Segunda a los Corintios 1

2. Corinthios

1:1 Paulus, Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Timotheus frater, ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi cum omnibus sanctis, qui sunt in universa Achaia.

1:1 Pablo Apóstol de Jesu-Christo por la voluntad de Dios, y Timothéo, el hermano, á la Iglesia de Dios, que está en Corintho, con todos los Santos que están en toda la Achâya:

1:2 Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.

1:2 Gracia sea á vosotros, y paz de Dios nuestro Padre, y del Señor Jesu-Christo.

1:3 Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis,

1:3 Bendito sea el Dios y Padre de nuestro Señor Jesu-Christo, el Padre de las misericordias, y Dios de toda consolación:

1:4 qui consolatur nos in omni tribulatione nostra : ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo.

1:4 El qual nos consuela en toda nuestra tribulación, para que podamos también consolar á los que están en toda angustia, con la consolacion con que aún nosotros somos consolados de Dios.

1:5 Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis : ita et per Christum abundat consolatio nostra.

1:5 Porque como abundan las aflicciones de Christo en nosotros, así también por Christo abunda nuestra consolacion.

1:6 Sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute, sive consolamur pro vestra consolatione, sive exhortamur pro vestra exhortatione et salute, quæ operatur tolerantiam earumdem passionum, quas et nos patimur :

1:6 Porque, si somos atribulados, por vuestra exhortación es y salud; si somos consolados, por vuestra consolacion es; si somos confortados, por vuestra confortación es y salud, la que obra sufrimiento de las mismas aflicciones que nosotros también sufrimos:

1:7 ut spes nostra firma sit pro vobis : scientes quod sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis.

1:7 Para que sea firme nuestra esperanza por vosotros: estando ciertos, que, así como sois compañeros en las aflicciones, lo seréis también en la consolacion.

1:8 Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quæ facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut tæderet nos etiam vivere.

1:8 Porque no queremos, hermanos, que ignoreis la tribulación que tuvimos en el Asia; porque fuimos agravados desmedidamente sobre nuestras fuerzas, en tanto grado, que aún el vivir nos era pesado.

1:9 Sed ipsi in nobismetipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis, sed in Deo, qui suscitat mortuos :

1:9 Mas nosotros en nosotros mismos tuvimos respuesta de muerte, para que no fiemos en nosotros, sino en Dios que resucita los muertos,

1:10 qui de tantis periculis nos eripuit, et eruit : in quem speramus quoniam et adhuc eripiet,

1:10 El que nos libró y saca de tan grandes peligros; en quien esperamos que aún nos librará,

1:11 adjuvantibus et vobis in oratione pro nobis : ut ex multorum personis, ejus quæ in nobis est donationis, per multos gratiæ agantur pro nobis.

1:11 Si vosotros nos ayudais también orando por nosotros: para que por el dón, que se nos ha concedido por respeto de muchas personas, por muchos sean dadas gracias por nosotros.

1:12 Nam gloria nostra hæc est : testimonium conscientiæ nostræ, quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei, conversati sumus in hoc mundo : abundantius autem ad vos.

1:12 Porque nuestra gloria es ésta, el testimonio de nuestra conciencia que en simplicidad de corazón, y en sinceridad de Dios, y no en sabiduría carnal, mas por la gracia de Dios, hemos vivido en éste mundo, y mayormente con vosotros:

1:13 Non enim alia scribimus vobis, quam quæ legistis, et cognovistis. Spero autem quod usque in finem cognoscetis,

1:13 Porque no os escribimos otra cosa, sino lo que habeis leido y conocido; y espero que lo conoceréis hasta el fin,

1:14 sicut et cognovistis nos ex parte, quod gloria vestra sumus, sicut et vos nostra, in die Domini nostri Jesu Christi.

1:14 Como también nos habeis conocido en parte, que somos vuestra gloria, así como también vosotros la nuestra, para el día de nuestro Señor Jesu-Christo.

1:15 Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundam gratiam haberetis :

1:15 Y con ésta confianza quise primero ir á vosotros, para que tuvieseis un segundo beneficio:

1:16 et per vos transire in Macedoniam, et iterum a Macedonia venire ad vos, et a vobis deduci in Judæam.

1:16 Y por vosotros pasar á Macedonia, y de Macedonia venir otra vez á vosotros, y ser acompañado de vosotros hasta la Judéa.

1:17 Cum ergo hoc voluissem, numquid levitate usus sum ? aut quæ cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me Est et Non ?

1:17 Pues quando yo propuse esto, ¿usé acaso de ligereza? ¿O lo que pienso, lo pienso según la carne, de manera que haya en mí Sí y No?

1:18 Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fuit apud vos, non est in illo Est et Non.

1:18 Mas Dios es fiel testigo, que no hay Sí y No en aquella palabra que tuve con vosotros.

1:19 Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos prædicatus est, per me, et Silvanum, et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit.

1:19 Porque el Hijo de Dios, Jesu-Christo, que ha sido predicado entre vosotros por mí, y por Silvano, y Timothéo, no ha sido Sí y No, mas ha sido Sí en él.

1:20 Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est : ideo et per ipsum Amen Deo ad gloriam nostram.

1:20 Porque todas las promesas de Dios, son en él Sí: y así también son por él mismo Amén á Dios para nuestra gloria.

1:21 Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo, et qui unxit nos Deus :

1:21 Y el que nos confirma con vosotros en Christo, y el que nos ungió, es Dios:

1:22 qui et signavit nos, et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris.

1:22 El qual también nos selló: y dió en nuestros corazones la prenda del Espíritu.

1:23 Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum : non quia dominamur fidei vestæ, sed adjutores sumus gaudii vestri : nam fide statis.

1:23 Mas yo llamo á Dios por testigo sobre mi alma, de que por perdonaros, no he pasado mas á Corintho; No que tengamos señorío sobre vuestra fé, mas somos ayudadores de vuestro gozo; pues por la fé estáis en pie.