Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
52:1 in finem intellectus David
52:1 Al maestro de coro. Maskil de David.
52:2 cum venit Doec Idumeus et adnuntiavit Saul et dixit venit David in domo Achimelech
52:2 Cuando Doeg, el idumeo, fue a decir a Saúl: “David ha entrado en la casa de Aquimelec.”
52:3 quid gloriatur in malitia qui potens est iniquitate
52:3 ¿Cómo haces alarde de maldad, oh prepotente, contra el justo? ¡En todo tiempo hay Dios!
52:4 tota die iniustitiam cogitavit lingua tua sicut novacula acuta fecisti dolum
52:4 Tu lengua, maquinando ruinas, es como afilada navaja, oh artífice del dolo.
52:5 dilexisti malitiam super benignitatem iniquitatem magis quam loqui aequitatem diapsalma
52:5 Prefieres el mal al bien y la falsedad al lenguaje sincero.
52:6 dilexisti omnia verba praecipitationis linguam dolosam
52:6 Amas todas las palabras que hieren, lengua pérfida.
52:7 propterea Deus destruet te in finem evellet te et emigrabit te de tabernaculo et radicem tuam de terra viventium diapsalma
52:7 Por eso Dios te destruirá; te quitará de en medio para siempre; te arrojará de tu tienda y te arrancará de la tierra de los vivientes.
52:8 videbunt iusti et timebunt et super eum ridebunt et dicent
52:8 Al ver esto los justos temerán, y se reirán (diciendo):
52:9 ecce homo qui non posuit Deum adiutorem suum sed speravit in multitudine divitiarum suarum et praevaluit in vanitate sua
52:9 “He aquí el hombre que no hizo de Dios su baluarte, sino que confió en la multitud de sus riquezas y llegó a ser poderoso por sus crímenes.”
52:10 ego autem sicut oliva fructifera in domo Dei speravi in misericordia Dei in aeternum et in saeculum saeculi
52:10 Mas yo, como olivo lozano en la casa de Dios, confío en la bondad divina para siempre.
52:11 confitebor tibi in saeculum quia fecisti et expectabo nomen tuum quoniam bonum in conspectu sanctorum tuorum
52:11 Por los siglos te alabaré porque obraste, y proclamaré tu Nombre porque es bueno, a la vista de tus santos.