien; el hombre malo, de su tesoro de malicia saca el mal.
12:36 dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines reddent rationem de eo in die iudicii
12:36 Os digo, que de toda palabra ociosa que se diga se deberá dar cuenta en el día del juicio.
12:37 ex verbis enim tuis iustificaberis et ex verbis tuis condemnaberis
12:37 Según tus palabras serás declarado justo, según tus palabras serás condenado”.
12:38 tunc responderunt ei quidam de scribis et Pharisaeis dicentes magister volumus a te signum videre
12:38 Entonces algunos de los escribas y fariseos respondieron, diciendo: “Maestro, queremos ver de Ti una señal”.
12:39 qui respondens ait illis generatio mala et adultera signum quaerit et signum non dabitur ei nisi signum Ionae prophetae
12:39 Replicoles Jesús y dijo: “Una raza mala y adúltera requiere una señal: no le será dada otra que la del profeta Jonás.
12:40 sicut enim fuit Ionas in ventre ceti tribus diebus et tribus noctibus sic erit Filius hominis in corde terrae tribus diebus et tribus noctibus
12:40 Pues así como Jonás estuvo en el vientre del pez tres días y tres noches, así también el Hijo del hombre estará en el seno de la tierra tres días y tres noches.
12:41 viri ninevitae surgent in iudicio cum generatione ista et condemnabunt eam quia paenitentiam egerunt in praedicatione Ionae et ecce plus quam Iona hic
12:41 Los ninivitas se levantarán, en el día del juicio, con esta raza y la condenarán, porque ellos se arrepintieron a la predicación de Jonás; ahora bien, hay aquí más que Jonás.
12:42 regina austri surget in iudicio cum generatione ista et condemnabit eam quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus quam Salomon hic
12:42 La reina del Mediodía se levantará, en el juicio, con la generación esta y la condenará, porque vino de las extremidades de la tierra para escuchar la sabiduría de Salomón; ahora bien, hay aquí más que Salomón”.
12:43 cum autem inmundus spiritus exierit ab homine ambulat per loca arida quaerens requiem et non invenit
12:43 “Cuando el espíritu inmundo ha salido del hombre, recorre los lugares áridos, buscando reposo, pero no lo halla.
12:44 tunc dicit revertar in domum meam unde exivi et veniens invenit vacantem scopis mundatam et ornatam
12:44 Entonces se dice: “Voy a volver a mi casa, de donde salí”. A su llegada, la encuentra desocupada, barrida y adornada.
12:45 tunc vadit et adsumit septem alios spiritus secum nequiores se et intrantes habitant ibi et fiunt novissima hominis illius peiora prioribus sic erit et generationi huic pessimae
12:45 Entonces se va a tomar consigo otros siete espíritus aún más malos que él; entran y se aposentan allí, y el estado último de ese hombre viene a ser peor que el primero. Así también acaecerá a esta raza perversa”.
12:46 adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei
12:46 Mientras Él todavía hablaba a las multitudes, he ahí que su madre y sus hermanos estaban fuera buscando hablarle.
12:47 dixit autem ei quidam ecce mater tua et fratres tui foris stant quaerentes te
12:47 Díjole alguien: “Mira, tu madre y tus hermanos están de pie afuera buscando hablar contigo”.
12:48 at ipse respondens dicenti sibi ait quae est mater mea et qui sunt fratres mei
12:48 Mas Él respondió al que se lo decía: “¿Quién es mi madre y quiénes son mis hermanos?”
12:49 et extendens manum in discipulos suos dixit ecce mater mea et fratres mei
12:49 Y extendiendo la mano hacia sus discípulos, dijo: “He aquí a mi madre y mis hermanos.
12:50 quicumque enim fecerit voluntatem Patris mei qui in caelis est ipse meus et frater et soror et mater est
12:50 Quienquiera que hace la voluntad de mi Padre celestial, este es mi hermano, hermana o madre”.