Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
139:1 in finem David psalmus
139:1 Al maestro de coro. Salmo de David. Yahvé, Tú me penetras y me conoces.
139:2 Domine probasti me et cognovisti me tu cognovisti sessionem meam et surrectionem meam
139:2 Sabes cuando me siento y cuando me levanto; de lejos disciernes mis pensamientos.
139:3 intellexisti cogitationes meas de longe semitam meam et funiculum meum investigasti
139:3 Si ando y si descanso Tú lo percibes, y todos mis caminos te son familiares.
139:4 et omnes vias meas praevidisti quia non est sermo in lingua mea
139:4 No está todavía en mi lengua la palabra, y Tú, Yahvé, ya la sabes toda.
139:5 ecce Domine tu cognovisti omnia novissima et antiqua tu formasti me et posuisti super me manum tuam
139:5 Tú me rodeas por detrás y por delante, y pones tu mano sobre mí.
139:6 mirabilis facta est scientia tua ex me confortata est non potero ad eam
139:6 Maravillosa sobremanera es para mí tal ciencia, demasiado sublime, superior a mi alcance.
139:7 quo ibo ab spiritu tuo et quo a facie tua fugiam
139:7 ¿Adónde iré que me sustraiga a tu espíritu, adónde huiré de tu rostro?
139:8 si ascendero in caelum tu illic es si descendero ad infernum ades
139:8 Si subiere al cielo, allí estás Tú; si bajare al abismo, Tú estás presente.
139:9 si sumpsero pinnas meas diluculo et habitavero in extremis maris
139:9 Si tomare las alas de la aurora, y me posare en el extremo del mar,
139:10 etenim illuc manus tua deducet me et tenebit me dextera tua
139:10 también allí me conducirá tu mano, y me tendrá asido tu diestra.
139:11 et dixi forsitan tenebrae conculcabunt me et nox inluminatio in deliciis meis
139:11 Si dijera: “Al menos las tinieblas me esconderán”, y a modo de luz me envolviese la noche.
139:12 quia tenebrae non obscurabuntur a te et nox sicut dies inluminabitur sicut tenebrae eius ita et lumen eius
139:12 las mismas tinieblas no serían oscuras para Ti, y la noche resplandecería como el día, la oscuridad como la luz.
139:13 quia tu possedisti renes meos suscepisti me de utero matris meae
139:13 Tú formaste mis entrañas; me tejiste en el seno de mi madre.
139:14 confitebor tibi quia terribiliter magnificatus es mirabilia opera tua et anima mea cognoscit nimis
139:14 Te alabo porque te has mostrado maravilloso, porque tus obras son admirables; largamente conoces mi alma,
139:15 non est occultatum os meum a te quod fecisti in occulto et substantia mea in inferioribus terrae
139:15 y mi cuerpo no se te ocultaba, aunque lo plasmabas en la oscuridad, tejiéndolo bajo la tierra.
139:16 inperfectum meum viderunt oculi tui et in libro tuo omnes scribentur die formabuntur et nemo in eis
139:16 Tus ojos veían ya mis actos, y todos están escritos en tu libro; los días (míos) estaban determinados antes de que ninguno de ellos fuese.
139:17 mihi autem nimis honorificati sunt amici tui Deus nimis confirmati sunt principatus eorum
139:17 Oh Dios ¡cuán difíciles de comprender tus designios! ¡Cuán ingente es su número!
139:18 dinumerabo eos et super harenam multiplicabuntur exsurrexi et adhuc sum tecum
139:18 Si quisiera contarlos, son más que las arenas; si llegara al fin, mi duración sería como la tuya.
139:19 si occideris Deus peccatores et viri sanguinum declinate a me
139:19 ¡Oh, si quitaras la vida, oh Dios, al impío, y se apartasen de mí los hombres perversos!
139:20 quia dices in cogitatione accipient in vanitate civitates tuas
139:20 Porque con disimulo se rebelan contra Ti; siendo tus enemigos, asumen tu Nombre en vano.
139:21 nonne qui oderunt te Domine oderam et super inimicos tuos tabescebam
139:21 ¿Acaso no debo odiar, Yahvé, a los que te odian, y aborrecer a los que contra Ti se enaltecen?
139:22 perfecto odio oderam illos inimici facti sunt mihi
139:22 Los odio con odio total; se han hecho mis propios enemigos.
139:23 proba me Deus et scito cor meum interroga me et cognosce semitas meas
139:23 Escudríñame, oh Dios, y explora mi corazón, examíname y observa mi intimidad;
139:24 et vide si via iniquitatis in me est et deduc me in via aeterna
139:24 mira si ando por el falso camino, y condúceme por la senda antigua.